Jak traktować nieobecność pracownika spowodowaną wyjściem z pracy po zaistnieniu wypadku przy pracy

PYTANIE

W jaki sposób potraktować nieobecność pracownika w pracy w następującym przypadku? Pracownik pracuje na nocnej zmianie od 22:00 do 6:00 (dnia następnego). W środę o godz. 02:00 uderzył się w łokieć (zgłosił to przełożonemu), a następnie poprosił o zgodę na wyjście prywatne, gdyż nie był w stanie już dalej pracować. Następnego dnia (w środę) zgłasza się do lekarza, który wypisuje mu zwolnienie lekarskie obowiązujące od środy do końca tygodnia. Zwolnienie lekarskie przez to, że zostało wypisane z datą środową dotyczy dopiero kolejnej doby pracownika. BHP-owiec kwalifikuje owe zdarzenie jako wypadek przy pracy. W jaki sposób zakwalifikować czas pracy w środę od 02:00 do 6:00 (dnia następnego)? Czy można potraktować ten czas jako wyjście prywatne?

ODPOWIEDŹ

Nie można czasu nieobecności zakwalifikować jako wyjścia prywatnego. Jest to niezdolność do pracy spowodowana wypadkiem przy pracy.

UZASADNIENIE

Jak wynika z opisu sytuacji, pracownik uległ wypadkowi przy pracy, na skutek czego nie mógł świadczyć nadal pracy i uzyskał zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy. Okres nieświadczenia pracy nie może być w tym przypadku traktowany inaczej niż okres niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem.

Zaświadczenie lekarskie zostało wystawione od środy. Nie obejmuje ono dopiero okresu od zakończenia doby pracowniczej. Świadczenie chorobowe z ubezpieczenia wypadkowego (zasiłek chorobowy) przysługuje od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy i jest rozliczane dziennie (dni kalendarzowe), a nie godzinowo. Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas przepracowany do godz. 2.00, zaś później już – rozliczany za każdy dzień niezdolności do pracy w tym środę – zasiłek chorobowy.

Podstawa prawna:

• art. 8 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1205)

Marek Rotkiewicz