Wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. II SA/Łd 345/24

Dnia 10 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, Asesor WSA Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2024 roku sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 9 lutego 2024 roku nr SKO.4141.463.23 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę. lp

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 9 lutego 2024 r. nr SKO.4141.463.23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a.", oraz art. 17 i art. 17b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 390 ze zm.), powoływanej dalej jako: "u.ś.r.", w związku z art.63 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wpierającym (Dz. U. z 2023r., poz. 1429 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Sulmierzyce z dnia 16 października 2023 r., znak: SSO.8252.1.1.2023.AC, w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 18 stycznia 2023 r. G. W. wystąpił do organu I instancji z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką T. W.

Decyzją z dnia 17 kwietnia 2023 r. Wójt Gminy Sulmierzyce odmówił przyznania G. W. wnioskowanego świadczenia.

W wyniku odwołania G. W. od powyżej decyzji, Kolegium decyzją z dnia 18 lipca 2023 r., znak: SKO.4141.191.23, uchyliło ją i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwagi na istotne braki materiału dowodowego, uniemożliwiające prawidłową ocenę wniosku G. W.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia 16 października 2023 r. odmówił przyznania G. W. wnioskowanego świadczenia. Powołując się na art. 17 ust. 1b u.ś.r. organ ten uznał, że przeszkodą w uwzględnieniu wniosku jest fakt, iż niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała po ukończeniu przez nią 25 roku życia. Ponadto organ I instancji argumentował, że w sprawie brak jest możliwości przeprowadzenia ponownie wywiadu środowiskowego, na podstawie którego można by ustalić wiele nieścisłości i rozbieżności w sprawie oraz brak jest współpracy z organem ze strony wnioskodawcy.