1. Nowe zarządzanie publiczne

MARCIN KACZMAREK

Zmiany w zarządzaniu sektorem publicznym są wyzwaniem stojącym przed wieloma krajami na świecie, w tym przed Polską. Konsekwencją wejścia Polski do Unii Europejskiej (dalej: UE) jest konieczność podjęcia kolejnych wyzwań.

Zarządzanie publiczne to dziedzina wiedzy wyeksponowana na praktyczną i publiczną weryfikację, o teoretycznych odniesieniach zarówno w sferze nauk ekonomicznych, jak i humanistycznych. Ze względu na głębokie więzi ze sferą praktyczną, zarządzanie publiczne można rozumieć dynamicznie, co oznacza efektywną organizację procesu realizacji programów publicznych, czyli działań zaspokajających istotne potrzeby społeczne. Z punktu widzenia teorii nauk o zarządzaniu, podkreślając odmienność sektora publicznego jako obiektu badań i zmianę paradygmatu jego działania z pasywnego administrowania na aktywne zarządzanie, zaznacza się zaistnienie innowacji społecznej, czyli intencjonalnej zmiany wprowadzonej w obrębie systemu społecznego, mającej dla tego systemu charakter nowości, będącej rezultatem procesu decyzyjnego zmierzającego do rozwiązania problemu zrodzonego w toku funkcjonowania tego systemu i powodującej zmiany istniejących reguł postępowania i struktury systemu.

Nauka o zarządzaniu publicznym obejmuje m.in. takie nauki jak: ekonomia, prawo administracyjne, administracja publiczna, teoria organizacji i zarządzania, a także subdyscypliny nauk o zarządzaniu jak: zarządzanie zmianami, zarządzanie jakością, zarządzanie operacyjne i strategiczne. Dziedziny wpływające na zarządzanie publiczne przedstawia