Wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 października 2025 r., sygn. VIII SA/Wa 559/25
Brak złożenia wniosku o legalizację samowolnego obiektu budowlanego ostatecznie obliguje organ do wydania decyzji o rozbiórce w całości, bez możliwości ograniczenia jej do części obiektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 5 czerwca 2026 r. Nr [...] znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB, organ II instancji, organ odwoławczy), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm., dalej: p.b.), po rozpatrzeniu odwołania M.G.(dalej: skarżąca, strona, inwestor), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. (dalej: PINB, organ I instancji) z 11 marca 2025 r., Nr [...] znak: [...], nakazującą skarżącej rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach ok. 5,0 m x 10,0 m usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B. gm. Z..
Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
W dniu 19 sierpnia 2020 r. wpłynęło do PINB pismo M. i T. O. (dalej: wnioskodawcy) dotyczące budowy zakładu remontowo - usługowego branży metalowej na działce nr ew. [...] w miejscowości B.. Pracownicy PINB przeprowadzili 3 września 2020 r. czynności kontrolne podczas których stwierdzono, że na terenie działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości B. przy ul. M., w jej południowo - wschodniej części (za budynkiem gospodarczym) ustawiono 13 sztuk słupów stalowych z profili zimno - giętych. Słupy te ustawione są na obrysie prostokąta o wymiarach 10,00 x 4,97 m. Układ słupów oznaczono na szkicu - wyrysie z mapy 1:500. Odległość rzędu słupów od ogrodzenia z działką [...] wynosi ok. 80 cm od osi tego ogrodzenia, natomiast odległość rzędu słupów równoległego do ściany budynku gospodarczego wynosi ok. 50 cm. Według oświadczenia męża skarżącej słupy te są przeznaczone pod wykonanie wiaty gospodarczej.
PINB przyjmując stan zaawansowania prac i oświadczenie inwestora uznał, że trwające roboty zmierzają do budowy wiaty o powierzchni do 50 m2. Jako, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 lit. c p.b. budowa wiat o powierzchni 50 m2 nie wymaga pozwolenia na budowę, a w myśl art. 30 ust. 1 p.b. budowa takich wiat nie wymaga też dokonania stosownego zgłoszenia, decyzją nr [...] z 5 października 2020 r., znak: PINB [...], umorzył w całości postępowanie.
[...]WINB decyzją nr [...] z 26 listopada 2020 r., utrzymał w mocy decyzję nr [...] organu I instancji.
7 grudnia 2020r. do organu I instancji wpłynął kolejny wniosek wnioskodawców z 30 listopada 2020r. w sprawie budowy prowadzonej na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B..
W trakcie przeprowadzonych 8 stycznia 2021 r. czynności kontrolnych ustalono, że na terenie w/w nieruchomości w zbliżeniu do zachodniej granicy działki (w odległości ok. 1,1 m) od linii ogrodzenia wzniesiono budynek o konstrukcji stalowej opierzony blachą trapezową. Zasadnicze wymiary budynku opartego na rzucie prostokąta wynoszą ok. 5,0 m x 10,0 m. Dach o jednej połaci pochylony jest w kierunku zachodnim. Linia okapu dachu zaopatrzona jest w system orynnowania i rurę spustową, która łączy się z rurą PCV prowadzącą wody opadowe pod powierzchnię kostki brukowej na dalszą część działki, która nie jest utwardzona. Ściana szczytowa północna budynku nie jest wypełniona blachą.
PINB pismem z 19 stycznia 2021 r. poinformował o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku gospodarczego usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B.. Organ powiatowy pismem z 23 lutego 2021 r. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w R. o udzielenie informacji, czy inwestor występował z wnioskiem, o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego. W odpowiedzi na w/w pismo organ administracji architektoniczno - budowlanej I instancji wskazał, że Starosta R. nie prowadził postępowania administracyjnego w w/w sprawie (pismo z 18 marca 2021 r. znak: [...]).
Wobec powyższego PINB postanowieniem Nr [...] z 3 marca 2021 r., wstrzymał skarżącej prowadzenie robót budowlanych przy budynku gospodarczym usytuowanym na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B. oraz poinformował inwestora o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia w/w postanowienia, wniosku o legalizację przedmiotowego budynku gospodarczego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego.
W wyniku postępowania zażaleniowego [...]WINB postanowieniem Nr [...] z 18 maja 2021r. znak: [...], utrzymał w mocy w/w rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu wyrokiem z 10 listopada 2021r. sygn. akt VIII SA/Wa 700/21, oddalił skargę skarżącej na postanowienie tut. organu Nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 grudnia 2024r. sygn. akt II OSK 739/22, oddalił skargę kasacyjną od w/w wyroku.
Wobec niezłożenia wniosku o legalizację, decyzją Nr [...] z 11 marca 2025r., nakazano skarżącej rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach ok. 5,0 m x 10,0 m usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B. gm. Z..
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia w ustawowym terminie wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
W uzasadnieniu wskazała, że w 2020 r. wybudowała wiatę o wymiarach 5 m x 10 m usytuowaną na dz. nr ewid. [...] położonej w miejscowości B. przy ul. ., gm. Z.. Według skarżącej inwestycja ta zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 2 p.b. nie wymaga pozwolenia ani zgłoszenia. Powyższą okoliczność potwierdził PINB decyzją nr [...] z 5 października 202o r., umarzając w całości postępowanie administracyjne w sprawie wiaty zlokalizowanej na dz. nr ewid. [...]. [...]WINB decyzją nr [...] z 26 listopada 2020 r., znak; [...] utrzymał w mocy w/w decyzję PINB nr [...]. Dalej skarżąca podniosła, iż w następstwie później wykonanych robót budowlanych do wiaty zamontowano ściany zewnętrzne, które organ I instancji błędnie zakwalifikował jako budowę obiektu gospodarczego bez wymaganego pozwolenia na budowę, co zdaniem organu wypełniało przesłankę, o której mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b.
Wskutek rozpoznania odwołania [...]WINB wskazaną na wstępie zaskarżoną decyzją z 5 czerwca 2025 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję PINB z 11 marca 2025 r.
W uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy podał, iż w toku postępowania administracyjnego organy nadzoru budowlanego zakwalifikowały sporny obiekt jako budynek gospodarczy, którego budowa wymagała pozwolenia na budowę. Sądy administracyjne orzekające w omawianej sprawie uznały, że zrealizowany obiekt stanowi budynek garażowy.
Dalej [...]WINB wyjaśnił, iż obrocie prawnym znajduje się postanowienie PINB Nr [...] z 23 marca 2021r., wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych przy budynku gospodarczym usytuowanym na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B., informujące inwestora o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia w/w postanowienia, wniosku o legalizację przedmiotowego budynku gospodarczego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego. [...]WINB postanowieniem Nr [...] z 18 maja 2021r., utrzymał w mocy w/w rozstrzygnięcie organu powiatowego. Termin na złożenie wniosku o legalizację upłynął więc w dniu 17 czerwca 2021r. Pomimo upływu wskazanego terminu, wniosek w powyższym zakresie nie został złożony. Według organu odwoławczego PINB prawidłowo więc wdrożył postępowanie administracyjne w sprawie z art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ II instancji wyjaśnił, że nie zasługują one na uwzględnienie.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika skarżąca, zarzucając:
1.Naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
-naruszenie art. 49e pkt p.b. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że w realiach niniejszej sprawy istnieją przesłanki do wydania nakazu rozbiórki mimo, że skarżąca nie dopuściła się samowoli budowalnej w rozumienia art. 48 p.b., lecz wykonała roboty budowlane polegające na przebudowie wiaty o wymiarach 5 m x 10 m, do których winny mieć zastosowanie przepisy art. 50-51 p.b.;
-naruszenie art. 49e pkt 1 p.b. oraz art. 7 i 8 k.p.a. poprzez brak wnikliwego rozpatrzenia materiału dowodowego i wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę całego budynku gospodarczego usytuowanego na dz. nr ewid. [...], a nie tylko jego ścian zewnętrznych, co byłoby wystarczające do doprowadzenia spornego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami;
2. Naruszenie przepisów prawa procesowego tj.:
-art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 49e pkt 1 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo, iż brak było podstaw do wydania nakazu rozbiórki całego obiektu,
-art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo braku odniesienia się do stanowiska skarżącej, że w przedmiotowej sprawie nie było konieczności nakazania rozbiórki całego budynku gospodarczego usytuowanego na dz. nr ewid. [...], a nie tylko jego ścian zewnętrznych,
-art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów stawianych przez skarżącą w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
Mając na uwadze powyższe skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB. Wniosła również o zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż organy niezasadnie zastosowały w niniejszej sprawie tryb określony w art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b., który dotyczy budowy obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na rozbiórkę. Zamontowanie ścian zewnętrznych do wiaty usytuowanej na działce nr [...] według skarżącej, nie stanowiło budowy budynku gospodarczego w rozumieniu art. 3 pkt 6 p.b., co zgodnie z dyspozycję art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b., stanowiłoby samowolę budowlaną. Zamontowanie ścian zewnętrznych do wiaty powinno zostać zakwalifikowane raczej jako jej przebudowa, w wyniku której powstał budynek gospodarczy. Przebudową jest bowiem wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (art. 3 pkt 7a p.b.). A zatem skoro przedmiotowe roboty budowlane nie stanowiły budowy o której mowa w art. 48 ust. 1 p.b., tylko inne roboty budowlane, organ I instancji winien poprowadzić postępowanie na podstawie art. 50-51 p.b.
Dalej z ostrożności procesowej podniosła, iż nawet gdyby uznać, że organ słusznie zastosował art. 48 p.b. i w konsekwencji art. 49e pkt 1 p.b., to niezasadne było wydanie nakazu rozbiórki całego obiektu budowlanego, a nie tylko jego ścian zewnętrznych, które kwalifikują sporną wiatę jako budynek gospodarczy. Wbrew stanowisku organu wojewódzkiego art. 49e p.b. przewiduje oprócz rozbiórki całego obiektu budowlanego także możliwość rozbiórki części obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, co w niektórych przypadkach może doprowadzić obiekt budowlany do stanu zgodnego z prawem
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Uczestnik T.O. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Kontrola legalności przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie w tak zakreślonych granicach doprowadziła do wniosku, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organy nadzoru budowlanego w sposób prawidłowy przeprowadziły bowiem postępowanie administracyjne, w trakcie którego zgromadziły kompletny materiał dowodowy, dający podstawę do właściwego zastosowania przepisów prawa budowlanego.
Przedmiotem kontroli legalności w niniejszej sprawie jest decyzja [...]WINB z 5 czerwca 2025 r., którą utrzymano w mocy decyzję PINB z 11 marca 2025 r., nakazującą skarżącej rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach ok. 5,0 m x 10,0 m usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B. gm. Z., zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Rozstrzygnięcie to zostało podjęte na podstawie art. 49e pkt 1 p.b. Zgodnie z tym przepisem, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku niezłożenia wniosku o legalizację w wymaganym terminie.
Postępowanie w sprawie samowoli budowlanej rozpoczyna się od wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (art. 48 ust. 1 p.b.).
W postanowieniu organ informuje stronę o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej (ust. 3). Co istotne, postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy (ust. 5). Następnie inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może w ciągu 30 dni od otrzymania postanowienia złożyć wniosek o legalizację (art. 48a ust. 1 p.b.). Jeżeli wniosek ten nie zostanie złożony, wówczas organ nadzoru budowlanego wydaje nakaz rozbiórki (art. 49e pkt 1 p.b.). Taki sam skutek ma wycofanie wniosku, co może nastąpić praktycznie na całym etapie procedury legalizacyjnej (art. 49e pkt 2 w zw. z art. 48a ust. 2 p.b.). Jeżeli jednak inwestor (właściciel lub zarządca) złoży wniosek o legalizację, organ nadzoru budowlanego w ramach prowadzonego postępowania wdraża procedurę legalizacyjną.
Regulacja skutków samowoli budowlanej jest konsekwencją obowiązującej w Prawie budowlanym generalnej zasady, wyrażonej w art. 28 p.b., przewidującej, że roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę, z wyjątkami przewidzianymi w art. 29-31 p.b. Z samowolą budowlaną mamy zatem do czynienia wówczas, gdy obiekt budowlany wybudowany został bez wymaganego pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
W przedmiotowej sprawie wskazać należy, że w obrocie prawnym znajduje się postanowienie PINB Nr [...] z 23 marca 2021 r., wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych przy budynku gospodarczym usytuowanym na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B., informujące inwestora o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia w/w postanowienia, wniosku o legalizację przedmiotowego budynku gospodarczego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego. [...]WINB postanowieniem Nr [...] z 18 maja 2021 r., utrzymał w mocy w/w rozstrzygnięcie.
Podkreślić należy, że wystąpienie którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 49e p.b. obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o rozbiórce, nie pozostawiając mu w tej kwestii żadnej swobody. Jeżeli zatem inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego m.in. nie skorzystają ze swojego uprawnienia i nie złożą stosownego wniosku o legalizację w ustawowym terminie lub będą ubiegać się bezskutecznie o przywrócenie terminu na jego złożenie, organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie administracyjne w celu wydania decyzji o rozbiórce (R. Godlewski [w:] Prawo budowlane. Komentarz, red. D. Sypniewski, LEX/el. 2022, art. 49e).
W orzecznictwie zauważa się bowiem, że decyzja wydawana w trybie art. 49e pkt 1 p.b., a z taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, ma charakter związany (zob. wyrok WSA w Warszawie z 4 listopada 2022 r., VII SA/Wa 1708/22, dostępny https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, przedmiotem niniejszego postępowania było wyłącznie ustalenie, czy skarżąca złożyła w terminie wyznaczonym przez organ nadzoru budowlanego wniosek o legalizację, czy nie. W tym pierwszym bowiem wypadku organ nadzoru budowlanego przeprowadziłby postepowanie legalizacyjne, zgodnie z art. 48a i 48b p.b. oraz art. 49 ust. 1-4 p.b., legalizując nielegalnie wybudowany obiekt. W drugim zaś, wobec braku wniosku o legalizację, pomimo poinformowania skarżącej o takiej możliwości, organ nadzoru budowlanego zobowiązany był do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu.
Z postanowienia z 23 marca 2021 r. wynika, że stosownie do treści art. 48 ust. 3 p.b., zawierało ono skierowaną do inwestora informację o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego, a także o zasadach obliczenia tej opłaty. Poza sporem pozostaje, że skarżąca nie złożyła w przewidzianym terminie wniosku o legalizację wybudowanego budynku gospodarczego o wymiarach ok. 5,0 m x 10,0 m usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B. gm. Z.. Prawidłowo wskazał organ odwoławczy, że złożenie wniosku o legalizację jest prawem, a nie obowiązkiem strony. Zależne jest wyłącznie od jej woli, a nie od woli organu. Jeżeli strona, odpowiednio pouczona z prawa nie korzysta, to musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami w postaci nakazu rozbiórki (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 15 czerwca 2023 r., II SA/Gd 120/23, dostępny https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec niezłożenia przez skarżącą wniosku o legalizację w wymaganym terminie, orzekające w sprawie organy prawidłowo zastosowały art. 49e pkt 1 p.b. i wydały decyzję o rozbiórce budynku gospodarczego o wymiarach ok. 5,0 m x 10,0 m usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. M. w miejscowości B. gm. Z.., zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Prawidłowe również jest przy tym, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stanowisko organu, iż procedura legalizacyjna w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, nie przewiduje możliwości wydania nakazu rozbiórki części obiektu w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej, iż w przedmiotowej sprawie organy nadzoru budowlanego powinny przeprowadzić postępowanie w trybie art. 50-51 p.b. podkreślić należy, że w wyrokach Sądów obu instancji rozstrzygnięto już - czym organy były związane, że z uwagi na konstrukcję oraz charakter i przeznaczenie budynku gospodarczego o wymiarach ok. 5,0 m x 10,0 m wymagał on pozwolenia na budowę, a zatem w przypadku stwierdzenia samowoli budowlanej w tym zakresie, zastosowanie powinien mieć tryb przewidziany w art. 48-49e p.b., a nie tryb naprawczy (art. 50-51 p.b.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż zarzuty skargi są nieuzasadnione, a zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie. Dlatego też, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.
POTRZEBUJESZ POMOCY?