Interpretacja indywidualna z dnia 26 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.659.2025.1.JMS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy zakończenie likwidacji Spółki i wykreślenie jej z rejestru przedsiębiorców z niespłaconymi zobowiązaniami wobec podmiotów powiązanych spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu do opodatkowania, w szczególności przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności w wysokości wartości niespłaconych zobowiązań.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji („Spółka”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiotem działalności Spółki miała być (…) pomiędzy (…) i (…), w związku z czym Spółka uzyskała wpis do rejestru, o którym mowa w (…).

W związku z koniecznością uzyskania środków na rozpoczęcie planowanej działalności, Spółka zaciągnęła w przeszłości zobowiązania z tytułu umów pożyczek. Umowy pożyczek zostały zawarte ze spółkami powiązanymi ze Spółką, w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Na zobowiązania pieniężne wynikające z umów pożyczek składają się kwoty główne i należne odsetki, które nie zostały dotychczas spłacone.

W związku ze zmianami prawnymi dotyczącymi działalności, która miała być przedmiotem działalności Spółki, wspólnicy Spółki podjęli decyzję o zaprzestaniu prac nad uruchomieniem usługi (…) na (…) i o likwidacji Spółki. Proces likwidacji rozpoczął się poprzez przyjęcie w dniu (…) 2025 r. przez zgromadzenie wspólników spółki uchwały o rozwiązaniu Spółki objętej protokołem sporządzonym w formie aktu notarialnego zgodnie z art. 270 pkt 2 ustawy Kodeks Spółek Handlowych z dnia 15 września 2000 r. (Dz. U. 2024 poz. 18 dalej: „KSH”).

Działając zgodnie z art. 282 § 1 KSH, likwidatorzy podejmują w okresie likwidacji działania mające na celu zakończenie bieżących interesów Spółki, ściągnięcie wierzytelności, spłatę zobowiązań i upłynnienia majątku Spółki.

Wśród posiadanych zobowiązań, Spółka posiada zobowiązania pożyczkowe (składające się z kwot głównych oraz z odsetek) wobec innych niż wspólnicy podmiotów powiązanych.

W ocenie likwidatorów z uwagi na wysokie zadłużenie Spółki, istnieje duże ryzyko, że po dokonaniu wszelkich czynności likwidacyjnych (w tym ściągnięciu wierzytelności i zbyciu aktywów), zdobyte w ten sposób środki nie wystarczą na spłatę ww. zobowiązań Spółki. W efekcie, na moment zakończenia likwidacji w bilansie Spółki pozostaną niespłacone zobowiązania i nie będzie istniała realna możliwość ich spłaty.

W rezultacie, na dzień wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Spółka posiadać będzie w dalszym ciągu niespłacone i nieprzedawnione zobowiązania wynikające z umów pożyczek. Przy czym, na moment składania niniejszego wniosku, Spółka nie jest w stanie określić dokładnie jakie zadłużenie uda się jej spłacić w toku likwidacji, a jakie nie. Możliwe jest więc, że część zadłużenia opisanego we wniosku zostanie przez Spółkę uregulowana do momentu zakończenia procesu likwidacji.

W stosunku do Spółki:

a)nie toczy się bankowe postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, ani

b)nie toczy się postępowanie restrukturyzacyjne ani

c)nie toczy się postępowanie upadłościowe.

Ponadto, wobec Spółki nie jest realizowany program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw ani nie jest objęta przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

Należy również założyć, że do momentu wykreślenia Spółki z rejestru żadne z ww. postępowań nie zostanie wszczęte, ani nie zostanie złożony wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki.

W związku z powyższym, Spółka powzięła wątpliwości co do skutków podatkowych wykreślenia Spółki z rejestru, w sytuacji, gdy na dzień wykreślenia Spółka pozostanie dłużnikiem z tytułu ww. zobowiązań.

Pytanie

Czy zakończenie likwidacji Spółki i wykreślenie jej z rejestru przedsiębiorców z niespłaconymi zobowiązaniami wobec podmiotów powiązanych spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu do opodatkowania, w szczególności przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności w wysokości wartości niespłaconych zobowiązań?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zakończenie likwidacji Spółki i wykreślenie jej z rejestru przedsiębiorców z niespłaconymi zobowiązaniami podmiotów powiązanych nie spowoduje powstania po stronie Spółki przychodu do opodatkowania, w szczególności przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności w wysokości wartości niespłaconych zobowiązań.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, przychodami podatkowymi są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, przychodem jest w szczególności m.in. wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy CIT, przychodem jest w szczególności, m.in. wartość, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Jako wyjątek od tej zasady, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy CIT, do przychodów podatkowych nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:

a)bankowym postępowaniem ugodowym, w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, lub

b)postępowaniem restrukturyzacyjnym, upadłościowym, lub

c)realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub

d)przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

W związku z powyższym, w przypadku umorzenia lub przedawnienia zobowiązania powstaje u dłużnika przychód w rozumieniu przepisów ustawy o CIT. Co do zasady każde umorzenie zobowiązania, z zastrzeżeniem ww. wyjątków, prowadzi do powstania po stronie dłużnika przychodu do opodatkowania - w wysokości wartości umorzonego zobowiązania.

Podkreślenia wymaga, że przepisy ustawy CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenia” zobowiązania. Zgodnie natomiast z podejściem prezentowanym przez organy podatkowe w indywidualnych interpretacjach podatkowych oraz sądy administracyjne w orzecznictwie, pojęcie „umorzenie” zobowiązania dla celów podatkowych należy definiować w odniesieniu do regulacji Kodeksu cywilnego. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 24 czerwca 2010 r. sygn. II FSK 345/09: „pod pojęciem umorzonych zobowiązań generujących przychód w podatku dochodowym należy właśnie rozumieć takie instytucje prawa cywilnego jak zwolnienie z długu, potracenie i odnowienia”.

Odnosząc się do kwestii zwolnienia z długu, o którym mowa w art. 508 Kodeksu cywilnego, konstrukcja ta ma zastosowanie na podstawie umowy zawartej pomiędzy wierzycielem i dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Podkreślenia wymaga fakt, że w tym przypadku konieczne jest zawarcie umowy i akceptacja przyjętego rozwiązania zarówno przez dłużnika jak i wierzyciela.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie nastąpi zawarcie umowy zwolnienia z długu pomiędzy wierzycielami (finansującymi), a dłużnikiem (Wnioskodawcą). W przypadku wykreślenia Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, wygaśnięcie zobowiązań nastąpi automatycznie, z powodu braku podmiotu zobowiązania (dłużnika). Nie będzie do tego konieczne zawarcie umowy z wierzycielami ani jakakolwiek czynność wymagająca ich akceptacji. Nie wystąpią zatem okoliczności, które uzasadniałyby potraktowanie tej sytuacji jako zwolnienia z długu w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Wygaśnięcie zobowiązań Spółki na skutek wykreślenia jej z Krajowego Rejestru Sądowego nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, nie dochodzi zatem do umorzenia zobowiązania.

Wnioskodawca nie osiągnie przysporzenia majątkowego, również z tego powodu, że w momencie wygaśnięcia zobowiązań Wnioskodawca nie będzie już istniał. W niniejszej sprawie nie można przyjąć, aby Wnioskodawca miał otrzymać w związku z zakończeniem likwidacji i wykreśleniem go z rejestru przedsiębiorców jakiekolwiek nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie.

W ocenie Wnioskodawcy, w świetle przepisów ustawy CIT, w momencie zakończenia likwidacji i wykreślenia Wnioskodawcy z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, u Wnioskodawcy nie powstanie przychód z tytułu niespłaconych zobowiązań pozostałych na dzień likwidacji. Fakt likwidacji Wnioskodawcy nie będzie oznaczał umorzenia zobowiązań generujących przychód podatkowy po stronie Wnioskodawcy na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy CIT, ponieważ nie dojdzie do zwolnienia z długu w okresie funkcjonowania Spółki. Przysporzenie po stronie Spółki nie wystąpi, gdyż Spółka przestanie być stroną zobowiązania (dłużnikiem) w momencie wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, czyli w tym samym momencie, w którym Spółka przestanie istnieć i tym samym nie będzie ona już podatnikiem CIT. Zatem, przypisanie Spółce przychodu w takiej sytuacji nie będzie możliwe.

Na marginesie warto zaznaczyć, że orzecznictwo sądowe dopuszcza możliwość wykreślenia spółki z ograniczona odpowiedzialnością z rejestru po zakończonej likwidacji w sytuacji, w której posiada ona niezaspokojone zobowiązania, ale nie prowadzi żadnych interesów i nie posiada majątku oraz nie istnieje realna możliwość zaspokojenia wierzycieli. Wnioskodawca będzie w takiej właśnie sytuacji.

Sąd Najwyższy wskazał w jednym z rozstrzygnięć, iż „możliwe jest wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z rejestru handlowego także wtedy, jeżeli nie ma ona majątku pozwalającego na wypełnienie w toku postępowania likwidacyjnego wszystkich jej zobowiązań i pozostaną one niezaspokojone” (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 września 2007 r. sygn. akt II CSK 240/07). Zobowiązania wobec jej wspólnika przestaną więc istnieć wraz z ustaniem bytu prawnego samej Spółki Wnioskodawcy, tzn. w momencie wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.

Podobne stanowisko w sprawie likwidacji podmiotu z długiem zostało potwierdzone m.in. w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

-z dnia 27 maja 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.141.2024.2.AN;

-z dnia 5 października 2023 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.362.2023.2.MM;

-z dnia 14 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.15.2023.1.MKO;

-z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.894.2022.1.PC.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, zakończenie likwidacji Spółki i wykreślenie jej z rejestru przedsiębiorców z niespłaconymi zobowiązaniami podmiotów powiązanych nie spowoduje powstania po stronie Spółki przychodu do opodatkowania, w szczególności przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności w wysokości wartości niespłaconych zobowiązań.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278, ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”.

Wskazuje jednak, w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Natomiast, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT:

Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazuje na objęcie zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Bez znaczenia jest również to, czy przysporzenie jest wynikiem działania innej osoby, czy też samego podatnika, jak również to, czy korzyść wiąże się z konkretnymi przepływami finansowymi.

Wyjątek od tej zasady wskazano w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Powyższe przepisy wskazują na to, że, aby powstał przychód podatkowy, konieczne jest przede wszystkim to, by po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy – wskutek otrzymania czegoś nieodpłatnie (częściowo odpłatnie) albo na skutek umorzenia istniejącego już zobowiązania.

Przedmiot Państwa wątpliwości jest związany z ustaleniem, czy zakończenie likwidacji Spółki i wykreślenie jej z rejestru przedsiębiorców z niespłaconymi zobowiązaniami wobec podmiotów powiązanych spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu do opodatkowania, w szczególności przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności w wysokości wartości niespłaconych zobowiązań.

Jak już wspomniano wyżej, ujęcie przedmiotu opodatkowania w ustawie o CIT, wskazuje na wszystkie zdarzenia, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, zwiększająca aktywa lub zmniejszająca pasywa.

W niniejszej sprawie nie można więc uznać, że mają Państwo otrzymać w związku z wykreśleniem z rejestru przedsiębiorców jakiekolwiek nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie (realne przysporzenie). Tym samym, nie można mówić o przychodzie na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie” zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN, pojęcie „umorzenie” oznacza „zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”.

Przepisyustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej jako: „Kodeks cywilny”) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub zobowiązań mamy do czynienia:

·przez potrącenie – art. 498 Kodeksu cywilnego:

„Potrącenie” polega więc na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do opisanego wyżej potrącenia.

·odnowienie – art. 506 Kodeksu cywilnego:

„Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.

·zwolnienie z długu – art. 508 Kodeksu cywilnego:

Do zwolnienia z długu dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej między wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania.

W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie, jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do zwolnienia z długu.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie nastąpi zawarcie umowy zwolnienia z długu pomiędzy wierzycielami, a dłużnikiem (Wnioskodawcą) w niniejszej sprawie nie dojdzie więc do umorzenia zobowiązań, które spowodowałoby powstanie po Państwa stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości umorzonych zobowiązań.

Podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Natomiast, takie przysporzenie nie wystąpi po Państwa stronie.

W chwili wykreślenia Państwa Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, przestanie ona istnieć, więc niemożliwe będzie przypisanie jej jakiegokolwiek przysporzenia, a tym samym przychodu z tego tytułu.

Podsumowując,zakończenie likwidacji Spółki i wykreślenie jej z rejestru przedsiębiorców z niespłaconymi zobowiązaniami wobec podmiotów powiązanych nie spowoduje powstania po stronie Spółki przychodu do opodatkowania, w szczególności przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności w wysokości wartości niespłaconych zobowiązań.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.