6. Korekta odpisu podstawowego na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych

Jedną z czynności do wykonania na koniec roku jest dokonanie korekty odpisu podstawowego na ZFŚS.

Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych (art. 5 ust. 1 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; dalej: ustawa o ZFŚS, oraz art. 53 ust. 1 ustawy z 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela; dalej: Karta Nauczyciela).

Ze sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych, określonego w § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 9 marca 2009 r. w sprawie sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (dalej: rozporządzenie w sprawie przeciętnej liczby zatrudnionych) oraz ww. art. 53 ust. 1 Karty Nauczyciela wynika, że obliczenie odpisu podstawowego powinno być dokonane co najmniej dwa razy w roku kalendarzowym:

● na początku roku - gdzie podstawą obliczeń jest przeciętna planowana liczba zatrudnionych u pracodawcy w danym roku kalendarzowym,

● w końcu roku - kiedy należy obliczyć faktyczną przeciętną liczbę zatrudnionych w tym roku kalendarzowym pracowników,

biorąc pod uwagę pracowników zatrudnionych w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy (po przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy).

Ponieważ § 1 rozporządzenia w sprawie przeciętnej liczby zatrudnionych oraz art. 53 ust. 1 Karty Nauczyciela przy wskazaniu sposobu ustalania podstawy naliczania odpisu podstawowego na ZFŚS używają sformułowania "podstawę naliczania odpisu stanowi przeciętna planowana w danym roku kalendarzowym liczba zatrudnionych u pracodawcy, skorygowana w końcu roku do faktycznej przeciętnej liczby zatrudnionych", pracodawcy nie mają dowolności w podejmowaniu decyzji na temat tego, czy będą, czy też nie będą korygować wielkości odpisu za dany rok - korekta ta powinna być obowiązkowo przeprowadzana na koniec każdego roku kalendarzowego.