Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2023 r., sygn. III SA/Wr 557/22
Finanse publiczne
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA, Sędziowie Sędzia WSA, Sędziowie Asesor WSA, Kamila Paszowska-Wojnar, Barbara Ciołek, Anna Kuczyńska - Szczytkowska (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 27 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 21 kwietnia 2022 r. nr 0201-IEW2.711.4.2022.KS w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kosztów egzekucyjnych oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 21 kwietnia 2022 r. (nr 0201-IEW2.711.4.2022.KS) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: DIAS, organ II instancji), po rozpatrzeniu zażalenia W. B. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Wałbrzychu z 14 lutego 2022 r. (nr 430000/71/118598/2021/P0N/UKE) odmawiającego umorzenia należności z tytułu kosztów egzekucyjnych w kwocie 1.997,60 zł przypadających na rzecz organu egzekucyjnego, powstałych w wyniku prowadzenia postępowania egzekucyjnego, na podstawie tytułów wykonawczych z 17 września 2020 r., utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Jako podstawę prawną DIAS wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej k.p.a., art. 18 i art. 64e ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm.), dalej: u.p.e.a.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 14 maja 2021 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wpłynął wniosek skarżącego o umorzenie należności z tytułu kosztów egzekucyjnych w kwocie 1.997,60 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że bardzo znikome przychody, brak działalności gospodarczej, obciążenie świadczenia emerytalnego, inne zobowiązania i w przyszłości spłata zaległych składek mocno obciążą budżet domowy. Dodał, że wraz z małżonką jest na skraju ubóstwa. Do wniosku dołączył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym oraz sytuacji materialnej osoby fizycznej, która nie prowadzi pełnej księgowości, oświadczenie przedsiębiorcy o nieotrzymaniu pomocy publicznej de minimis, formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Ponadto w dodatkowym piśmie z 14 maja 2021 r. skarżący wskazał, że nie otrzymał informacji o kosztach egzekucyjnych, upomnienia, wezwania do zapłaty, tytułu egzekucyjnego. W piśmie z 17 czerwca 2021 r. skarżący wyjaśnił, że z powodu braku wpłat na ubezpieczenie społeczne z tytułu umowy o pracę w spółce "[...]", to spółka a nie on powinna być wezwana do ich zapłaty. Ponadto wskazał, że sytuacja w kraju spowodowała jego zubożenie i narastanie innych zobowiązań, które w miarę swoich możliwości spłaca, choć jest to obarczone obniżeniem poziomu życia. Zauważył, że z powodu pandemii nie ma szans na odwieszenie prowadzenia działalności gospodarczej. W kolejnych pismach skarżący wyjaśnił, że nie składał za 2020 r. deklaracji oprócz rozliczenia z ZUS. Ponowie podkreślił, że nie otrzymał informacji o kosztach egzekucyjnych.
