Czy węzeł cieplny stanowi odrębny od budynku środek trwały?

PROBLEM

RADA

UZASADNIENIE

Aby składniki majątku mogły zostać zaliczone przez podatnika do środków trwałych, powinny spełniać następujące warunki:

• muszą zostać nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
• muszą stanowić własność lub współwłasność podatnika,
• muszą być kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania; ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednak należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
• przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok; o tym, jak długo będzie używany dany składnik, decyduje sam podatnik,
• są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu (art. 22a ust. 1 updof).

Węzeł cieplny, który zostanie zamontowany w rozbudowywanym przez Pana budynku, będzie spełniał ww. warunki potrzebne do uznania go za odrębny od tego budynku środek trwały, tj. m.in. będzie stanowić Pana własność oraz będzie wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą przez okres dłuższy niż rok. Aby określić wysokość stawki amortyzacyjnej, należy ustalić, do jakiego grupowania KŚT zaklasyfikować węzeł cieplny. Można przyjąć, że jest to urządzenie należące do grupowania 469 KŚT „Pozostałe urządzenia do wymiany ciepła”. Dla tego rodzaju urządzeń roczna stawka amortyzacji wynosi 14%. Zdaniem niektórych węzły cieplne należy klasyfikować w KŚT 68 „Pozostałe urządzenia techniczne”. Aby uzyskać całkowitą pewność co do prawidłowości przyjętej klasyfikacji, zalecamy wystąpienie o opinię do urzędu statystycznego w Łodzi:

Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi

ul. Suwalska 29

93-176 Łódź

Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych (wyciąg)

Prawo do uznania węzła cieplnego montowanego w budynku jako odrębnego środka trwałego potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2017 r., sygn. 3063-ILPB1-3.4511.3.2017.1.MC, w której stwierdził, że:

MF Reasumując - zakupione urządzenia techniczne wraz z ich montażem, tj. węzeł cieplny KŚT 469 oraz dźwig osobowy KŚT 640, stanowią wyodrębnione środki trwałe i podlegają amortyzacji na podstawie art. 22a ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych jako stanowiące własność podatnika, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania z zastosowaniem stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Podstawa prawna:

• rozporządzenie Rady Ministrów z 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) - Dz.U. Nr 242, poz. 1622

• art. 22a ust. 1, art. 22i ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032; ost.zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 859

Marcin Szymankiewicz

doradca podatkowy, praktyk, autor licznych publikacji o tematyce podatkowej