Wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. VII SA/Wa 1773/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Antas, sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant ref. stażysta Katarzyna Bińczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę

Uzasadnienie

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) decyzją z [...] czerwca 2021 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o. o. - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej [...] z [...] maja 1967 r. [...] pozwalającej na wybicie otworów okiennych w budynku przy ul. [...].

Po przedstawieniu zasad postępowania nieważnościowego organ przytoczył art. 36 ust. 1 ustawy z 31 stycznia 1961 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1961 r. Nr 7, poz. 46) stanowiący, że przed przystąpieniem do wykonania obiektu budowlanego niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

Zaznaczył, że ww. decyzji nie wydano J P, ale J D. Wynika z niej bowiem, że uwzględnia wniosek J D. W tytule projektu budowlanego również wskazano wnioskodawcę.

Dalej GINB podkreślił, że inwestycja wprawdzie obejmowała wybicie otworów okiennych nie tylko w lokalu nr [...] (J D) na II piętrze, ale i lokalu nr [...] (J P) na I piętrze, niemniej J P była stroną postępowania, co nie oznacza, że była inwestorem. Przytoczył art. 15 ust. 1 Prawa budowlanego, który stanowił, że inwestor prywatny może dokonać inwestycji budowlanych wyłącznie dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych własnych i najbliższej rodziny oraz dla zaspokojenia własnych potrzeb gospodarczych, dla wykonywania zawodu lub dla wykonywania działalności usługowej. Pojęcie "najbliższej rodziny" może budzić wątpliwości. Poza tym to, że inwestor i J P mieli różne nazwiska nie wyklucza, że byli "najbliższą rodziną". Ponadto, uczestniczka nie kwestionowała decyzji. Nie narusza ona zatem rażąco art. 61 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 1 Prawa budowlanego z 1961r.