Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2022 r., sygn. II SA/Wa 1623/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi D. E. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Zdanie odrębne zgłosił Sędzia WSA Piotr Borowiecki

Uzasadnienie

Komendant Główny Policji decyzją z [...] marca 2021 r. (nr [...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej jako k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z [...] grudnia 2020 r. (nr [...]), którą na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 1610), odmówił D.E. wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy w związku ze zwolnieniem ze służby.

W zaskarżonej decyzji organ odwołał się do art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w brzmieniu po nowelizacji dokonanej art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych oraz art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej i podał, że skoro D.E. został zwolniony ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r., to nie ma podstaw do uwzględnienia jego wniosku o wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.

D.E. w piśmie z [...] kwietnia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] marca 2021 r., w której zarzucił, że została wydana z naruszeniem art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 115a ustawy o Policji, art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych oraz art. 66 ust. 2 Konstytucji RP, a także art. 138 § 1 k.p.a. i wniósł o uchylenie decyzji obu instancji, zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz o rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.