Wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 października 2022 r., sygn. V SA/Wa 5393/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak Sędzia WSA Michał Sowiński Asesor WSA Iwona Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2022 r. sprawy ze skargi "S. O." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. G. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia ... października 2021 r., nr ... w przedmiocie interpretacji indywidualnej oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z 19 października 2021 r., nr 02/10/2021 Minister Klimatu i Środowiska (dalej: organ), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej k.p.a) oraz art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 411 ze zm.; dalej: ustawa o zapasach), po rozpatrzeniu odwołania S. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. G. (dalej: skarżąca, spółka, strona) od decyzji Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych (dalej: organ I instancji, Prezes Agencji) z 14 czerwca 2021 r., nr BP1-6/I/21 w sprawie udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów ustawy o zapasach oraz rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 7 sierpnia 2020 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych oraz wykazu paliw stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty zapasowej (Dz.U. z 2020 r., poz. 1373; dalej: rozporządzenie w sprawie kodów CN), utrzymał w mocy ww. decyzję.

Powyższe decyzje zapadły w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Wnioskiem z 23 kwietnia 2021 r., działając w trybie art. 34 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2021 r., poz. 162 ze zm.), spółka wystąpiła do Prezesa Agencji o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o zapasach oraz rozporządzenia w sprawie kodów CN. We wniosku wskazała, że jest renomowanym producentem specjalistycznych środków smarnych, prowadzącym działalność w zakresie produkcji, obrotu oraz dystrybucji środków smarnych (przede wszystkim tzw. olejów smarowych klasyfikowanych CN 2710 19 71 – 2710 19 99 oraz tzw. preparatów smarowych klasyfikowanych do pozycji CN 3403). W ramach prowadzonej działalności na potrzeby wytwarzania środków smarnych zamawia z zagranicy rożnego rodzaju surowce, w tym pochodzenia naftowego. Niektóre z surowców klasyfikowane są na gruncie tzw. Nomenklatury Scalonej do kodów i pozycji CN analogicznych jak klasyfikacje standardowych pozycji spotykanych na rynku paliw (m.in. 2710 19 43 oraz 2710 19 47) oraz niektórych innych surowców, które ze względu na kod CN wskazane są w przepisach wykonawczych do ustawy o zapasach, jako podlegające wymienionym w tej ustawie obowiązkom. Spółka podnosiła, że powodem takiej klasyfikacji CN sprowadzanych przez nią surowców jest wyłącznie ich krzywa destylacji (co wynika z przepisów Nomenklatury Scalonej). Zaznaczała przy tym, że surowce te nie są i nie mogą być wykorzystywane do celów napędowych i opałowych. Tytułem przykładu wskazywała na wyrób MOGUL HC 5 A/C - destylat ciężki z hydrokrakingu stosowany do produkcji środków smarnych. W treści wniosku, w związku z tak opisanym stanem faktycznym, strona sformułowała następujące pytanie: "Czy w świetle art. 2 pkt 2 lit. l w zw. z art. 2 pkt 3 a także w zw. z art. 3 ust. 5 pkt 3, art. 21b ust. 1 ustawy o zapasach, jak również § 6 pkt 7 lit a oraz c w zw. z § 2 pkt 10 lit. a oraz c rozporządzenia w sprawie kodów CN dokonanie czynności stanowiącej przywóz w rozumieniu ustawy o zapasach, którego przedmiotem będą opisane przez nią surowce do produkcji środków smarnych klasyfikowane do kodu CN 2710 19 43 oraz CN 2710 19 47, które nie spełniają wymagań do zastosowań energetycznych (opałowych, napędowych) - skutkuje powstaniem obowiązków wskazanych w ustawie o zapasach, w tym w szczególności obowiązkiem uiszczenia opłaty zapasowej?". Zdaniem spółki, mając na uwadze charakterystykę i przeznaczenie sprowadzanych produktów, w zakreślonym stanie faktycznym nie powstają obowiązki wskazane w przepisach ustawy o zapasach, w tym w szczególności obowiązek uiszczenia opłaty zapasowej. Wskazując powyższe podnosiła, że przypisanie produktu w ramach Nomenklatury Scalonej do kategorii "olejów napędowych", wcale nie oznacza, że produkt służy do napędu. Zaznaczała, że o tym czy dany produkt będzie uznany za produkt naftowy obok kodu CN decyduje treść załącznika A rozdziału 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii (Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1 ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1099/2008), do którego odwołuje się art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zapasach. Podnosiła, że zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, dla uznania produktu jako "oleju napędowego" znaczenia ma przede wszystkim jego przeznaczenie, dlatego też uznać należy, na gruncie ww. przepisów surowce do produkcji środków smarnych nie stanowią olejów napędowych, mimo że są klasyfikowane odpowiednio do kodów CN 2710 19 43 oraz CN 2710 19 47. Podkreślała, że potwierdzeniem tego, że w przypadku systemu zapasów obowiązkowych kwestia przeznaczenia paliw ma znaczenie dla oceny ich podlegania pod ten sam system – jest porównanie konstrukcji definicji paliw w ustawie o zapasach oraz w Prawie energetycznym, gdzie w przypadku obowiązku koncesyjnego, ustawodawca zdecydował się na "oderwanie" obowiązku koncesyjnego od przeznaczenia wyrobów klasyfikowanych do określonych kodów CN oraz niezależnie od treści rozporządzenia nr 1099/2008. W ocenie strony, brak takiego "oderwania" w stosunku do definicji z ustawy o zapasach potwierdza, że nie można takiego warunku "dointerpretowywać".