Wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 września 2024 r., sygn. VIII SA/Wa 601/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 12 września 2024 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z 11 czerwca 2024 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia oddala skargę

Uzasadnienie

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest decyzja z 11 czerwca 2024 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: Kolegium, organ odwoławczy lub SKO), wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a. ), którą Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. (dalej: organ I instancji lub Burmistrz) z 25 kwietnia 2024 r. w sprawie odmowy przyznania A.N. (dalej: "skarżąca" lub "strona") świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad siostrą A. W..

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie sprawy:

Decyzją Burmistrza odmówiono skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wnioskowanego na A. W. (siostra).

W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji podał, że w dniu 24.11.2023 r. wpłynął wniosek skarżącej o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad chorą siostrą P. A.W. legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, wymagającą 24- godzinnej opieki. Tata P. A.W. nie żyje, a mama legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i nie jest w stanie przejąć całodobowej opieki nad córką. Jedyną osobą, która może się nią zająć jest siostra, czyli skarżąca, która ze wzglądu na stan zdrowia siostry nie może podjąć zatrudnienia. Dalej organ powołał przepisy dotyczące świadczenia pielęgnacyjnego, tj. m.in. art. 17 ust. 1a pkt 1 wskazując w jego świetle, że tylko posiadanie przez matkę orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności wyklucza ją z obowiązku sprawowania opieki nad córką. P. M.W.. Matka jednak nie legitymuje się znacznym stopniem niepełnosprawności. Ze względu zatem na niespełnienie warunku określonego w art. 17 ust. 1a pkt 1 ustawy o świadczeniach organ odmówił stronie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.