Interpretacja indywidualna z dnia 24 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.751.2025.2.EW
Podatnikowi, który w toku postępowania restrukturyzacyjnego poniósł koszty na usługi zarządcy wykazana w fakturach VAT, przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 UPTU, jeśli usługi te związane były z działalnością opodatkowaną.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy Państwa Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych na rzecz Spółki przez zarządcę/nadzorcę tytułem usług wykonywanych w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 października 2025 r. (wpływ 22 października 2025 r.)
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca na podstawie ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne objęty był postępowaniem w wyniku, którego został zawarty układ z wierzycielami.
Postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone było z udziałem licencjonowanego zarządcy wyznaczonego przez Sąd Rejonowy w (…) w osobie A.A. - nr licencji (…). Po zakończeniu postępowania Sąd wydał postanowienie z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt (…) w przedmiocie wynagrodzenia zarządcy w kwocie (…) zł netto plus podatek VAT, w kwocie (…) zł brutto.
Na podstawie powyższego postanowienia zarządca A.A., ul. (…), (…), NIP: (…) wystawił faktury VAT z dnia 26 maja 2025 r. nr (…) tytułem ostatecznego wynagrodzenia zarządcy na kwotę (…) netto plus podatek VAT w kwocie (…) zł, łącznie (…) zł brutto oraz fakturę nr (…) tytułem wynagrodzenia kwartalnego nadzorcy wykonania i układu w kwocie (…) zł netto plus podatek (…) zł, łącznie (…) zł brutto.
Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i rozlicza się z podatku VAT w okresach miesięcznych.
Na skutek trudności ze spłatą zobowiązań na rzecz wierzycieli w celu uniknięcia upadłości, z inicjatywy Wnioskodawcy zostało wszczęte postępowanie restrukturyzacyjne, zakończone układem z wierzycielami. Wnioskodawca jest na końcowym etapie wykonania układu. Obecnie Wnioskodawca nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej. Po całkowitym wykonaniu układu planowane jest kontynuowanie działalności gospodarczej lub wszczęte zostanie postępowania likwidacyjnego spółki, ale ostateczna decyzja wspólników w tym przedmiocie uzależniona jest od sytuacji rynkowej.
Wnioskodawca zamierza skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach zarządcy, łącznie w kwocie (…) zł.
Faktury podatnik otrzymał w miesiącu czerwcu br. Z prawa do obniżenia podatnik zamierza skorzystać w trzech następnych okresach rozliczeniowych, a gdyby okazało się to niemożliwe, w drodze korekty deklaracji podatkowej. Jeżeli będzie to wynikało z aktualnej sytuacji - podatnik zamierza na podstawie art. 87 ust. 5a złożyć wniosek o zwrot podatku naliczonego wykazanego w ww. fakturach na rachunek bankowy podatnika.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W odpowiedzi na pytania Organu wskazali Państwo:
1)Czy prowadzą Państwo działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, czy korzystającą za zwolnienia od podatku VAT?
Odp.: Obecnie Spółka nie dokonuje żadnej sprzedaży – zarówno opodatkowanej podatkiem VAT, ani zwolnionej od podatku VAT.
2)Jaki jest związek poniesionych przez Państwo kosztów na zakup usług zarządczych z Państwa działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT?
Odp.: Poniesione koszty dotyczące zakupu:
a)obejmującego wynagrodzenie zarządcy masy sanacyjnej w postępowaniu restrukturyzacyjnym Spółka X,
b)obejmującego wynagrodzenie zarządcy wykonania układu, po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu w sprawie zatwierdzenia układu,
związane były z restrukturyzacją działalności operacyjnej Spółki X, która w tym czasie wykonywała działalność opodatkowaną podatkiem VAT.
Konieczność poniesienia kosztów wskazanych w pkt a) i b) wynika wprost z obowiązków zawartych w przepisach regulujących restrukturyzację podmiotów gospodarczych. Zatem poniesione koszty określane powyżej mają związek z wcześniejszą działalnością operacyjną opodatkowaną podatkiem VAT Spółki X.
Pytanie
Czy podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach zarządcy i nadzorcy wystawionymi na rzecz podatnika tytułem usług wykonanych w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, w kwocie wynikającej z faktur zarządcy i nadzorcy, otrzymanych przez podatnika?
Państwa stanowisko w sprawie
Podatnik uważa, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach zarządcy otrzymanych przez podatnika.
Stosownie do przepisów ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne, celem tego postępowania jest zawarcie przez dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego upadłością układu z wierzycielami. Wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego pozwala dłużnikowi na uniknięcie upadłości i umożliwia restrukturyzację w drodze zawarcia układu z wierzycielami.
Postępowanie to prowadzi się z udziałem nadzorcy, którym jest nadzorca układu albo nadzorca sądowy lub zarządca. Nadzorca sądowy i zarządca pełnią swoją funkcję do zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego.
W przedmiocie wynagrodzenia zarządcy sąd wydaje postanowienie niezwłocznie po zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego. Z tytułu wynagrodzenia i zaliczek zarządca jest obowiązany do rozliczenia podatku VAT.
Jak wskazano wyżej, postępowanie restrukturyzacyjne było prowadzone z udziałem zarządcy wyznaczonego przez sąd i zostało zakończone układem z wierzycielami, który jest w trakcie wykonania pod nadzorem nadzorcy. Zarządca oraz nadzorca (ta sama osoba) wystawił wskazane wyżej faktury VAT tytułem wynagrodzenia, powiększone o podatek VAT wynoszący łącznie z dwóch faktur kwotę (…) zł.
Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (dalej: uptu ), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym do nabytych lub importowanych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ), nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę - art. 86 ust. 10b pkt 1.
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach określonych w ust. 10 może obniżyć kwotę podatku należnego za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych – ust. 11.
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia w terminach z ust. 10 i 11, może obniżyć kwotą podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w drodze korekty deklaracji podatkowej.
Jeżeli podatnik w okresie rozliczeniowym nie wykonywał czynności opodatkowanych na terenie kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju może przenieść kwotę podatku naliczonego na następny okres rozliczeniowy – ust. 19.
Na podstawie art. 87 ust. 1 w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 jest wyższa w okresie rozliczeniowym od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
W przypadku, gdy podatnik nie wykonywał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terenie kraju, czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terenie kraju lub poza terytorium, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19 - art. 87 ust. 5a.
Nie budzi wątpliwości, że postępowanie restrukturyzacyjne służyło zapobieżeniu upadłości podatnika i jego skutkiem jest zachowanie źródła przychodu, możliwości kontynuowania działalności gospodarczej.
W orzecznictwie ukształtował się obecnie powszechnie akceptowany pogląd, zgodnie z którym brak konkretnej transakcji podatkowej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku bowiem tzw. kosztów ogólnych wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług, a sprzedażą opodatkowaną, lecz stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia (por. wyroki NSA z 29 marca 2011 r. I FSK 571/10, z 29 maja 2014 r. I FSK 1167/13, z 12 grudnia 2023 r. I FSK 281/13 .
Usługi wykonane przez zarządcę w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego nie zostały wymienione w art. 88 ustawy jako co do których nie stosuje się prawa do obniżenia lub zwrotu różnicy podatku należnego. Z tego względu podatnik uważa, że na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy podatku od towarów i usług przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dwóch faktur A.A. nr (…) i (…) w ogólnej kwocie (…) zł. Prawo to podatnik zrealizuje w zależności od sytuacji w okresach i w sposób wynikający z przepisów ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Stosownie do ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku pomiędzy dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną generującą podatek należny.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni bądź pośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.
Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X Dyrektywy 2006/112/WE. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez wątpienia do najistotniejszych regulacji ww. Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej.
Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami, a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.
Z wniosku wynika, że:
‒Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i rozlicza się z podatku VAT w okresach miesięcznych,
‒z inicjatywy Spółki, ze względu na skutek trudności ze spłatą zobowiązań na rzecz wierzycieli i w celu uniknięcia upadłości, zostało wszczęte postępowanie restrukturyzacyjne na podstawie ustawy Prawo restrukturyzacyjne, w wyniku którego został zawarty układ z wierzycielami,
‒Spółka jest na końcowym etapie wykonania układu i obecnie nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej, ale po całkowitym jego wykonaniu planowane jest kontynuowanie działalności gospodarczej lub wszczęte zostanie postępowania likwidacyjnego Spółki, przy czym ostateczna decyzja wspólników w tym przedmiocie uzależniona jest od sytuacji rynkowej,
‒postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone było z udziałem wyznaczonego przez Sąd licencjonowanego zarządcy i zostało zakończone układem z wierzycielami, który jest w trakcie wykonania pod nadzorem nadzorcy, przy czym w sprawie zarządca oraz nadzorca to ta sama osoba,
‒po zakończeniu postępowania Sąd wydał w maju 2025 r. postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia należnego zarządcy, na podstawie którego 26 maja 2025 r. zarządca wystawił dwie faktury z wykazaną kwotą podatku VAT wynoszącą łącznie (…) zł,
‒Spółka otrzymała faktury w czerwcu 2025 r.,
‒obecnie Spółka nie dokonuje żadnej sprzedaży – zarówno opodatkowanej podatkiem VAT, ani zwolnionej od podatku VAT,
‒poniesione przez Spółkę koszty obejmujące wynagrodzenie zarządcy masy sanacyjnej w postępowaniu restrukturyzacyjnym Spółki, związane były z restrukturyzacją działalności operacyjnej Spółki, która w tym czasie wykonywała działalność opodatkowaną podatkiem VAT, a konieczność ich poniesienia wynikała wprost z obowiązków zawartych w przepisach regulujących restrukturyzację podmiotów gospodarczych,
‒postępowanie restrukturyzacyjne służyło zapobieżeniu upadłości podatnika i jego skutkiem jest zachowanie źródła przychodu, możliwości kontynuowania działalności gospodarczej.
Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez zarządcę i nadzorcę w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego.
Przepisy dotyczące postępowania restrukturyzacyjnego zawarte są w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1428 ze zm.).
Zgodnie z art. 23 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
Postępowanie restrukturyzacyjne prowadzi się z udziałem nadzorcy, którym jest nadzorca układu albo nadzorca sądowy, albo zarządcy.
W myśl art. 59 ust. 1 i ust. 10 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
1. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego niezwłocznie po zakończeniu albo prawomocnym umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego.
10. Wynagrodzenie zarządcy stanowi wydatek postępowania restrukturyzacyjnego.
Zgodnie z art. 63 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
Wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie zarządcy obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że wynagrodzenie zarządcy w postępowaniu restrukturyzacyjnym jest kosztem restrukturyzacji, który firma musi ponieść. Wynagrodzenie to jest ustalane przez sąd i stanowi jeden z kosztów postępowania restrukturyzacyjnego, który obciąża firmę (dłużnika).
Odnosząc się do kwestii budzącej Państwa wątpliwości, jeszcze raz należy podkreślić, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.
W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych od zarządcy/nadzorcy faktur dokumentujących jego wynagrodzenie za usługi zarządcy masy sanacyjnej w postępowaniu restrukturyzacyjnym oraz za usługi zarządcy wykonania układu, po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu w sprawie zatwierdzenia układu.
Poniesione przez Spółkę ww. koszty stanowią bowiem element działalności operacyjnej Spółki w okresie restrukturyzacji i zostały poniesione wyłącznie w celu zapewnienia skutecznego, zgodnego z przepisami i sprawnego przepiegu tego procesu. Postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone przez zarządcę/nadzorcę służyło zapobieżeniu upadłości Spółki, czego skutkiem jest zachowanie źródła przychodu i możliwość kontynuowania działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Jak Spółka wskazała, jest na końcowym etapie wykonania układu i choć obecnie nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej, ani zwolnionej od podatku, to po całkowitym jego wykonaniu planowane jest kontynuowanie działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Rozpatrując związek ww. wydatków ze sprzedażą opodatkowaną należy przyjąć, że pomiędzy wydatkami ponoszonymi na opisane usługi dotyczące całej operacyjnej działalności Spółki, które można zaliczyc do tzw. kosztów ogólnych, istnieje wyraźny związek z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.
Wobec powyższego należy uznać, że w analizowanej sprawie zostały spełnione warunki odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu usług świadczonych na Państwa rzecz przez zarządcę/nadzorcę, określone w art. 86 ust. 1 ustawy, gdyż jak wynika z wniosku, Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i rozlicza się z podatku VAT w okresach miesięcznych, otrzymane od zarządcy/nadzorcy faktury dokumentują świadczenie usług opodatkowanych VAT według właściwych stawek, niekorzystających ze zwolnienia od podatku, a nabyte usługi mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Prawo to przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy.
W świetle powyższego Państwa stanowisko, zgodnie z którym przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach otrzymanych przez Spółkę od zarządcy/nadzorcy, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii terminów realizacji prawa do odliczenia wynikających z przepisów ustawy o podatku VAT, tj. art. 86 ust. 10 i ust. 11 oraz art. 87 ust. 5a.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwo w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
