Interpretacja indywidualna z dnia 28 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.945.2025.2.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich. Uzupełnił go Pan pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Ma Pan 72 lata i jest Pan emerytem utrzymującym się ze skromnej emerytury. Z powodu trudnej sytuacji materialnej oraz problemów zdrowotnych był Pan zmuszony rozpocząć sprzedaż na portalach aukcyjnych (np. (…), (…)) monet, zegarów oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich, które gromadził Pan przez wiele lat jako hobby.

Przedmioty te stanowią Pana własność prywatną – nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, nie kupuje Pan rzeczy z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a jedynie zbywa Pan elementy własnej kolekcji. Sprzedaż ma charakter okazjonalny i wynika wyłącznie z konieczności pozyskania środków na Pana bieżące utrzymanie i leczenie.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W 2024 r. sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety, literaturę numizmatyczną oraz przedmioty związane z numizmatyką na (…) aukcjach (…). Nadmienia Pan, że wszystkie przedmioty gromadził Pan przez lata kupując je na (…), (…) i (…). W dniu sprzedaży wszystkie przedmioty były Pana własnością ponad 6 miesięcy.

W 2025 r. sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety, literaturę numizmatyczną oraz przedmioty związane z numizmatyką na (…) aukcjach (…) oraz (…) aukcjach na (…). Nadmienia Pan, że wszystkie przedmioty gromadził Pan przez lata kupując je na (…), (…) i (…). W dniu sprzedaży wszystkie przedmioty były Pana własnością ponad 6 miesięcy.

Sprzedaż każdej rzeczy/monet oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich nastąpiła po okresie pół roku. W Pana posiadaniu były ponad 10 lat.

Monety oraz inne przedmioty kolekcjonerski nabywał Pan wyłącznie na portalach internetowych (…), (…), (…).

Sprzedaż na (…) oraz (…) prowadzi Pan okazjonalnie, nie w sposób ciągły i zorganizowany, wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb.

Nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy. Zbycia rzeczy nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego związanego z ww. działaniami.

W 2024 r. przeprowadził Pan (…) transakcje w odstępach kilkunastu dni.

W 2025 r. przeprowadził Pan (…) transakcji w odstępach kilkunastu dni.

Nie wykorzystywał Pan ww. przedmiotów dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Ww. przedmioty wykorzystywał Pan wyłącznie do swoich celów osobistych, kolekcjonerskich.

Pytanie

Czy sprzedaż przez Pana – osobę fizyczną, emeryta, nieprowadzącego działalności gospodarczej – przedmiotów kolekcjonerskich (monet, zegarów, pamiątek itp.), które były Pana własnością prywatną przez wiele lat, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pana ocenie, sprzedaż opisana powyżej nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ:

• zbywa Pan rzeczy stanowiące Pana własność prywatną gromadzoną kilkanaście lat,

• sprzedaż ma charakter okazjonalny i nie nosi znamion działalności gospodarczej,
• od momentu nabycia przedmiotów do ich sprzedaży minęło znacznie więcej niż 6 miesięcy (zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych),
• nie osiąga Pan z tego tytułu systematycznych dochodów.

W związku z powyższym, uważa Pan, że przychody uzyskane ze sprzedaży tych przedmiotów nie powinny podlegać opodatkowaniu PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

·zarobkowym celu działalności,

·wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

·prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem składników majątku osobistego, o których mowa we wniosku (tj. monet, zegarów, pamiątek oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich), bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że ma Pan 72 lata i jest Pan emerytem. Z powodu trudnej sytuacji materialnej oraz problemów zdrowotnych był Pan zmuszony rozpocząć sprzedaż na portalach aukcyjnych (np. (…), (…)) monet, zegarów oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich, które gromadził Pan przez wiele lat jako hobby. Monety oraz inne przedmioty kolekcjonerski nabywał Pan wyłącznie na portalach internetowych (…), (…), (…). Przedmioty te stanowią Pana własność prywatną – nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, nie kupuje Pan rzeczy z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a jedynie zbywa Pan elementy własnej kolekcji. Sprzedaż ma charakter okazjonalny i wynika wyłącznie z konieczności pozyskania środków na Pana bieżące utrzymanie i leczenie. W 2024 r. sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety, literaturę numizmatyczną oraz przedmioty związane z numizmatyką na (…) aukcjach (…). W 2024 r. przeprowadził Pan (…) transakcje w odstępach kilkunastu dni. W 2025 r. sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety, literaturę numizmatyczną oraz przedmioty związane z numizmatyką na (…) aukcjach (…) oraz (…) aukcjach na (…). W 2025 r. przeprowadził Pan (…) transakcji w odstępach kilkunastu dni. Nadmienia Pan, że wszystkie przedmioty gromadził Pan przez lata kupując je na (…), (…) i (…). W dniu sprzedaży wszystkie przedmioty były Pana własnością ponad 6 miesięcy. Sprzedaż każdej rzeczy/monet oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich nastąpiła po okresie pół roku. W Pana posiadaniu były ponad 10 lat. Sprzedaż na (…) oraz (…) prowadzi Pan okazjonalnie, nie w sposób ciągły i zorganizowany, wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb. Nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy. Zbycia rzeczy nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego związanego z ww. działaniami. Nie wykorzystywał Pan ww. przedmiotów dla celów prowadzenia działalności gospodarczej. Ww. przedmioty wykorzystywał Pan wyłącznie do swoich celów osobistych, kolekcjonerskich.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży ww. własnych, używanych składników majątku osobistego można było zakwalifikować jako uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana zachowanie w stosunku do sprzedaży przedmiotowych rzeczy, które kupował (gromadził) Pan w celach osobistych, kolekcjonerskich, jako hobby, wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Tym samym, w wyniku sprzedaży wymienionych we wniosku własnych, używanych składników majątku (rzeczy, które Pan kupował w celach osobistych, kolekcjonerskich, jako hobby, tj. monet, zegarów, pamiątek, literatury numizmatycznej oraz przedmiotów związanych z numizmatyką oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich), nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, skutki podatkowe sprzedaży opisanych we wniosku własnych, używanych składników majątku (tj. monet, zegarów, pamiątek, literatury numizmatycznej oraz przedmiotów związanych z numizmatyką oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich), należy rozpatrywać w kontekście źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy.

W myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei, przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy, nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.

Zatem stwierdzić należy, że skoro – jak Pan wskazał – wszystkie ww. rzeczy (tj. monety, zegarki, pamiątki, literatura numizmatyczna oraz przedmioty związane z numizmatyką oraz inne przedmioty kolekcjonerskie) były kupowane w celach osobistych, kolekcjonerskich, jako hobby, na własne potrzeby i w posiadaniu każdej z tych rzeczy był Pan powyżej pół roku (w Pana posiadaniu były ponad 10 lat), licząc od końca miesiąca, w którym je Pan nabył, to ich sprzedaż nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym uzyskany z tego tytułu przychód w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.