Wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2024 r., sygn. III SA/Wa 2752/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Konrad Aromiński, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Baran, sędzia WSA Andrzej Cichoń (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi X. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz X. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

W dniu 28 lipca 2023 r. X. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Stroną", "Skarżącą" lub "Spółką") złożyła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Warszawie (zwanego dalej: "Dyrektorem KIS" lub "Organem") wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku Skarżąca zwróciła się do Organu o odpowiedź na pytanie, czy prawidłowe jest jej stanowisko, zgodnie z którym będzie ona uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków oraz wydatków służbowych, udokumentowanych dokumentami (np. fakturami, rachunkami, paragonami, biletami, notami obciążeniowymi, notami uznaniowymi itp.) otrzymanymi w formie papierowej, które następnie będą archiwizowane i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej.

Postanowieniem z dnia [...] września 2023 r. Organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] października 2023 r. Organ utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Dyrektor KIS wskazał, że w niniejszej sprawie ziściła się przesłanka braku możliwości wszczęcia postępowania określona w art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."), który to przepis ma zastosowanie w myśl art. 14h Ordynacji podatkowej do interpretacji przepisów prawa podatkowego (Rozdział 1a). W ocenie organu literalna wykładnia przepisu art. 14b § 1 w związku z art. 3 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej prowadzi do wniosku, iż interpretacja może obejmować swym zakresem jedynie te przepisy prawa podatkowego, w których problem będący przedmiotem interpretacji dotyczy ogólnie sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy. Dyrektor KIS podkreślił, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w żadnym miejscu nie odnoszą się do kwestii, w jakiej formie powinna być przechowywana dokumentacja dla celów podatkowych. Przepisy te nie określają tym samym, jakie dokumenty podatnik obowiązany jest posiadać, aby wydatki oraz wydatki służbowe, mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. W tym zakresie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Tekst jedn.: Dz. U. z 2022, poz. 2651 ze zm., dalej: "ustawa o CIT"), zobowiązuje podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami. Przepisy ustawy o rachunkowości nie są jednak przepisami prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, co zarazem oznacza, że nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Organ nie jest uprawniony do interpretacji przepisów ustawy o rachunkowości - nie może sankcjonować w drodze indywidualnej interpretacji przyjętych przez podatnika rozwiązań w obrębie ujęcia wydatków w księgach rachunkowych oraz sposobu przechowywania dokumentów księgowych. Zagadnienie będące przedmiotem wątpliwości Skarżącej dotyczy przepisów ustawy o rachunkowości, które nie są przepisami prawa podatkowego oraz przepisów Ordynacji podatkowej, regulujących uprawnienia organów podatkowych w zakresie oceny dowodów zebranych w postępowaniu podatkowym lub kontrolnym i nie mogło stanowić podstawy do wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidulanej. Zdaniem Organu kwestia związana ze sposobem udokumentowania wydatków nie jest zagadnieniem sensu strico związanym z przedmiotem, podmiotem, powstaniem zobowiązania podatkowego, podstawą opodatkowania, rozliczeniem podatku, ale zagadnieniem, które wymaga dokonania oceny przedstawionej we wniosku procedury w kategoriach dowodów, o których mowa w przepisach IV działu Ordynacji podatkowej, dotyczącego postępowania podatkowego i regulujących uprawnienia organów podatkowych podczas prowadzonego postępowania podatkowego lub kontroli. Postępowanie w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej nie jest jednak postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Gromadzenie i zbieranie dokumentów jest uprawnieniem organu podatkowego w postępowaniu podatkowym lub podczas kontroli, a jak wynika z art. 14b § 2a Ordynacji podatkowej, uprawnienia organów podatkowych nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Wydanie interpretacji, w tak zakreślonym zakresie nie rozstrzygałoby o skutkach podatkowych opisanej we wniosku sytuacji dla Spółki w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, lecz byłoby oceną materiału dowodowego, do czego organ interpretacyjny nie jest uprawniony.