Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. I SA/Bk 585/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec – grudzień 2016 r. oddala skargę
Uzasadnienie
W wyniku kontroli oraz przeprowadzonego następnie wobec W. G.(dalej jako: "skarżący") postępowania podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec-grudzień 2016 r., Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. ustalił, że w prowadzonych rejestrach zakupu skarżący wykazał faktury wystawiane przez 10 różnych podmiotów, mające potwierdzać zakupy towarów o znacznej wartości (odzieży, galanterii skórzanej, okularów przeciwsłonecznych i smartfonów), niedokumentujące rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, które nie dawały uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego przez skarżącego, jako odbiorcy tych faktur.
Towary te były następnie sprzedawane w procedurze TAX FREE z zastosowaniem stawki 0%. Dostawy te, jako niespełniające przesłanek uprawniających do sprzedaży ze stawką preferencyjną, zostały uznane za niedokumentujące rzeczywistych zdarzeń, i nie powinny zostać rozliczone w deklaracjach VAT.
W ewidencji zakupów za okres marzec-grudzień 2016 r. skarżący ujął także faktury wystawione przez firmę M. sp. z o.o., dokumentujące nabycie telefonów iPhone o znacznej wartości. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. ustalił, że trzy z tych faktur zostały wystawione przez podmiot nieistniejący, więc nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, zaś co do pozostałych 35 faktur uznał, że w przypadku udokumentowanych nimi transakcji miało miejsce sztuczne dzielenie jednolitych gospodarczo transakcji, mające na celu uniknięcie procedury tzw. odwrotnego obciążenia. Konsekwencją nieprawidłowego rozliczenia było stwierdzenie zawyżenia podatku naliczonego z faktur wystawianych przez M. Sp. z o.o., a także zaniżenie podatku należnego w związku z brakiem opodatkowania transakcji oraz podatku naliczonego w tożsamej wysokości. Telefony komórkowe nabyte od M. Sp. z o.o. zostały sprzedane na rzecz podróżnych z Białorusi w procedurze TAX FREE; organ pierwszej instancji zakwestionował dostawy telefonów nabytych na podstawie wspomnianych 3 faktur wystawionych przez podmiot nieistniejący.
