Wyrok SN z dnia 14 maja 2025 r., sygn. III USKP 5/25

Pozorność umowy o pracę w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. zachodzi wyłącznie wówczas, gdy mimo zawarcia umowy praca nie jest w ogóle świadczona, gdy okoliczności faktyczne jej wykonywania nie wypełniają cech stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 k.p., albo gdy praca jest świadczona na innej podstawie prawnej. Ocena pozorności umowy o pracę nie może być oparta wyłącznie na okolicznościach zaistniałych po jej zawarciu i niezależnych od woli stron w chwili składania oświadczeń woli, takich jak późniejsze skorzystanie przez pracodawcę z programu pomocowego lub opóźnione zgłoszenie pracownika do ubezpieczeń społecznych, jeżeli zostało ustalone, że praca była faktycznie i rzeczywiście świadczona w warunkach charakterystycznych dla stosunku pracy. Zawarcie przez pracodawcę umowy subwencji finansowej uwzględniającej pracownika jako zatrudnionego stanowi naturalne następstwo posiadania przez niego statusu pracownika w rozumieniu art. 2 k.p. i nie kreuje domniemania fikcyjności zatrudnienia, w szczególności gdy umowa subwencji została zawarta po ponad pół roku od nawiązania stosunku pracy, a stosunek ten trwał przez dalsze 13 miesięcy od tej daty.

Teza AI