Czy montaż automatycznego systemu nawadniania boiska sportowego stanowi odrębny środek trwały

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości, przez środki trwałe rozumie się m.in. rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki.

Zalicza się do nich w szczególności:

1. nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
2.  maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
3. ulepszenia w obcych środkach trwałych,
4. inwentarz żywy.

Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy.

W sytuacji gdy ww. automatyczny systemu nawadniania boiska sportowego o wartości 53 500 zł, może być demontowany i np. montowany w innym miejscu ponad wszelką wątpliwość stanowi odrębny środek trwały podlegający amortyzacji. Dodatkowo przemawia za tym jego wartość.

Art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowi, że przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Z kolei modernizacją środka trwałego jest zatem jego ulepszenie polegające na jego unowocześnieniu, poprawieniu stanu i zmiany jego cech bądź przystosowaniu danego środka trwałego w celu zmiany jego przeznaczenia i pełnionej funkcji. Efektem ulepszenia jest zwiększenie wartości użytkowej składnika majątku.

W ocenie autora w opisanym przypadku mamy do czynienia z odrębnym środkiem trwałym, a nie tylko ulepszeniem boiska.

Adam Błaszko

doktor nauk prawnych, radca prawny