Inwentaryzacja majątku szkoły

1. Spis z natury - inwentaryzacja środków trwałych i pozostałych środków trwałych

Inwentaryzacja to ogół czynności mających na celu okresowe ustalenie lub sprawdzenie rzeczywistego stanu aktywów i pasywów, porównanie go ze stanem ewidencyjnym oraz ustaleniu różnic pomiędzy tymi stanami.

Celem inwentaryzacji jest ustalenie rzeczywistego stanu aktywów i pasywów i na tej podstawie:

● doprowadzenie danych wynikających z ksiąg rachunkowych do zgodności ze stanem rzeczywistym,

● rozliczenie osób materialnie odpowiedzialnych za powierzone im mienie,

● dokonanie oceny gospodarczej przydatności składników majątku jednostki,

● przeciwdziałanie nieprawidłowościom w gospodarowaniu majątkiem jednostki.

Generalnie inwentaryzacja przeprowadzana jest po to, aby ustalić faktyczny stan majątku szkoły oraz doprowadzić stan wykazany w księgach inwentarzowych i rachunkowych do stanu rzeczywistego.

Można wymienić następujące rodzaje inwentaryzacji:

● okresowa,

● doraźna,

● zdawczo-odbiorcza.

Każdy z powyższych rodzajów inwentaryzacji występuje w placówce oświatowej. Podstawowym rodzajem inwentaryzacji jest jednak inwentaryzacja okresowa.

Szczegółowe zasady inwentaryzacji przedstawia art. 26 uor.

Zgodnie z nim, jednostki przeprowadzają na ostatni dzień roku obrotowego (czyli 31 grudnia, który w jednostkach budżetowych jest również ostatnim dniem roku budżetowego) inwentaryzację następujących składników majątku:

1) aktywów pieniężnych (z wyjątkiem zgromadzonych na rachunkach bankowych), papierów wartościowych, rzeczowych składników aktywów obrotowych, środków trwałych, z zastrzeżeniem pkt. 3, oraz maszyn i urządzeń wchodzących w skład środków trwałych w budowie - drogą spisu ich ilości z natury, wyceny tych ilości, porównania wartości z danymi ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnienia i rozliczenia indywidualnych różnic,

2) aktywów finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub przechowywanych przez inne jednostki, należności, w tym udzielonych pożyczek, z zastrzeżeniem pkt. 3, oraz powierzonych kontrahentom własnych składników aktywów - drogą otrzymania od banków i uzyskania od kontrahentów potwierdzeń prawidłowości wykazanego w księgach rachunkowych jednostki stanu tych aktywów oraz wyjaśnienia i rozliczenia ewentualnych różnic,