6. Wprowadzenie do ksiąg rachunkowych korekt z tytułu zweryfikowanych różnic inwentaryzacyjnych

DOROTA ADAMEK-HYSKA

Ujawnione w toku inwentaryzacji różnice inwentaryzacyjne między stanem rzeczywistym a stanem ewidencyjnym podlegają wyjaśnieniu i rozliczeniu w księgach rachunkowych tego roku, na który przypadał termin inwentaryzacji (art. 27 uor).

Procedurę wyjaśniania powodów powstania różnic inwentaryzacyjnych powierza się komisji inwentaryzacyjnej. W wyniku postępowania weryfikacyjnego różnice inwentaryzacyjne mogą być zaklasyfikowane jako nadwyżki, niedobory i szkody. inwentaryzacyjna wystąpi, gdy stan składników - faktycznie stwierdzony podczas inwentaryzacji - jest większy od stanu ewidencyjnego. będzie miał miejsce wówczas, gdy stan składników faktycznie stwierdzony podczas inwentaryzacji jest mniejszy od stanu ewidencyjnego. Do niedoborów zalicza się tzw. Są to niedobory, mieszczące się w granicach ustalonych norm ubytków naturalnych (wysychanie, ulatnianie). Normy ubytków naturalnych oraz sposób ich obliczania określają odrębne regulacje prawne. Natomiast występuje, gdy nastąpi całkowita lub częściowa utrata pierwotnej wartości inwentaryzowanego składnika majątku.