Kiedy jednostki publiczne rozliczają VAT w ramach odwrotnego obciążenia

Od 2017 r. odwrotnym obciążeniem zostały objęte roboty budowlane oraz nowe towary. Jednostki publiczne, jeśli są podatnikami VAT czynnymi, także mogą być zobowiązane do rozliczenia VAT za swoich dostawców lub świadczeniodawców. Mogą też mieć obowiązek „przerzucenia” rozliczenia podatku na kontrahentów, jeśli same wykonują takie świadczenia. Jak potwierdziło Ministerstwo Finansów, cel zakupu nie ma w tym przypadku znaczenia.

W obrocie krajowym odwrotnemu obciążeniu (gdy to nabywca rozlicza VAT za sprzedawcę) podlegają dwa rodzaje transakcje transakcji. Są to dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) oraz świadczenie takich usług, jak roboty budowlane czy sprzedaż praw do emisji CO₂. Zostały one określone w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

Jakie czynności objęte są odwrotnym obciążeniem

Dostawy towarów z załącznika nr 11 oraz usługi z załącznika nr 14 do ustawy o VAT (z wyjątkiem praw do emisji gazów) są klasyfikowane za pomocą PKWiU z 2008 r. Generalnie podatnik ma obowiązek samodzielnej klasyfikacji wykonywanych świadczeń. W tym celu może korzystać z wyszukiwarki na stronie GUS (http://stat.gov.pl/Klasyfikacje).

Przepisy ustawy o VAT nie nakładają na podatnika obowiązku posiadania opinii GUS. Jednak gdy podatnik ma wątpliwości, może o taką opinię wystąpić.

Błędna klasyfikacja przez sprzedawcę nie zwalnia kupującego z zastosowania odwrotnego obciążenia. Dlatego jednostka publiczna, nabywając towary lub usługi, powinna zawsze sprawdzić, czy zakupiony towar lub usługa nie znajduje się w wykazie załącznika nr 11 albo 14 do ustawy o VAT. 

Tabela. Rodzaje czynności objętych odwrotnym obciążeniem