Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. II SA/Gl 1786/22

Pomoc społeczna

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 października 2022 r. nr SKO.PSŚ/41.5/2830/2022/14878/IA w przedmiocie odmowy umorzenia należności dłużnika z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego 1. oddala skargę, 2. przyznaje radcy prawnemu J. K. (K.) od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach 390,24 zł (trzysta dziewięćdziesiąt złotych 24 grosze) powiększoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 18 października 2022 r. znak: SKO.PSŚ/41.5/2830/2022/14878/IA Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium" lub "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta R. (dalej: "organ pierwszej instancji") z dnia 31 sierpnia 2022 r. znak: [...] odmawiającą umorzenia należności dłużnika z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Powyższa decyzja Kolegium zapadła w następującym stanie sprawy.

Decyzją z dnia 31 sierpnia 2022 r. organ pierwszej instancji odmówił D.S. (dalej "skarżący") umorzenia kwoty należności powstałych w wyniku wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej w kwocie 21 804,68 zł plus ustawowe odsetki za opóźnienie. Podstawę prawną decyzji stanowiły w szczególności przepisy art. 30, art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (aktualny tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 581; dalej "u.p.o.u.a.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.; dalej "k.p.a."). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że skarżący na podstawie art. 30 ust. 2 u.p.o.u.a. złożył wniosek o umorzenie w całości jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami. Z analizy zgromadzonej przez organ pierwszej instancji dokumentacji wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym. Za miesiące od marca 2022 r. do maja 2022 r. nie posiadał żadnych dochodów ani wydatków. Od dnia 14 lipca 2022 r. jest zatrudniony odpłatnie w wymiarze 2/8 etatu. Prowadzi obecnie jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący jest zobowiązany do alimentacji w kwocie 500 zł na rzecz swojej córki. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że wystąpił do sądu o obniżenie alimentów, ale sprawa pozostaje w toku. Skarżący nie posiada orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub innego orzeczenia orzecznika ZUS. Skarżący nie dokonywał w latach 2016 - 2022 żadnych wpłat na poczet spłaty zadłużenia z tytułu zwrotu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej (syna).