Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. I SA/Gl 18/23

Podatek od towarów i usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Borys Marasek, Anna Rotter, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi K. sp. z o. o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 października 2022 r. nr 2401-IOV3.4103.105.2022.KM UNP: 2401-22-202329 w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za październik 2019 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 października 2022 r. Nr 2401-IOV3.4103.105.2022.KM UNP: 2401-22-202329, po rozpoznaniu zażalenia K. Sp. z o.o. w B. (dalej Spółka, strona) na postanowienie Naczelnika [...] [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 6 lipca 2022 r. znak: [...] (dalej organ podatkowy), wydane w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z tytułu podatku od towarów i usług, zadeklarowanego przez Spółkę w deklaracji VAT-7 za październik 2019 r., w kwocie 40.460 zł, do przewidywanego czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, tj. do 31 stycznia 2023 r., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 239, w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2021. 1540 z późn. zm.) oraz przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. 2022. 931 z późn. zm.) dalej ustawa VAT lub u.p.t.u., powołanych w uzasadnieniu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej Dyrektor lub organ odwoławczy) utrzymał w mocy postanowienie organu podatkowego.

Uzasadniając rozstrzygnięcie Dyrektor wskazał, że w zażaleniu na zaskarżone postanowienie organu podatkowego pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie:

I. przepisów prawa procesowego:

1) art. 120, art. 122 i art. 187 § 1 O.p. – z uwagi na to, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił i nie zweryfikował w sprawie, czy uprzednio skutecznie przedłużono termin zwrotu podatku VAT za październik 2019 r. i prawidłowo doręczono postanowienie przed wyznaczonym terminem tego zwrotu, co czyniłoby uprawnionym wydanie postanowienia z dnia 6 lipca 2022 r. o kolejnym przedłużeniu terminu zwrotu podatku do 31 stycznia 2023 r. – w uzasadnieniu skarżonego postanowienia jako ostatnie przywołano wydane postanowienie z dnia 9 sierpnia 2021 r. (omyłka we wskazaniu na 2020 r.), doręczone 23 sierpnia 2021 r. o przedłużeniu terminu zwrotu podatku VAT za ten miesiąc do 28 lutego 2022 r., a skarżone postanowienie wydano 6 lipca 2022 r.