Wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. II SA/Kr 446/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Protokolant: starszy referent Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 4 stycznia 2024 r. znak WI-I.7840.5.90.2023.MA w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 4 stycznia 2024 r. znak sprawy: WI-I.7840.5.90.2023.MA, po rozpatrzeniu odwołania M. M., uchylono w całości decyzję Prezydenta Miasta Krakowa nr 852/6740.1/2023 z 20 lipca 2023 r., znak: AU-01-4.6740.1.2262.2020.DMT, stwierdzono, że decyzja Prezydenta Miasta Krakowa nr 1761/6740.1/2017 z dnia 22 września 2017 r., znak: AU-01-2.6740.1.903.2017.ASR, zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem prawa, niemniej jednak odmówiono jej uchylenia z powodu upływu terminu określonego w art. 146 § 1 kpa.
Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 22 września 2017 r. Prezydent Miasta Krakowa wydał decyzję nr 1761/6740.1/2017 znak: AU-01-2.6740.1.903.2017.ASR, którą na wniosek M. M. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę.
Kolejno, w dniu 30 grudnia 2020 r. Prezydent uzyskał informację, że dotychczasowy właściciel hipotetyczny nieruchomości inwestycyjnej – skarżący – nabył przedmiotową nieruchomość w drodze darowizny od osoby, która legitymowała się obecnie uchylonymi już postanowieniami o nabyciu spadku, zaś w Sądzie Rejonowym dla Krakowa-Podgórze w Krakowie prowadzone jest postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Mając na względzie powyższe, Prezydent Miasta Krakowa w dniu 11 marca 2021 r. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, uznając, że nową okolicznością, o której mowa w powyższym przepisie była okoliczność braku prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez inwestora.
