Postanowienie NSA z dnia 20 maja 2025 r., sygn. II OZ 688/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 1651/24 o odrzuceniu skargi S. A. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 września 2023 r. nr DSMiM-WN.478.6.2023 w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 grudnia 2024 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę S. A. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie zobowiązania do powrotu.

Uzasadniając to postanowienie sąd pierwszej instancji zauważył, że pełnomocnik skarżącego został wezwany zarządzeniem z 24 listopada 2023 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem kserokopii pełnomocnictwa, z którego treści wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi pełnomocnik nadesłał egzemplarz pełnomocnictwa opatrzony kolorową kserokopią podpisu skarżącego.

Uznając w związku z powyższym, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego skargi sąd pierwszej instancji postanowieniem z 15 lutego 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 2666/23 odrzucił skargę.

Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny uchylił je postanowieniem z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt II OZ 270/24 uznając, że analiza spornego podpisu nie daje pewności, że stanowi on jedynie kolorową kserokopię własnoręcznego podpisu skarżącego, szczególnie jeśli porówna się go z podpisem skarżącego widniejącym na pełnomocnictwie dołączonym do akt administracyjnych (k. 76 tych akt). W tej sytuacji działanie WSA polegające na odrzuceniu skargi było przejawem zbyt rygorystycznego stanowiska. Zdaniem NSA jeśli sąd pierwszej instancji miał wątpliwości dotyczące podpisu skarżącego powinien ponownie wezwać pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi, celem nadania jej prawidłowego biegu.