Wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. I SA/Lu 27/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie WSA Andrzej Niezgoda Asesor sądowy Jakub Polanowski (sprawozdawca) Protokolant starszy inspektor sądowy Marta Ścibor po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi O. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 listopada 2023 r. nr 0601-IOV-1.4103.24.2023.13 w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2018 r. - oddala skargę.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: Dyrektor, organ odwoławczy, organ) decyzją z 8 listopada 2023 r., znak: 0601-IOV-1.4103.24.2023.13, po rozpatrzeniu odwołania O. (skarżąca, spółka, strona, podatnik), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.; dalej: O.p.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Chełmie (dalej: Naczelnik, organ I instancji) z 6 lipca 2023 r., znak: 0604-SPV.4103.2.7.2021.16, 0604-SPV.4103.44.2021.54SZD, w sprawie określenia w podatku od towarów i usług za luty 2018 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 21 009 zł oraz ustalenia za ten okres dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w wysokości 32 779 zł, odpowiadającej 100% kwoty zawyżenia zwrotu różnicy podatku

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor wyjaśnił, że decyzją z 14 września 2021 r., znak: 0604-SPV.4103.2.7.2021.5, 0604-SPV.4103.44.2021.9, Naczelnik określił stronie w podatku od towarów i usług za luty 2018 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 18 907,00 zł oraz ustalił w podatku od towarów i usług za luty 2018 r. dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 10 464,00 zł. Decyzją z 11 stycznia 2022 r., znak: 0601-lOV-1.4103.73.2021.7, Dyrektor utrzymał w mocy tę decyzję organu I instancji. Wyrokiem z 20 lipca 2022 r., I SA/Lu 134/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora, wskazując, że błędnie zinterpretowano materialnoprawne przesłanki stosowania stawki VAT 0% w kontekście zasad rządzących systemem VAT wynikających z dyrektywy 112 i orzecznictwa TSUE. Dodatkowo, w ocenie Sądu, organ podatkowy nie poczynił spójnych, stanowczych ustaleń faktycznych – zgodnie z art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 O.p. Decyzją z 18 stycznia 2023 r., znak: 0601-IOV-1.4103.42.2022.16, Dyrektor uchylił opisaną decyzję Naczelnika z 14 września 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Naczelnik opisaną na wstępie decyzją z 6 lipca 2023 r. określił stronie w podatku od towarów i usług za luty 2018 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 21 009 zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za ten okres w wysokości 32 779 zł odpowiadającej 100% kwoty zawyżenia zwrotu różnicy podatku.