Wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. VII SA/Wa 389/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś, sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Protokolant ref. Maria Góraj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2021 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2021 r. poz. 735 ze zm.) dalej: k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia na wniosek M R nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] października 1993 r. znak: [...] udzielającej E i FM pozwolenia na ustawienie tymczasowego garażu blaszanego na samochód osobowy na działce nr [...]w obrębie [...]położonej przy ulicy ks. [...] w [...].

Sąd ustalił, że rozstrzygnięcie to zapadało na bazie następujących ustaleń faktyczno-prawnych dokonanych przez organy.

Decyzją z [...] października 1993 r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] udzielił Państwu E i F M pozwolenia na ustawienie tymczasowego garażu blaszanego na samochód osobowy na działce nr [...] w obrębie [...] położonej przy ulicy ks. [...] w [...]. Decyzja ta została wydana na podstawie na podstawie art. 14 ustawy z dnia 4 października 1991 r. o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1991 r. Nr 103, poz. 446), dalej także jako: ustawa z 1991 r.

Pismem z 1 października 2013 r. M R (dalej jako: skarżący) wniósł o stwierdzenie nieważności wskazanej powyżej decyzji Prezydenta Miasta [...]. Organy ustaliły, że interes prawny wnioskodawcy do zainicjowania postępowania nieważnościowego wynika z tytułu przysługującego mu prawa współwłasności działki nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], sąsiadującej z działką inwestycyjną, a ponadto status skarżącego jako strony postępowania nadzwyczajnego dotyczącego ww. decyzji z 1993 r. został przesądzony prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 5 czerwca 2019 r. wydanym w sprawie VII SA/Wa 343/18.