Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDWL.4011.150.2025.1.JK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2021 roku Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem zaciągnęli kredyt hipoteczny na zakup mieszkania w inwestycji deweloperskiej (…) („Deweloper”), z którą podpisali umowę deweloperską 15 marca 2021 r. Mieszkanie miało zostać oddane do użytkowania w lipcu 2021 r., a przeniesienie własności miało nastąpić do końca października 2021 r. W momencie podpisywania umowy deweloperskiej prace budowalne trwały, były na etapie budowy parteru.

Wnioskodawczyni i jej współmałżonek od 2018 roku pozostają w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.

Cały proces zakupu mieszkania Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem realizowali z Prezesem Zarządu (…).

Mieszkanie było finansowane przez wkład własny w wysokości (...) zł, a na resztę, czyli (...) zł, Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem wzięli kredyt. Za zakończone etapy budowy przelewane były transze z banku, w którym Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem zaciągnęli kredyt, na otwarte konto powiernicze do banku Dewelopera. Bank wypłacił transze do Dewelopera w następujących terminach wysokościach:

I transza wypłacona 26.03.2021 r. – (...) zł;

II transza wypłacona 23.06.2021 r. – (...) zł;

III transza wypłacona 28.07.2021 r. – (...) zł.

Zanim Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem podpisali umowę deweloperską z Deweloperem, odwiedzili jego wcześniejszą inwestycję. Mieszkańcy potwierdzili, że Deweloper działa rzetelnie. Budowę Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem odwiedzali regularnie, mieszkanie powstawało na ich oczach i nic nie wskazywało na nadchodzące problemy.

W lipcu 2021 roku rozpoczęły się pierwsze trudności: pod koniec miesiąca Deweloper ogłosił dwutygodniowe opóźnienie, które szybko zmieniło się w kilka miesięcy. Winą obarczył brak przyłącza gazowego, co – jak się później okazało – było nieprawdą, bo dokumenty złożył dopiero we wrześniu 2021 r. Mimo to Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem wciąż Deweloperowi ufali.

W październiku 2021 roku Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem otrzymali listy od komornika – dowiedzieli się, że Deweloper ma długi i komornik przejmuje środki. Niestety całość środków z zaciągniętego przez Wnioskodawczynię i współmałżonka kredytu była już przelana na otwarty rachunek powierniczy Dewelopera. Wnioskodawczyni i jej mąż kontaktowali się z Deweloperem z prośbą o wyjaśnienie, a ten zapewniał, że to nieporozumienie oraz że sam został oszukany. Zaproponował również podpisanie aneksu, który przedłużał termin przeniesienia własności lokalu do stycznia 2023 r., bez żadnych kar umownych. Po konsultacji z prawnikiem Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem nie podpisali aneksu, wiedząc, że działa on wyłącznie na korzyść Dewelopera, co z kolei bardzo pogorszyło ich relacje z Deweloperem.

W kolejnych miesiącach zaczęły pojawiać się kolejne roszczenia, a w księgach wieczystych zaczęli dopisywać się wierzyciele, którym, jak się okazało, Deweloper nie płacił za wykonane prace budowlane.

Mniej więcej w drugiej połowie 2022 roku Deweloper przestał odbierać telefony od Wnioskodawczyni.

Wkrótce Pan A. zniknął z reprezentacji (…) Dewelopera, a razem z nim pieniądze Wnioskodawczyni i jej współmałżonka oraz szansa na zamieszkanie we własnym domu. Dom jest ukończony w ok. 95% – brakuje ogrodzenia, kostki, podłączenia mediów.

W październiku 2022 r. Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem złożyli sprawę do sądu o przeniesienie prawa własności. Niestety dowiedzieli się, że nawet jeśli wygrają, przejmą też zadłużenie – wówczas (...) zł, dziś już ok. (...) złotych.

Aby sąd w ogóle rozpatrzył powyższą sprawę, Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem musieli zapłacić 5% wartości nieruchomości (prawie (...) zł), a prawnikom dodatkowo około (...) zł. W kolejnych miesiącach Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem ponosili kolejne koszty, licząc na sprawiedliwość. Sąd częściowo zwolnił Wnioskodawczynię i jej współmałżonka z kosztów, ale tempo działania było bardzo wolne – małżonkowie pisali do prokuratury, policji, Ministerstwa Sprawiedliwości. Bezskutecznie. W listopadzie 2023 r. prawnicy poinformowali Wnioskodawczynię i jej współmałżonka, że jeden z wierzycieli Dewelopera rozpoczął procedurę licytacji komorniczej i że to może być dla nich szansa. Małżonkowie wycofali sprawę z sądu na ich prośbę. Licytacja miała się odbyć w grudniu, potem w styczniu, lutym... Ostatecznie po pół roku termin wyznaczono na 15 maja 2024 r. Niestety, w dniu licytacji Wnioskodawczyni dostała wiadomość, że licytacja nie odbyła się z powodu „błędu technicznego”, mimo że byli zainteresowani nabywcy. Do dziś nie wyznaczono nowego terminu licytacji.

11 lutego 2025 r. rozpoczął się proces karny Pana A.– który oszukał Wnioskodawczynię i jej współmałżonka oraz wiele innych rodzin. Tuż przed rozprawą Pan A. skontaktował się z Wnioskodawczynią i złożył propozycję ugody, która była nie do przyjęcia.

Kolejne rozprawy odbyły się w kwietniu i czerwcu 2025 r. W międzyczasie, rozczarowani dotychczasową obsługą prawną, Wnioskodawczyni i jej współmałżonek zmienili kancelarię, co kosztowało ich kolejne tysiące złotych.

We wrześniu 2025 r., po negocjacjach prowadzonych przez Pana A. już z nową pełnomocniczką Wnioskodawczyni i jej współmałżonka, podpisano ugodę – Pan A. miał spłacić Wnioskodawczyni i jej współmałżonkowi kwotę (...) zł w ratach. Pierwsza transza – (...) zł – została zapłacona w dniu podpisania ugody, tj. 12 września 2025 r. (...). Środki te zostały przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego, który nadal Wnioskodawczyni i jej współmałżonek posiadają i do spłaty którego wciąż pozostają zobowiązani – mimo, że nieruchomość, na zakup której kredyt został zaciągnięty, nigdy nie stała się ich własnością. Nadto, zgodnie z treścią ugody, w przypadku otrzymania przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka zwrotu od Dewelopera części lub całości kwoty wpłaconej na jego rachunek w związku z zawartą 15 marca 2021 r. umową deweloperską (czy to w drodze postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika (licytacja komornicza prowadzona dla nieruchomości, na której zrealizowana miała zostać inwestycja), czy w to w drodze przelewu z banku prowadzącego rachunek powierniczy Dewelopera bądź przelewu bezpośrednio od samego Dewelopera, czy to w postępowaniu sądowym toczącym się przeciwko Deweloperowi w sprawie cywilnej pod sygn. Z (w drodze orzeczenia lub ugody), a wszczętym przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka), tak odzyskana kwota pomniejszy kwotę należną od Pana A. jako osoby fizycznej, a stanowiącą zwrot kosztów poniesionych dotychczas przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka na nabycie prawa własności mieszkania. W przypadku otrzymania zwrotu środków od Dewelopera w sposób przewidziany w treści ugody, Wnioskodawczyni i jej współmałżonek będą uprawnieni do dochodzenia się od samego Pana A. kwoty odpowiednio pomniejszonej o środki otrzymane od Dewelopera.

Pytanie

Czy otrzymane środki finansowe w wysokości (...) zł w ramach zawartej ugody z Panem A., tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka na nabycie mieszkania, a przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tego mieszkania, które nigdy nie zostało przekazane Wnioskodawczyni i jej współmałżonkowi i nie stało się ich własnością, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT)?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie środki pieniężne uzyskane w wyniku zawartej ugody nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, ponieważ:

-nie stanowią one realnego dochodu ani wzbogacenia po stronie Wnioskodawczyni, lecz są częściową rekompensatą za utracone środki (kredyt i wkład własny) w wyniku działań Dewelopera, które zostały uznane za przestępcze wyrokiem skazującym byłego prezesa zarządu komplementariusza Dewelopera, Pana A.; (...).

-środki są przeznaczane bezpośrednio na spłatę zobowiązania z tytułu kredytu hipotecznego, który nadal obciąża majątek Wnioskodawczyni i jej współmałżonka;

-nie nastąpiło faktyczne nabycie nieruchomości ani żadne inne świadczenie wzbogacające Wnioskodawcę – nie powstał więc realny przychód do opodatkowania;

-wymaga podkreślenia, że jest to kwota z tytułu zwrotu kosztów, jakie Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem ponieśli w związku z zamiarem nabycia prawa własności lokalu, które jednak nie nastąpiło. Również w ugodzie wskazano, że uzyskana od Pana A. kwota to jedynie ułamek kosztów poniesionych przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka na planowane nabycie prawa własności lokalu. Wnioskodawczyni, wskazując na różnicę pomiędzy kwotą przychodu od Pana A. (stanowiącą jedynie częściowe pokrycie kosztów, jakie Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem ponieśli w związku z planowanym nabyciem prawa własności lokalu), a kwotą kosztu (koszt planowanego nabycia prawa własności lokalu, na który składają się w szczególności wypłacone transze kredytu, który do dziś spłaca Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem, w łącznej wysokości (...) zł, oraz wkład własny w wysokości (...) zł), wskazuje, że jej dochód wynosi zero złotych, bowiem na dzień sporządzania niniejszego wniosku wysokość kosztów uzyskania przychodu przewyższa wysokość przychodu.

-zgodnie z postanowieniami zawartej ugody, pokrzywdzeni (tj. Wnioskodawczyni i jej współmałżonek) złożyli wniosek o zwrot poniesionych przez nich kosztów w kwocie (...) zł, odpowiadających wydatkom poniesionym w związku ze szkodą wyrządzoną przez Dewelopera. Kwota ta nie ma charakteru odszkodowania ani jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego – stanowi jedynie częściowy zwrot poniesionych i udokumentowanych kosztów. Otrzymane środki nie generują zatem przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, gdyż nie skutkują powstaniem realnego przyrostu majątku po stronie pokrzywdzonych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami są co do zasady otrzymane świadczenia mające realną wartość ekonomiczną. W przedmiotowej sprawie świadczenia te mają wyłącznie charakter wyrównawczy i nie skutkują zwiększeniem majątku Wnioskodawcy, lecz ograniczeniem jego straty. W opinii Wnioskodawczyni otrzymana kwota (...) zł stanowi zwrot przez Pana A. świadczenia pieniężnego, które stało się nienależne w związku z niewywiązaniem się przez Dewelopera ze zobowiązań wynikających z umowy deweloperskiej zawartej z Wnioskodawczynią i jej współmałżonkiem. Powyższe stanowisko uzasadnia również treść samej ugody podpisanej 12 września 2025 r. z Panem A. – w szczególności § 3 ust. 5 ugody, z którego wynika, że w przypadku zwrotu części lub całości kwoty (...) zł, wpłaconej przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka na rachunek Dewelopera celem nabycia prawa własności lokalu, na zasadach określonych tamże, Wnioskodawczyni i jej współmałżonek zobowiązani będą do zwrotu bądź proporcjonalnego pomniejszenia kwoty dochodzonej od Pana A. (w takiej wysokości, w jakiej otrzymają zwrot środków od samego Dewelopera bądź w drodze przelewu środków pieniężnych, bądź na podstawie orzeczenia lub ugody w ramach postępowania cywilnego w sprawie o sygn. H lub też w drodze postępowania egzekucyjnego). Taka redakcja postanowień ugody świadczy o tym, że strony zawartego porozumienia dążą wyłącznie do zwrotu środków utraconych przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka, a nie do dokonania przysporzeń majątkowych przewyższających poniesione przez Wnioskodawczynię i jej męża koszty na nabycie prawa własności lokalu. Postanowienia ugody jednoznacznie stanowią o tym, iż jej celem nie jest doprowadzenie do jakiegokolwiek wzbogacenia po stronie Wnioskodawczyni i jej współmałżonka. Jednocześnie wymaga podkreślenia, iż pomimo, że ugoda z dnia 12 września 2025 r. zawarta została przez Pana A., jako osobą fizyczną, natomiast koszty ponoszone przez Wnioskodawczynię i jej współmałżonka na nabycie nieruchomości uiszczane były na rachunek Dewelopera, to zgodnie z § 4 ust. 2 ugody z chwilą otrzymania przez Pokrzywdzonych (tj. Wnioskodawczynię i jej współmałżonka) kwoty wskazanej w § 2 ust. 1 ugody ((...) zł) wszelkie roszczenia Pokrzywdzonych nie tylko wobec A., ale także wobec spółki (...) (tj. wobec Dewelopera) będą zaspokojone. Tym samym strony ugody przyjęły, że ewentualne zaspokojenie roszczeń przez Pana A., działającego jako osoba fizyczna, będzie równoważne z zaspokojeniem roszczeń przysługujących Wnioskodawczyni i jej współmałżonkowi wobec Dewelopera.

Wnioskodawczyni wskazuje, że pomimo braku formalnego odstąpienia od umowy deweloperskiej, zawartej z Deweloperem, realnie nie istnieje już możliwość przeniesienia na nią prawa własności nieruchomości będącej przedmiotem tej umowy. Budowa lokalu nie została dokończona, a w związku z problemami finansowymi Dewelopera oraz prowadzonym przeciwko Deweloperowi postępowaniem egzekucyjnym nie ma żadnych perspektyw na jej nabycie przez Wnioskodawczynię. Wpis w księdze wieczystej dotyczący roszczenia Wnioskodawczyni o przeniesienie własności lokalu pozostaje ujawniony wyłącznie w celu zabezpieczenia potencjalnego roszczenia Wnioskodawczyni w toku postępowania egzekucyjnego, np. w przypadku ewentualnej licytacji nieruchomości. Jest to działanie o charakterze wyłącznie zabezpieczającym – bo z tego wpisu Wnioskodawczyni nie miałaby żadnej szansy na zaspokojenie jakichkolwiek roszczeń wobec Dewelopera.

Wnioskodawczyni podkreśla, że przeniesienie własności lokalu będącego przedmiotem umowy deweloperskiej jest nie tylko nierealne z praktycznego punktu widzenia, ale również całkowicie nieuzasadnione ekonomicznie i prawnie. Aby doszło do takiego przeniesienia, Wnioskodawczyni musiałaby wszcząć nową sprawę sądową przeciwko deweloperowi – co wiązałoby się z wieloletnim postępowaniem, a nawet w przypadku uzyskania korzystnego wyroku skutkowałoby nałożeniem na Wnioskodawczynię ciężaru przejęcia całej nieruchomości wraz z obciążeniami finansowymi – szacowanymi obecnie na kwotę około (...) zł. Przejęcie nieruchomości w takim stanie, przy jednoczesnym ryzyku całkowitej niewypłacalności Dewelopera oraz braku jakichkolwiek środków w spółce Dewelopera, oznaczałoby dla Wnioskodawczyni wyłącznie dodatkową stratę.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że spółka (...) aktualnie nie posiada prawidłowej reprezentacji. Pani (...) była prokurentem komplementariusza i została wykreślona z reprezentacji podmiotu ((...)) już 28 grudnia 2021 r., natomiast sam A. został wykreślony jako prezes zarządu komplementariusza 8 września 2022 r. i przez prawie rok ta spółka w ogóle nie miała zarządu (tym samym – spółka (...) nie mogła być prawidłowo reprezentowana, bo jej komplementariusz nie miał prawidłowej reprezentacji). Zgodnie z pełnym odpisem z KRS dla spółki Dewelopera ustanowiony został kurator spółki w sprawie o sygn. X (data powołania kuratora – 24.07.2023 r.) oraz w sprawie o sygn. Y (data powołania kuratora – 01.08.2024 r.) – co oznacza, że spółka Dewelopera od 2022 r. nie ma podmiotu uprawnionego do reprezentacji w bieżącej działalności, nie ma podmiotu uprawnionego do podpisania umowy przenoszącej własność lokalu, a biorąc pod uwagę ilość wierzycieli hipotecznych ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości oraz fakt planowanej licytacji komorniczej – inwestycja nigdy nie zostanie zakończona. W praktyce oznacza to, że nie istnieje żadna osoba uprawniona do działania w imieniu dewelopera ani do dokończenia inwestycji ani do podpisania aktu notarialnego przenoszącego własność.

W związku z powyższym, uważa Pani, że otrzymane i przeznaczone na spłatę kredytu środki nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Z opisu sprawy wynika, że w 2021 roku Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem zaciągnęli kredyt hipoteczny na zakup mieszkania w inwestycji deweloperskiej, z którą podpisali umowę deweloperską. Mieszkanie miało zostać oddane do użytkowania w lipcu 2021 r., a przeniesienie własności miało nastąpić do końca października 2021 r. Mieszkanie było finansowane przez wkład własny, a na resztę, Wnioskodawczyni ze współmałżonkiem wzięli kredyt. Za zakończone etapy budowy przelewane były transze z banku, na otwarte konto powiernicze do banku Dewelopera. Bank wypłacił transze do Dewelopera. W październiku 2021 roku Wnioskodawczyni dowiedziała się, że Deweloper ma długi i komornik przejmuje środki. We wrześniu 2025 r., po negocjacjach podpisano ugodę – developer miał spłacić Wnioskodawczyni i jej współmałżonkowi kwotę (...) zł w ratach. Pierwsza transza – (...) zł – została zapłacona w dniu podpisania ugody, tj. 12 września 2025 r.

Wskazała Pani również, że zgodnie z treścią ugody, otrzyma Pani zwrot od Dewelopera części lub całości kwoty wpłaconej na jego rachunek w związku z umową deweloperską.

Wobec powyższego, skoro kwota którą otrzymała Pani w wyniku zawartej ugody, stanowi zwrot wpłaconych wcześniej należności, to jej otrzymanie nie spowodowało po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.

W konsekwencji pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje powstaniem po Pani stronie obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

Zatem, otrzymane środki finansowe w wysokości (...) zł w ramach zawartej ugody, tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez Panią na nabycie mieszkania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja wydana została w Pani indywidualnej sprawie, nie wywołuje natomiast skutków prawnych dla Pani małżonka, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Ponadto informuję, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie przeprowadzam postępowania dowodowego, w związku z czym nie jestem obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Panią i Pani stanowiskiem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.