Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 października 2024 r., sygn. I SA/Wr 307/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman, Sędziowie sędzia WSA Marta Semiczek, asesor WSA Iwona Solatycka (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 października 2024 r. sprawy ze skargi G. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 8 lutego 2024 r. nr 0201-ICK1.5000.3.2023.13 w przedmiocie kary porządkowej: oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi G. O. (dalej: skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: DIAS, organ II instancji) z 8 lutego 2024 r. nr 0201-ICK1.5000.3.2023.13, którym – po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Trzebnicy (dalej: NUS, organ I instancji) z 14 listopada 2023 r. nr 0221-SKP.500.45.1.2023 w sprawie nałożenia na skarżącego kary porządkowej w wysokości 3000 zł – organ II instancji uchylił ww. postanowienie NUS w części dotyczącej wysokości kary porządkowej i w tym zakresie orzekł o wysokości kary porządkowej w kwocie 1500 zł.

Jak wynika z akt sprawy, organ I instancji, pismem z 4 października 2023 r., wezwał skarżącego do osobistego stawienia się w siedzibie Urzędu Skarbowego w Trzebnicy w charakterze świadka, celem złożenia zeznań na okoliczność transakcji zawartych przez firmę M. B. C. z firmą T. sp. j. oraz P. G. O. w okresie od 1 maja 2021 r. do 30 kwietnia 2023 r. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone 17 października 2023 r. za pośrednictwem serwisu e-Urząd Skarbowy. W treści wezwania pouczono o skutkach prawnych niezastosowania się do wezwania, tj. o tym, że niestawienie się świadka w wyznaczonym terminie bez uzasadnionej przyczyny mimo, że był do tego zobowiązany, może spowodować wymierzenie kary porządkowej do wysokości 3300 zł.

NUS w ww. postanowieniu stwierdził, że pomimo skutecznie doręczonego wezwania skarżący nie stawił się we wskazanym terminie w siedzibie urzędu skarbowego. Do dnia 13 listopada 2023 r. również nie wskazał żadnej przyczyny swojej nieobecności. Wobec tego organ I instancji stwierdził, że w sprawie zaszły przesłanki z art. 262 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa, o.p.), ponieważ pomimo prawidłowego wezwania i bez uzasadnionej przyczyny skarżący nie stawił się w wyznaczonym czasie i miejscu w celu złożenia zeznań w charakterze świadka. NUS wskazał, że wezwanie skarżącego do złożenia zeznań było merytorycznie uzasadnione, gdyż w prowadzonej kontroli podatkowej należy zbadać rzetelność przebiegu transakcji zawartych przez ww. firmy. NUS ocenił, że uchylanie się przez skarżącego od wykonywania obowiązków w prowadzonym postępowaniu utrudnia jego prowadzenie i hamuje jego tok, a ponadto narusza powagę organu podatkowego, jako prowadzącego postępowanie. NUS wskazał, że ustalenie wysokości kary porządkowej w zostało dokonane po zbadaniu takich okoliczności jak waga naruszenia, rodzaj i stopień zawinienia, i jego wpływ na prowadzoną kontrolę podatkową. Dalej wskazał, że zgodnie z zeznaniami o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-36L: w 2020 r. skarżący osiągnął dochód z działalności gospodarczej w wysokości 624 527,40 zł, w 2021 r. było to 645 738,39 zł, a w 2022 r. kwota 1 492 680,07 zł. NUS stwierdził, że po przeanalizowaniu powyższego oraz w świetle całokształtu okoliczności sprawy nałożenie na skarżącego kary porządkowej w wysokości 3000 zł było adekwatne i uzasadnione.