Które firmy od 1 lipca 2017 r. kupią węgiel do celów opałowych bez akcyzy

Od 1 lipca 2017 r. wyroby węglowe bez akcyzy kupią jedynie firmy posiadające status zakładów energochłonnych, które wdrożyły przynajmniej jeden z systemów prośrodowiskowych. Zwolnienie z akcyzy nie będzie już przysługiwało firmom, które nie spełniają tych warunków. Będą zmuszone do płacenia akcyzy od nabywanego węgla. Oznacza to  wzrost kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.

1 lipca 2017 r. wejdzie w życie pozornie drobna zmiana ustawy akcyzowej, która w rzeczywistości może mieć kolosalny wpływ na wiele podmiotów gospodarczych zużywających węgiel jako opał. Nowelizację wprowadzi uchwalona 21 października 2016 r. ustawa o zmianie ustawy akcyzowej. Pozornie dokonuje ona tylko połączenia dwóch dotychczasowych ulg w akcyzie węglowej, ale w praktyce bardzo zaostrza możliwość korzystania z tych zwolnień. Przez to wiele korzystających z nich obecnie podmiotów nagle straci tę możliwość i będą zmuszone do płacenia akcyzy od nabywanego węgla. Oznacza to wzrost kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.

1. Akcyza węglowa do 30 czerwca 2017 r.

Akcyzie podlegają wyroby węglowe wymienione w poz. 19-21 zał. nr 1 do ustawy akcyzowej, gdy są przeznaczone do celów opałowych. Podstawą naliczania akcyzy jest ich tzw. wartość opałowa, tj. kaloryczność węgla. Dla celów opodatkowania akcyzą węglową nie stosujemy jednak rzeczywistej kaloryczności danej partii węgla. Ustawodawca określił bowiem stałe przeliczniki wartości opałowych dla poszczególnych gatunków węgla, dzięki czemu wyliczenie wysokości podatku polega na przemnożeniu rzeczywistej ilości węgla, stałego przelicznika oraz jednakowej dla wszystkich gatunków węgla stawki podatku.

Jak wyliczamy wysokość akcyzy dla wyrobów węglowych

Ustawodawca przewidział jednak system zwolnień z akcyzy od obrotu węglem. System zwolnień z opodatkowania akcyzą węglową opiera się na istnieniu dwóch grup podmiotów:

1. uprawnionych do uczestniczenia w obrocie węglem, bez konieczności uiszczania akcyzy, oraz
2. korzystających ze zwolnienia z płacenia akcyzy, jeżeli dokonują zużycia węgla na własne cele opałowe, ściśle określone w ustawie.

1.1. Sprzedaż między PPW

Do pierwszej grupy należą tzw. pośredniczące podmioty węglowe (PPW). Aby móc działać jako PPW i korzystać z dobrodziejstwa nieuiszczania akcyzy węglowej, wystarczy złożyć we właściwym urzędzie skarbowym powiadomienie o zamiarze prowadzenia takiej działalności. Po złożeniu powiadomienia i jego weryfikacji przez urząd skarbowy, następuje wpis takiego podmiotu na listę prowadzoną przez Ministra Rozwoju i Finansów.

Każdy podmiot, który nie zarejestrował się jako PPW, nazywany jest w ustawie akcyzowej finalnym nabywcą węglowym (FNW).

SŁOWNICZEK

Pośredniczący podmiot węglowy (PPW) - podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju:

a) dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, lub

b) używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub

c) używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów niepodlegających opodatkowaniu akcyzą

- który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu skarbowego o tej działalności.

Finalny nabywca węglowy (FNW) - podmiot, który:

a) nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe albo

b) posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe

- niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym.

Każda transakcja sprzedaży węgla dokonywana między podmiotami posiadającymi status PPW nie podlega opodatkowaniu akcyzą węglową. Gdyby jednak PPW chciał zużyć część lub całość posiadanego węgla na cele opałowe lub gdy sprzedaje go FNW (czyli podmiotowi nieposiadającemu statusu PPW), to należy przeanalizować, czy dana transakcja podlega pełnemu opodatkowaniu akcyzą węglową, czy też dane zużycie (przez PPW) lub sprzedaż (dla FNW) mogą korzystać ze zwolnienia od tej akcyzy.

Należy jednak weryfikować status i uprawnienia naszych kontrahentów, gdyż w żadnym wypadku nie możemy powoływać się na dobrą wolę czy wiarę w uczciwość kontrahenta. Przepisy art. 9a ust. 4 i 5 ustawy akcyzowej nie tylko zobowiązują nas do ustalenia, czy sprzedajemy węgiel PPW czy FNW, ale wręcz jednoznacznie wskazują, że w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych dla PPW sprzedawca może zażądać od niego przedstawienia potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako PPW. Natomiast w razie odmowy przedstawienia potwierdzenia przez PPW sprzedawca może odmówić sprzedaży wyrobów węglowych po cenie nieuwzględniającej akcyzy.

UWAGA!

Sprzedawca węgla może sprawdzić na stronie Ministerstwa Finansów (http://www.mf.gov.pl/pl/krajowa-administracja-skarbowa/dzialalnosc/lista-posredniczacych-podmiotow-weglowych), na której znajduje się aktualizowana codziennie lista pośredniczących podmiotów węglowych, czy kupujący ma status PPW.

1.2. Zwolnienie z akcyzy węgla przeznaczonego na cele opałowe

Zwolnienia od akcyzy dotyczą węgla przeznaczonego na cele opałowe (art. 31a ustawy o podatku akcyzowym):

1) w procesie produkcji energii elektrycznej,

2) w procesie produkcji wyrobów energetycznych,

3) przez gospodarstwo domowe, organ administracji publicznej, jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot systemu oświaty, żłobek i klub dziecięcy, podmiot leczniczy, jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, organizacje, o których mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,

4) do przewozu towarów i pasażerów koleją,

5) do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej,

6) w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie,

7) w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej,

8) przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe,

9) przez podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Aby w praktyce skorzystać z jednego z wymienionych zwolnień, PPW musi wystawić tzw. dokument dostawy lub w jego zastępstwie fakturę (jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy). Powinien także uzyskać na takim dokumencie podpis FNW, potwierdzający nabycie węgla.

Jeżeli między PPW a FNW istnieje umowa dotycząca dostawy wielu partii węgla (np. na cały sezon grzewczy), to nabywca nie musi podpisywać każdego dokumentu dostawy czy faktury, jeżeli w umowie złożył już podpis pod stosownym oświadczeniem o przeznaczeniu nabywanego węgla na konkretne cele zwolnione z akcyzy.

Ze względu na wchodzące od 1 lipca 2017 r. zmiany istotne są wyłącznie dwa ostatnie przypadki zwolnień wymienione w art. 31a ust. 1 pkt 8 i 9.

DEFINICJE

Przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe rozumie się podmiot, u którego udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Dodatkowo przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe uznaje się także podmiot rozpoczynający działalność gospodarczą z wykorzystaniem wyrobów węglowych lub podmiot prowadzący działalność gospodarczą, który uruchamia nową instalację wykorzystującą wyroby węglowe, pod warunkiem złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia o planowanym osiągnięciu w pierwszym roku działalności procentowego udziału, o którym mowa powyżej.

Za system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub podwyższenia efektywności energetycznej uznaje się wyłącznie:

1) Europejski System Handlu Emisjami zgodny z ustawą z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. poz. 1223 oraz z 2016 r. poz. 266, 542, 1579 i 1948) oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 25 ust. 4 i art. 29 ust. 1 tej ustawy,

2) system EMAS, o którym mowa w ustawie z 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz.U. poz. 1060),

3) uzyskiwanie i umarzanie świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w ustawie z 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 2167 i 2359 oraz z 2016 r. poz. 266 i 1250), przez podmioty obowiązane na podstawie tej ustawy do uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw efektywności energetycznej lub uiszczenia w zamian opłaty zastępczej,

4) system zarządzania środowiskowego potwierdzony przez niezależną i uprawnioną w tym zakresie jednostkę akredytującą certyfikatem ISO 14001:2004,

5) system zarządzania energią potwierdzony przez niezależną i uprawnioną w tym zakresie jednostkę akredytującą certyfikatem ISO 50001:2011.

2. Skutki wprowadzanych zmian w akcyzie węglowej od 1 lipca 2017 r.

Jak już wspominaliśmy, dziś węgiel do celów opałowych bez akcyzy mogą kupić dwa rodzaje podmiotów: zakłady energochłonne, czyli w uproszczeniu te, u których roczna wartość wyrobów węglowych w całej sprzedanej produkcji wyniosła przynajmniej 10%, a także firmy, które wdrożyły jeden z pięciu systemów mających na celu ochronę środowiska bądź podwyższenie efektywności energetycznej (patrz: pkt 1.2)

Z dniem 1 lipca 2017 r. ze zwolnienia z akcyzy będą mogły korzystać - zamiast zakładów energochłonnych i podmiotów, w których wprowadzono w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej - jedynie te zakłady energochłonne wykorzystujące wyroby węglowe, w których wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

UWAGA!

Od 1 lipca 2017 r. wyroby węglowe bez akcyzy kupią jedynie zakłady energochłonne mające przynajmniej jeden z systemów prośrodowiskowych.

Ta pozornie drobna zmiana, wyglądająca na pierwszy rzut oka wyłącznie na „techniczne” połączenie (zsumowanie) dwóch istniejących dotychczas zwolnień z akcyzy węglowej, faktycznie jednak, poprzez zastosowanie łącznika „w których”, skutkuje poważnym zawężeniem podmiotów, które będą mogły korzystać z tych zwolnień.

Od tego momentu te zakłady energochłonne, które nie wdrożyły jednocześnie systemów prowadzących do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, jak też te podmioty, które co prawda wdrożyły takie systemy, ale nie spełniają warunku do uznania ich za zakłady energochłonne, utracą prawo do dalszego korzystania ze zwolnienia z akcyzy węglowej.

2.1. Skutki utraty prawa do zwolnienia

Utrata prawa do korzystania ze zwolnienia ma poważne skutki ekonomiczne. Otóż podmiot, który nie wypełni obowiązujących od 1 lipca 2017 r. warunków, nie będzie mógł już nabywać węgla ze zwolnieniem z akcyzy węglowej. Będzie musiał uiszczać ją przy zakupie węgla, a więc będzie kupować go drożej.

PRZYKŁAD

Podmiot, który korzystając dzisiaj ze zwolnienia z akcyzy jako zakład energochłonny, nabywa 100 ton węgla kamiennego za cenę netto 480,00 zł/tonę, musi zapłacić w sumie 59 040,00 zł brutto, tj. 48 000,00 zł cena netto węgla + 11 040,00 zł VAT (wg stawki 23%).

Kupując tę samą ilość tego samego węgla 1 lipca 2017 r., gdy utraci już prawo do korzystania ze zwolnienia, będzie musiał uiścić 62 787,02 zł brutto, na co składać się będą: 48 000,00 zł cena netto węgla +3046,40 zł akcyzy (100 x 23,8 GJ x 1,28 zł) + 11 740,62 zł VAT (wg stawki 23%).

Tym samym w naszym przykładzie trzeba będzie zapłacić o 3747,02 zł brutto więcej, czyli ok. 37,47 zł za tonę węgla kamiennego więcej. W przypadku węgla brunatnego różnica na tonie wyniesie ok. 13,54 zł, a koksu - ok. 43,30 zł.

Istnieje jeszcze jedno zagrożenie. Otóż jeżeli zapomnimy o utracie prawa do korzystania ze zwolnienia z akcyzy węglowej i będziemy nabywać węgiel od PPW jako podmiot zwolniony, wówczas w przypadku kontroli dokonywanej czy to przez urząd skarbowy, czy to przez urząd celno-skarbowy musimy liczyć się nie tylko z koniecznością zapłaty należnej akcyzy węglowej wraz z odsetkami. Czekać nas będą również dotkliwe sankcje z Kodeksu karnego skarbowego.

PRZYKŁAD

Przyjmując za punkt wyjścia pierwszy przykład, uszczuplenie w podatkach wynosić będzie 37,47 zł na każdą tonę węgla kamiennego (w tym ok. 30,46 zł akcyzy i 7,01 zł VAT).

Poza koniecznością uiszczenia zaległych podatków wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od zaległości podatkowych czeka nas również postępowanie karne skarbowe.

Sankcje karne w Kodeksie karnym skarbowym za nieuiszczenie podatku uzależnione są od wysokości uszczupleń, tj. gdy uszczuplenia te nie przekraczają w sumie tzw. ustawowego progu, czyli 5-krotności minimalnego wynagrodzenia (w roku 2017 jest to 5 x 2000 zł, czyli 10 000 zł), to czyn taki traktowany jest jako wykroczenie skarbowe, a gdy uszczuplenia są większe, to mamy do czynienia z przestępstwem skarbowym.

Karą za wykroczenie skarbowe jest kara grzywny wymierzana w wysokości od 1/10 do 20-krotności minimalnego wynagrodzenia, czyli w kwocie od 200 do 4000 zł. W przypadku zaś przestępstwa skarbowego będziemy mieli do czynienia z grzywną w wysokości do 720 tzw. stawek dziennych. Ponieważ stawka dzienna to od 1/30 do 400-krotności minimalnego wynagrodzenia (co ustala sędzia indywidualnie), więc maksymalna grzywna (720 stawek dziennych) waha się pomiędzy 48 000 zł a 576 000 000 zł.

2.2. Zapasy węgla kupionego przed 1 lipca 2017 r.

Kolejnym problemem tej nowelizacji jest brak przepisów przejściowych. Nasuwa się więc pytanie, czy w przypadku utraty prawa do zwolnienia węgla posiadanego na 1 lipca 2017 r. nie będzie można dalej zużyć jako przeznaczonego do celów zwolnionych? Czy w związku z tym konieczne będzie:

• naliczenie i uiszczenie od niego należnej akcyzy do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Targu,
• złożenie deklaracji AKC-WW do właściwego naczelnika urzędu skarbowego do 25 września 2017 r. (w przypadku deklaracji miesięcznych) albo do 25 listopada 2017 r. (w przypadku deklaracji kwartalnych).

Wątpliwości w tym zakresie powinien rozwiać Minister Rozwoju i Finansów. Redakcja „Biuletynu VAT” wystąpiła w tym zakresie z zapytaniem. O uzyskanej odpowiedzi poinformujemy na łamach.

Według autora niniejszego artykułu kluczowym zagadnieniem dla rozstrzygnięcia tego problemu jest to, że akcyza jest tzw. selektywnym podatkiem jednofazowym. Po pierwsze, płaci się go tylko od niektórych czynności i zdarzeń zaistniałych wobec określonych towarów (selektywność), a po drugie, co do zasady płaci się go tylko z tytułu jednej, ściśle określonej czynności (jednofazowość). Podstawowe czynności podlegające opodatkowaniu określono w art. 8 ust. 1 ustawy akcyzowej. Natomiast w ust. 6 tego artykułu zawarto zasadę „jednofazowości”, zgodnie z którą:

(...) jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Wyjątki od zasady jednofazowości akcyzy zawarto w ust. 2-5 ww. art. 8 i w odniesieniu do zapasów węgla możemy rozważać ewentualne zastosowanie przepisów art. 8 ust. 2 pkt 1 i 4 tej ustawy:

Art. 8 ust. 2. Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1) użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub

b) nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;

(…)

4) nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Ze względu na fakt, że w momencie nabycia węgla, który od 1 lipca 2017 r. będzie stanowił „zapas”, doszło do prawidłowego określenia przez sprzedawcę wysokości zobowiązania podatkowego w akcyzie poprzez zastosowanie do sprzedaży tego węgla zwolnienia przynależnego nabywcy węgla (czyli zapłacono z tego tytułu akcyzę w należnej wysokości 0,00 zł), nie ma podstaw do zastosowania normy art. 8 ust. 2 pkt 4, czyli opodatkowania „zapasów” z tytułu ich posiadania.

W odniesieniu zaś do art. 8 ust. 2 pkt 1 wskazać należy, że zastosowane w momencie nabycia węgla zwolnienie związane było z jego przeznaczeniem na cele opałowe i pierwotna sprzedaż na naszą rzecz (czynność opodatkowana) była dokonana z zachowaniem wymaganych w tym celu warunków uprawniających do skorzystania z tego zwolnienia (posiadaliśmy odpowiedni status). Tym samym zużycie „zapasów” węgla do celów opałowych będzie zużyciem tego węgla zgodnie z jego przeznaczeniem. Dlatego nie zaistnieje żadna ustawowa przesłanka dla ponownego powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu. Nieistniejący obowiązek nigdy nie przekszałci się w zobowiązanie podatkowe, czyli nie musimy nic płacić.

Do konieczności zapłaty akcyzy węglowej dojdzie jednak w sytuacji, gdy posiadany „zapas” węgla lub jego część postanowimy odsprzedać innemu podmiotowi, ponieważ będzie to zmiana przeznaczenia tego węgla. W momencie bowiem jego zakupu deklarowaliśmy jego zużycie na cele opałowe.

Mając jednocześnie na uwadze dotychczasowe doświadczenia z organami podatkowymi, warto, dla swojego bezpieczeństwa, dokonać „inwentaryzacji” posiadanej ilości węgla na koniec 30 czerwca 2017 r. i prowadzić pomocniczą ewidencję „rozchodu” (zużycia) pozostałego węgla dla celów ewentualnych kontroli w tym obszarze.

2.3. Firmy, które stracą prawo do zwolnienia

Dokonując analizy treści wielu indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, jakie ukazywały się w zakresie akcyzy węglowej na przestrzeni ostatnich lat, można wskazać wiele podmiotów „zagrożonych” przez omawiane zmiany, które powinny jeszcze raz przeanalizować swoje uprawnienia do zwolnienia. Poza oczywistymi przypadkami tych zakładów, które wdrożyły ww. systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub podwyższenia efektywności energetycznej, a które jednocześnie nie spełniają wymogów do uznania ich za zakłady energochłonne (zbyt mały współczynnik), dość poważną grupę stanowią kotłownie węglowe dostarczające ciepło i wodę do mieszkań, niestanowiące własności spółdzielni mieszkaniowych, tylko działające na własny rachunek.

Wiele z tych kotłowni wypełnia warunek uznania ich za zakłady energochłonne. Jeżeli jednak nie posiadają ww. systemów, nie będą mogły dalej korzystać ze zwolnienia. A ponieważ w przeciwieństwie do spółdzielni mieszkaniowych czy wspólnot mieszkańców nie mogą jednocześnie korzystać ze zwolnienia dla gospodarstw domowych, więc będą musiały więcej płacić za nabywany węgiel. To niewątpliwie będzie miało bezpośrednie przełożenie na konieczność podniesienia czynszów w mieszkaniach, które są podłączone do takich kotłowni. Różnica w tym przypadku wynika z tego, że spółdzielnie mieszkaniowe i wspólnoty mieszkaniowe, wraz z należącymi do nich kotłowniami, uznawane są za gospodarstwa domowe (i korzystają ze zwolnienia z akcyzy dla gospodarstw domowych). Natomiast niezależne kotłownie zewnętrzne, nawet produkujące ciepło tylko na rzecz takich spółdzielni i wspólnot, nie są uznawane za gospodarstwa domowe. Jedyną możliwością skorzystania przez nie ze zwolnienia z akcyzy jest posiadanie statusu zakładu energochłonnego i wprowadzenie odpowiednich systemów. Wynika to z faktu, że zwolnienie jest dla tych, którzy zużywają węgiel na cele opałowe, a nie dla tych, którzy dostarczają komuś energię cieplną wytworzoną z tego węgla.

Inną grupą podmiotów, które odczują omawiane zmiany, będą na pewno starsze piekarnie czy pizzerie, opalane węglem, które nigdy nie zainwestowały w ww. systemy. Podobnie zagrożonych grup podmiotów można wymienić jeszcze bardzo wiele.

PODSTAWA PRAWNA:

● art. 8, art. 31a i art. 31c ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 43; ost.zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 937

● art. 1 i 2 ustawy z 21 października 2016 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym - Dz.U. z 2016 r. poz. 2005

Dorota Kowalczyk

ekspert w zakresie akcyzy