Wyrok WSA w Kielcach z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. I SA/Ke 169/25
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddala skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą korekty roku podatkowego w wymiarze podatku od nieruchomości, uznając jej zgodność z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Asesor WSA Magdalena Stępniak (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2025 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 2 kwietnia 2025 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (kolegium, sko) uchyliło decyzję Prezydenta [...] - [...] (prezydent) z 22 stycznia 2025 r. w sprawie ustalenia H. B. podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł na rok 2024
i w to miejsce orzekło o ustaleniu podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł na
rok 2025.
W uzasadnieniu kolegium wyjaśniło, że dokonany wymiar podatku dotyczy roku 2025 a nie, jak to pomyłkowo określił organ I instancji, roku 2024. Jak bowiem wynika z akt sprawy, odrębną decyzją organ ustalił już stronie wysokość podatku od nieruchomości za 2024 r. W podstawie prawnej kwestionowanej decyzji zostały powołane przepisy uchwały Rady Miasta S.-K. z 17 października 2024 r. nr [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, która to uchwała weszła w życie 1 stycznia 2025 r. W sprawie zostały zastosowane względem przedmiotów opodatkowania stawki przewidziane tą właśnie uchwałą. Z powyższych względów kolegium zobligowane było uchylić decyzję organu I instancji i w to miejsce orzec o ustaleniu stronie wysokości podatku od nieruchomości za 2025 r. w kwocie [...]zł.
Powołując art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 5 ustawy z 12 stycznia 1991 r.
o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2023 r., poz. 70) dalej "u.p.o.l." oraz art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne organ wskazał, że skarżąca jest właścicielką lokalu mieszkalnego nr [...] o łącznej powierzchni 60,20 m2 (w tym lokal mieszkalny o powierzchni 56 m2, oraz przynależna piwnica
o powierzchni 4,20 m2) wraz z prawem udziału [...] w gruncie o powierzchni [...] ha, czyli 55 m2. Przedmiotowy lokal ma wysokość przekraczającą 2,20 m, zatem do podstawy opodatkowania przyjęto powierzchnię użytkową wynoszącą
56 m2. Natomiast przynależna do niego piwnica ma wysokość od 1,40 m do 2,20 m. Stąd w jej przypadku do podstawy opodatkowania przyjęto, zgodnie z art. 4 ust. 2 u.p.o.l., połowę faktycznej powierzchni czyli 2,10 m2. Zsumowanie powyższych powierzchni daje przyjętą do opodatkowania powierzchnię budynku.
Prawidłowość przyjętych do wymiaru podatku danych potwierdza wypis
z rejestru gruntu, złożona 28 sierpnia 2004 r. przez podatniczkę informacja
o nieruchomościach i obiektach budowlanych i akt notarialny z 25 sierpnia 1998 r.
Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.o.l., rada gminy określa wysokość stawek podatku od nieruchomości. Zgodnie z § 1 pkt. 1 lit. c oraz
pkt. 2 lit. a uchwały nr [...] Rady Miasta S.-K.
z 17 października 2024 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości stawka podatku od nieruchomości obowiązująca na terenie Miasta S.-K., od: - gruntów pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizację pożytku publicznego, wynosi [...] zł od 1 m2 powierzchni, natomiast od budynków mieszkalnych lub ich części wynosi [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.
Organ I instancji prawidłowo przyjął, że lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 56 m2, wraz z piwnicą dla której przyjęto 50% powierzchni tj. 2,10 m˛ opodatkowany jest najniższą stawką [...] zł/m2, a zatem podatek dla tych przedmiotów opodatkowania wynosi [...] zł. Zaś grunty pozostałe o powierzchni
55 m2, opodatkowane są stawką [...] zł/m2 i podatek od nich wynosi [...] zł. Łącznie zatem podatek od nieruchomości za 2025 r. wyniósł [...] zł i płatny jest jednorazowo.
Na powyższą decyzję H. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Podniosła, że [...] zł podatku zapłaciła 4 marca 2025 r., a Urząd Miasta
w S.-K. powyższą kwotę otrzymał. Nie czuje się zobowiązana do ponownej zapłaty [...] zł. W ocenie skarżącej odpowiedź z 11 kwietnia 2025 r. jest bezwartościowa. Zauważyła, że organ I instancji omyłkowo określił w decyzji rok podatkowy 2024 zamiast 2025. W tym zakresie decyzja sko jest zgodna z jej odwołaniem. Skarżąca wskazała również na nakazy płatnicze wydawane
w przeszłości oraz swoją sytuację życiową, związaną z "pozbawieniem jej łączności telekomunikacyjnej" oraz że w 2008 r. próbowano wyłudzić od niej kwotę [...]tys. zł, co dotyczy akcji Z. " S.A. Skarbnik Miasta wydała skorygowane zaświadczenie na 2 kwietnia 2008 r. Skarżąca nadmieniła przy tym, że nie nabyła akcji Z.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach
3 lipca 2025 r. skarżąca oświadczyła, że przesłała do sądu pismo w niniejszej sprawie, ale nie otrzymała jeszcze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wniosła
o uwzględnienie tego pisma i dowodów, które do niego załączyła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo
o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak
i procesowym, nie jest przy tym, co do zasady, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Realizując wyżej określone granice kontroli, sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie
w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe.
Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja kolegium, wydana na podstawie
art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej. Stosownie do powołanej regulacji organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla decyzję organu pierwszej instancji
w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie. Zaskarżona decyzja uchyla decyzję organu I instancji ustalającą skarżącej podatek od nieruchomości na rok 2024 i w to miejsca orzeka o ustaleniu tego podatku na rok 2025.
Przyczyną wydania przez organ odwoławczy tego typu rozstrzygnięcia było określenie przez organ I instancji w sentencji decyzji, że wymiar podatku dotyczy roku 2024 r., podczas gdy wymiar podatku dotyczył roku 2025 r.
Skarżąca nie kwestionuje dokonanego przez organ wymiaru zobowiązania podatkowego. Dokonując z urzędu oceny legalności dokonanego wymiaru sąd stwierdza, że organ prawidłowo wskazał na podstawę prawną rozstrzygnięcia,
tj. przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
W świetle art. 2 ust. 1 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. osoby fizyczne (art. 3 ust. 1 tej ustawy). Stosownie zaś do art. 3 ust. 5 u.p.o.l. jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz od części budynku stanowiących nieruchomość wspólną w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688) ciąży na właścicielach w zakresie odpowiadającym ich udziałowi w nieruchomości wspólnej.
Podstawę opodatkowania stanowi zaś: dla gruntów – powierzchnia, a dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.p.o.l.) . Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości
w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się (art. 4 ust. 2 tej ustawy). Wysokość stawek podatku od nieruchomości określa Rada Gminy
(art. 5 u.p.o.l.) Organ prawidłowo zastosował stawki wynikające z uchwały Rady Miasta S.-K. z 17 października 2024 r. nr [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, która to uchwała weszła w życie 1 stycznia 2025 r.
W sprawie istotne znaczenie ma ponadto regulacja określona w art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przepis ten stanowi, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te stanowią element stanu faktycznego w sprawie dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości na dany rok podatkowy.
W niniejszej sprawie organ na podstawie, znajdującego się w aktach sprawy, wypisu z rejestru gruntów oraz informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych złożonej przez skarżącą 23 sierpnia 2004 r. prawidłowo ustalił przedmiot opodatkowania, tj. lokal mieszkalny nr [...] o łącznej powierzchni 60,20 m2 (w tym lokal mieszkalny o powierzchni 56 m2, oraz przynależna piwnica
o powierzchni 4,20 m2) wraz z prawem udziału [...] w gruncie o powierzchni [...] ha, czyli 55 m2. Ustalił ponadto, że przedmiotowy lokal ma wysokość przekraczającą 2,20 m, zatem do podstawy opodatkowania przyjęto powierzchnię użytkową wynoszącą 56 m2. Natomiast przynależna do niego piwnica ma wysokość od 1,40 m do 2,20 m. Właścicielką lokalu mieszkalnego jest skarżąca, co wynika
z ww. dokumentów oraz aktu notarialnego z 25 sierpnia 1998 r. Rep. A [...].
Dokonując rozpatrzenia materiału dowodowego organy podatkowe muszą kierować się regułami zapisanymi w art. 191 Ordynacji podatkowej, tj. ocenić na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Istotne przy tym jest, że organ podatkowy przy wymiarze podatku od nieruchomości, związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o powierzchni i danych tych nie może korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego (np. na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej), bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie.
Zdaniem sądu organ wypełnił obowiązki wynikające z wymienionych przepisów. Podmiot jak i przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie został ustalony prawidłowo. Organ zastosował także właściwe stawki podatkowe
i przyjął poprawną wielkość podstawy opodatkowania.
Sąd stwierdza, że istniały podstawy do uchylenia przez kolegium decyzji organu I instancji i orzeczenia przez organ odwoławczy co do istoty sprawy. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowiła bowiem wada w postaci wskazania
w sentencji decyzji I instancji błędnego roku, za który została ustalona wysokość zobowiązania podatkowego w niniejszej sprawie. Prezydent, pomimo wskazania
w podstawie prawnej rozstrzygnięcia uchwały Rady Miasta S.-K.
z 17 października 2024 r. nr [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, która to uchwała weszła w życie 1 stycznia 2025 r. oraz ustalenia podatku od nieruchomości dla skarżącej na 2024 r. w odrębnej decyzji,
w sentencji decyzji z 22 stycznia 2025 r. określił wymiar na rok 2024 r. zamiast 2025.
Odnosząc się do argumentacji zawartej w skardze należy powtórzyć, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzyganie "w granicach sprawy" oznacza jednocześnie, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Skarżąca złożyła skargę na decyzję dotyczącą ustalenia podatku od nieruchomości na 2025 r. Sąd nie może zatem w niniejszym postępowaniu uczynić przedmiotem oceny sprawy podlegającej odrębnemu rozstrzygnięciu, podlegających odrębnemu zaskarżeniu.
Z kolei poruszana przez skarżącą kwestia próby wyłudzenia kwoty [...]tys. zł czy nabycia akcji Z. pozostaje poza kognicją sądu administracyjnego.
Dodatkowo wymaga wyjaśnienia, że pismo kolegium z 11 kwietnia 2025 r., które skarżąca wymienia w skardze nie stanowi rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu. Pismo to miało charakter informujący o możliwości zaskarżenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Odnosząc się do wniosku skarżącej złożonego na rozprawie o uwzględnienie pisma procesowego z 14 maja 2025 r. sąd wskazuje, że pismo to stanowiło odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (nr PESEL skarżącej, wpis od skargi). Ich uzupełnienie przez skarżącą umożliwiło nadanie skardze biegu i rozpatrzenie sprawy przez sąd. Przesyłka zawierała ponadto potwierdzenie uiszczenia przez skarżącą kwoty [...]zł z tytułu podatku
o nieruchomości na 2025 r. Okoliczność ta w sprawie nie jest kwestionowana.
Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
POTRZEBUJESZ POMOCY?