Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.701.2025.2.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia formy opodatkowania z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 listopada 2025 r. (wpływ 14 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan działalność w zakresie (...) od 2008 r. W 2022 r. opodatkowany był Pan zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów ewidencjonowanych. W maju 2022 r. rozszerzył Pan działalność gospodarczą o najem krótkoterminowy.

Za 2022 r. złożył Pan PIT-36 z tytułu prowadzonej działalności korzystając z możliwości wynikającej z nowelizacji Polskiego Ładu – nie zaznaczył Pan wybranego sposobu rozliczenia, tj. właściwej rubryki w złożonym formularzu. W 2023 i 2024 r., podobnie jak w roku poprzednim, biuro rachunkowe, z którego usług Pan korzystał, prowadziło w Pana imieniu podatkową księgę przychodów i rozchodów. W Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych również składał Pan deklaracje, w których wskazywał Pan, że jest opodatkowany na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Za lata również złożył Pan PIT-36 z tytułu prowadzonej działalności.

W 2023 r. pierwsza zaliczka wystąpiła za sierpień – zapłaty dokonał Pan z kilkudniowym opóźnieniem, 25 września 2023 r., zaliczkę określił Pan jako PIT-5 za dany miesiąc.

Uzupełnienie wniosku

W zeznaniu PIT-36 za 2022 r., które złożył Pan w ustawowym terminie, nie zaznaczył Pan żadnej pozycji z części „C” formularzy, w tym również pozycji 64. Przez cały rok był Pan opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Z późniejszym wyjaśnień zamieszczonych na różnych stronach organów podatkowych wynikało, że brak znacznika w części „C” nie przekreślał możliwości opodatkowania na zasadach ogólnych.

W 2024 r. pierwszy przychód uzyskał Pan w styczniu – w 2024 r. poniósł Pan stratę z działalności gospodarczej – zaliczka miesięczna do zapłaty w tym roku nie wystąpiła.

Dodatkowo informuje Pan, że za 2023 r. złożył Pan wniosek o stwierdzenie nadpłaty (19 marca 2025 r.) – dotyczył zeznania złożonego na druku PIT-36, który został uwzględniony przez urząd skarbowy.

Pytanie

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym ma Pan prawo do opodatkowania na zasadach ogólnych wg skali podatkowej w latach 2023, 2024 i następnych?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, fakt złożenia zeznań podatkowych za lata 2022, 2023 i 2024, prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wpłacanie zaliczek i ich właściwe określanie, składanie deklaracji ZUS z określonym sposobem opodatkowania stanowi wystarczające oświadczenie woli podatnika co do sposobu opodatkowania.

Złożenie przez 3 kolejne lata (następujące po sobie) zeznania podatkowego na druku PIT-36, przyjmowanie ich przez organ podatkowy bez zastrzeżeń, dodatkowo potwierdzenie prawidłowości tego faktu poprzez akceptację wniosku o stwierdzenie nadpłaty za 2023 r., dokonywanie w 2023 r. wpłat zaliczek na podatek dochodowy na zasadach ogólnych, prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów od 2022 r. do dnia dzisiejszego, składanie deklaracji ZUS, w których wskazał Pan i wskazuje tą formę opodatkowania. W kolejnych czynnościach (składanych zeznaniach, wpłatach) potwierdzał Pan wybór opodatkowania na zasadach ogólnych.

Uważa Pan, że złożenie zeznania za 2022 r. – przyjętego i rozliczonego przez urząd skarbowy – było oświadczeniem o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Zmiana formy opodatkowania została potwierdzona przez urząd w wyniku przyjęcia wniosku o stwierdzenie nadpłaty na druku PIT-36 za 2023 r. i jego pozytywnym rozpatrzeniu. Stan faktyczny był akceptowany przez urząd i powinien być uwzględniony jako złożenie oświadczenia o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych – ciąg zdarzeń o tym świadczy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9a ust. 1 ww. ustawy:

Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Z kolei w myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1993 ze zm.):

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Podatnik może złożyć oświadczenie, na piśmie, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 9 ust. 1b tej ustawy:

Dokonany wybór formy opodatkowania, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 1 złoży oświadczenie na piśmie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o rezygnacji z tej formy opodatkowania albo oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, w terminie określonym w art. 9a ust. 2 tej ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2020 r. poz. 2296 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 1641), zwanej dalej "ustawą o CEIDG".

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.

Natomiast jeśli podatnik dokona wyboru szczególnej formy opodatkowania jaką jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, to wybór tej formy opodatkowania dotyczy również lat następnych. Jeśli podatnik chciałby zrezygnować z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i przejść ponownie na zasady ogólne to powinien złożyć stosowne oświadczenie w określonym w przepisach terminie. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek zawiadomić na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265 ze zm.) ustawodawca umożliwił przejście na skalę podatkową w 2022 r. podatnikom, którzy wybrali jako formę opodatkowania podatek liniowy lub ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Wyboru tego podatnicy dokonywali po zakończeniu roku w zeznaniu rocznym PIT-36.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy stosujący przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie zmienianej w art. 5 mogą wybrać opodatkowanie dochodów osiągniętych w 2022 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 27 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli zawiadomią o tym wyborze właściwego naczelnika urzędu skarbowego w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, złożonym w terminie określonym w tym przepisie.

W myśl art. 15 ust. 7 ustawy zmieniającej:

Wybór, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lat następnych.

Tak więc podatnicy, którzy dochody/przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie 2022 r. opodatkowywali ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, mogli opodatkować je na zasadach określonych w art. 27 ustawy, zaznaczając właściwą pozycję w składanym zeznaniu.

Żaden przepis nie pozbawia podatnika prawa do opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej za 2022 rok skalą podatkową tylko z tego powodu, że podatnik złożył zeznanie PIT-36(30), w którym nie zaznaczył odpowiedniego kwadratu w części C „Informacje dodatkowe”. W takim przypadku podatnik ma prawo do skorygowania zeznania i skorzystania z opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej za 2022 rok skalą podatkową.

Opisana możliwość przejścia ze zryczałtowanego podatku dochodowego na zasady ogólne w 2022 r. była szczególnym rozwiązaniem (jednorazowym), warunkowanym zaznaczeniem odpowiedniej rubryki w zeznaniu rocznym. Co więcej, dokonany przez Pana wybór nie dotyczy lat następnych, co wprost wynika z art. 15 ust. 7 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw.

Dlatego też jeśli w 2023 r. i latach kolejnych chciał się Pan rozliczać w ramach prowadzonej działalności na zasadach ogólnych, to należało w przewidzianym w przepisach terminie złożyć rezygnację z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a Pan tego nie dokonał.

Ustawodawca na podstawie regulacji zawartych w ustawie z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2320) dokonał zmiany wyrażenia „pisemnego” dla określenia formy złożonego oświadczenia na „sporządzonego na piśmie” oraz – analogicznie – zastąpił wyrażenie „w formie pisemnej” na sformułowanie „na piśmie”.

Przepisy podatkowe nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy, ma natomiast z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia.

Te same okoliczności mogą przesądzać o skuteczności złożenia oświadczenia o rezygnacji z danej formy opodatkowania, o którym mowa w art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W Pana sytuacji:

•w 2023 r. pierwsza zaliczka wystąpiła za sierpień – zapłaty dokonał Pan z kilkudniowym opóźnieniem, 25 września 2023 r., zaliczkę określił Pan jako PIT-5 za dany miesiąc;

•w 2024 r. pierwszy przychód uzyskał Pan w styczniu, jednakże w 2024 r. poniósł Pan stratę z działalności gospodarczej więc zaliczka miesięczna do zapłaty w tym roku nie wystąpiła.

Nie złożył Pan wymaganego przepisami oświadczenia o rezygnacji z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Za takie oświadczenie nie można też uznać dowodu wpłaty zaliczki na podatek w 2023 r. – nie została ona bowiem dokonana w terminie określonym w art. 9a ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód w roku podatkowym).

Mając to na względzie, złożenie zeznań podatkowych właściwych dla działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych za poszczególne lata podatkowe nie jest oświadczeniem o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W latach 2023, 2024 i następnych był/jest Pan zobowiązany rozliczać się jako podatnik ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Ta interpretacja nie ocenia więc Pana sytuacji w relacji z urzędem skarbowym, ani jakie ustalenia poczynił organ podatkowy w Pana sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.