Marna to pociecha

Radykalizm jest bardzo cenny w myśli politycznej czy naukowej. Prowokuje do zajęcia stanowiska, pobudza działanie a to neuronów, a to synaps, a to Bóg wie jeszcze czego (hormonów?). Radykalizmowi nieobce są uproszczenia i pominięcia – bo próbuj tu, panie, stworzyć ciekawą myśl, biorąc pod uwagę te wszystkie „za, a nawet przeciw”. Niestety, kiedy radykalną myśl przekształcamy w radykalną narrację polityczną, to nadciąga burza albo kociokwik. Bo albo radykalna ocena sytuacji jest prawdziwa – a zatem z automatu skłania do radykalizmu w działaniu, albo fałszywa – a wtedy zagłusza rzeczywistość.