Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 stycznia 2022 r., sygn. II SA/Ol 953/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z "[...]" nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony)

Uzasadnienie

K. N. (dalej jako: "strona", "skarżąca", "wnioskodawczyni"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 19 lipca 2021 r., wnioskodawczyni zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, w związku z opieką nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką – M. N.

Po przeprowadzonym postępowaniu, decyzją z dnia [...] r., Wójt Gminy S. (dalej jako: "organ pierwszej instancji"), odmówił stronie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu opieki nad matką – M. N.

W uzasadnieniu decyzji podano, że podstawą negatywnego rozstrzygnięcia jest negatywna przesłanka uniemożliwiająca przyznanie świadczenia, zawarta w art. 17

ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 111 z późn. zm.), dalej jako: "u.ś.r." Zgodnie z tym przepisem – świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje jeżeli osoba wymagająca opieki pozostaje

w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem

o znacznym stopniu niepełnosprawności. Podano, że M. N. pozostaje w związku małżeńskim z A. N., który nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co w jednoznacznym stopniu przesądza o braku możliwości pozytywnego rozpatrzenia sprawy wnioskodawczyni i przyznania Jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Organ nie zakwestionował faktu sprawowania przez stronę opieki nad matką, jak również faktu niepodejmowania z tego powodu zatrudnienia. Jednak, zdaniem organu, wnioskodawczyni nie spełnia również przesłanki, zawartej w art. 17 ust. 1b u.ś.r., ponieważ niepełnosprawność matki, zgodnie z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, powstała, gdy M. N. miała 50 lat.