Wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. VI SA/Wa 238/25

Na przedsiębiorcy ciąży obiektywna odpowiedzialność za przestrzeganie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów i wymogach technicznych; brak wykazania przez skarżącego przesłanek art. 92b i 92c u.t.d. nie zwalnia go z odpowiedzialności za wykroczenia kierowcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska Protokolant ref. Klaudia Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę

Uzasadnienie

M. S. (dalej też jako "skarżący" lub "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej też jako "GITD", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] listopada 2024 r. numer [...]. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm., dalej w skrócie także jako "k.p.a."), art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1, art. 92b ust. 1, art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1539, dalej też jako "u.t.d."), Ip. 5.2.1 Ip. 5.7.1, Ip. 5.11.1, Ip. 5.11.2, Ip. 6.3.8, Ip. 9.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 6, art. 7, art. 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające go rozporządzenie Rady(EWG)nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1047 ze zm.); § 5, § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz. U. z 2019 r., poz. 2141), poz. 1.1.21.d.2 załącznika I do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz. U. z 2019 roku, poz. 2141), § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. 2022 poz. 122), art. 1, art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054 z dnia 15 lipca 2020r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 w odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 165/2014 w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów (Dz. Urz. UE L Nr 249, str. 1). Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej też jako "WITD", lub "organ I instancji") z dnia [...] sierpnia 2024 roku numer [...], nakładającą na skarżącego karę pieniężną w łącznej wysokości trzech tysięcy stu pięćdziesięciu złotych za przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i kilkuosobowej, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy (za każdy wpis), wykonywanie przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia zakwalifikowane jako niebezpieczne (za każdy pojazd). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wyjaśnił, że powyższe naruszenia zostały stwierdzone w związku z kontrolą drogową pojazdu marki [...] o nr rej. [...] wraz z naczepą marki [...] o nr rej. [...] oraz naczepą marki [...] o nr rej. [...], przeprowadzoną w dniu 24 maja 2024 roku na ulicy [...] (w ciągu [...]) w G. Kontrolowanym pojazdem V. K. wykonywał w imieniu skarżącego międzynarodowy transport drogowy rzeczy z R. do G.