Interpretacja indywidualna z dnia 4 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDWB.4010.175.2025.2.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo pismem z 28 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina Miasta (…) jest w 100% właścicielem spółki (…) sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”).

Zgodnie z umową Spółki, jej celem jest realizacja zadań publicznych stanowiących zadania własne jednostki samorządu terytorialnego w zakresie budowy oraz zarządzania obiektami sportowymi, w tym w szczególności poprzez wybór zewnętrznych operatorów oraz sprawowanie nadzoru nad świadczonymi przez nich usługami.

Przedmiotem działalności Spółki jest zaspokajanie istotnych dla rozwoju Gminy Miasta (…) potrzeb społeczności lokalnej w obszarze usług kulturalnych, rozrywkowych, sportowych i rekreacyjnych.

Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Jej działalność podlega opodatkowaniu według stawek 8% oraz 23% VAT. Spółka nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej stawką „ZW” (zwolnioną z VAT) ani nie wykonuje czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej, tj. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z uwagi na fakt, iż Spółka corocznie zalicza do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od posiadanych środków trwałych w wysokości ok. (...) mln zł oraz ponosi znaczne koszty finansowe w postaci odsetek od obligacji wyemitowanych i obsługiwanych przez Bank (…) S.A. w kwocie ok. (...) zł rocznie, w każdym roku podatkowym wykazuje stratę podatkową na poziomie (...) zł. W konsekwencji Spółka nie odprowadza podatku dochodowego od osób prawnych (CIT).

Na mocy umowy powierzenia zawartej w 2011 r. Gmina Miasta (…) powierzyła Spółce budowę oraz zarządzanie halą sportową w zakresie świadczenia usług publicznych, obejmujących m.in. wybór podmiotów realizujących zadania związane z funkcjonowaniem obiektu, ustalanie zasad i warunków najmu, dzierżawy i udostępniania powierzchni hali oraz infrastruktury towarzyszącej, a także organizację imprez masowych i rekreacyjnych.

Hala sportowa zarządzana przez Spółkę obejmuje m.in.:

·część sportową (ścianę wspinaczkową, sale treningowe, boisko i arenę główną z trybunami wykorzystywaną jako boisko do siatkówki, koszykówki, piłki ręcznej, arena lekkoatletyczna lub miejsce wydarzeń kulturalnych, np. koncertów),

·część hotelową,

·sale konferencyjne,

·siłownię,

·pomieszczenia komercyjne (biura, gastronomia),

·zaplecze biurowe i techniczne oraz parkingi.

W sierpniu (…) r. zakończono budowę obiektu i oddano go do użytkowania. Hala wraz z pierwszym wyposażeniem została przyjęta do ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu OT, pod nazwą „Hala widowiskowo-sportowa”, o wartości początkowej (...) zł, ujęta w Grupie 1 – Budynki i lokale, KŚT 10, ze stawką amortyzacyjną 2,5% rocznie (okres amortyzacji 40 lat).

W kolejnych latach środek trwały był sukcesywnie ulepszany, m.in. poprzez:

·montaż czterech bram garażowych,

·instalację systemu wentylacji i klimatyzacji,

·zakup piłkochwytów i innego wyposażenia.

Zgodnie z zapisami w Księdze Handlowej bieżąca wartość brutto środka trwałego „Hala widowiskowo-sportowa” wynosi (...) zł. W skład tej kwoty wchodzi m.in. wartość wybudowanego budynku wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz sprzętem sportowym, w tym:

·dostawa i montaż nawierzchni lekkoatletycznej (...),

·wykładziny dywanowe w ciągach komunikacyjnych,

·tablice wyników, system nagłośnienia oraz urządzenia do ćwiczeń w siłowni sportowej.

Po 10 latach eksploatacji obiektu zaistniała konieczność przeprowadzenia niezbędnych prac modernizacyjnych, mających na celu dostosowanie hali do najwyższych standardów wymaganych przy organizacji (…), które odbędą się w (…) r.

Zgodnie z wymogami organizacji (…), dotychczasowa nawierzchnia lekkoatletyczna utraci certyfikat użytkowania w roku (…) r. W związku z tym Spółka podjęła decyzję o wymianie nawierzchni lekkoatletycznej na nową o wartości (...) zł.

Wydatki te Spółka ujęła w kosztach bieżących, kwalifikując je jako remont hali widowiskowo-sportowej.

W dniu (…) zawarto umowę z wykonawcą – (…) S.A. z siedzibą w (…).

Przedmiot umowy został określony w § 1 i obejmuje wykonanie prac związanych z wymianą nawierzchni lekkoatletycznej w hali widowiskowo-sportowej. Poniżej zacytowano treść umowy w zakresie przedmiotu umowy:

§ 1

Przedmiot umowy

1.Przedmiotem umowy jest „Wymiana nawierzchni sportowej (lekkoatletycznej) w (…).”

2.Łączna powierzchnia wymiany wykładziny sportowej wynosi (…) m2.

3.Przedmiot umowy obejmuje w szczególności:

1)wymianę wykładziny sportowej w części areny głównej:

a)demontaż istniejącej nawierzchni sportowej

arena wewnętrzna (…) m2,

bieżnia okrężna (…) m2,

obszar poza bieżnią (…) m2.

b)demontaż skrzyni do skoku o tyczce, skrzyni do skoku w dal i trójskoku,

c)demontaż istniejącego podłoża drewnianego, rozebranie podbudowy ze sklejki na bieżni okrężnej lub jak rozwiązanie równoważne dołożenie dodatkowej warstwy sklejki grubości około 9 mm,

d)wyrównanie podłoży betonowych, uzupełnienie, naprawa posadzki uzyskanie równości podłoża zgodnie z wytycznymi (…) i (…) w tym zakresie,

e)poziomowanie podkonstrukcji stalowej (ewentualna, wymiana jej uszkodzonych elementów),

f)ułożenie, wyszlifowanie i wypoziomowanie podłoża ze sklejki, uzyskanie równości podłoża zgodnie z wytycznymi (…) i (…) w tym zakresie,

g)montaż skrzyń do skoku o tyczce, skoku w dal i trójskoku pasujących do certyfikowanych belek do odbicia wraz z dostawą nowych belek,

h)dostawa i montaż fabrycznie nowej wykładziny sportowej,

i)kolorystyka nawierzchni sportowej: (...),

j)wykonanie pomiarów wraz z tyczeniem przez uprawnionego geodetę,

k)malowanie linii zgodnie z przepisami i zaleceniami (…) i (…),

l)wykonanie napisów zleconych przez Zamawiającego.

2)wymianę wykładziny sportowej na bieżni rozgrzewkowej w części sali treningowej:

a)demontaż istniejącej nawierzchni sportowej (…) m2,

b)wyrównanie podłoży betonowych, uzupełnienie, naprawa posadzki uzyskanie równości podłoża zgodnie z wytycznymi (…) w tym zakresie,

c)dostawa i montaż fabrycznie nowej wykładziny sportowej,

d)malowanie linii.

3)dostawę zabezpieczenia nawierzchni sportowej – (...),

4)wywóz i utylizacja zdemontowanych elementów (poza częścią wskazaną w ust. 4) oraz innych odpadów;

5)wykonanie wszelkich innych czynności niezbędnych do wykonania przedmiotu umowy.

4.W trakcie prowadzenia prac rozbiórkowych Wykonawca jest zobowiązany do usunięcia poprzedniej nawierzchni sportowej w sposób umożliwiający jej wykorzystanie (jak największej ilości) oraz wydanie jej Zamawiającemu w formie zrolowanej.

5.Opis Techniczny, Specyfikacja Techniczna Wykonania i Odbioru Robót, Przedmiar, Złożona Oferta stanowią integralną część niniejszej umowy.

6.Szczegółowy zakres umowy określony w ust. 3, Opis Techniczny, Specyfikacja Techniczna Wykonania i Odbioru Robót, Przedmiar, Złożona Oferta po wcześniejszej wizji lokalnej obiektu należy traktować, jako wzajemnie wyjaśniające się i uzupełniające w tym znaczeniu, iż w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek rozbieżności lub wieloznaczności nie będzie to powodowało w żadnym przypadku ograniczania zakresu przedmiotu umowy, ani ograniczenia zakresu wymaganej staranności.

7.Przedmiot umowy zostanie wykonany z materiałów i przy użyciu sprzętu Wykonawcy.

8.Złożenie oferty przez Wykonawcę jest jednoznaczne z brakiem zastrzeżeń Wykonawcy do zakresu przedmiotu umowy.

9.Wykonawca przyjmuje do wykonania także te roboty, które nie są wyraźnie wymienione w umowie lecz są konieczne dla prawidłowego wykonania przedmiotu umowy.

Uzupełnienie wniosku

Konieczność wymiany nawierzchni wynikała zarówno z utraty certyfikatu użytkowania, jak również z jej znaczącego zużycia eksploatacyjnego. Dotychczasowa nawierzchnia była użytkowana przez ponad 10 lat, co skutkowało jej istotnym zniszczeniem i utratą właściwości technicznych.

Brak certyfikatu użytkowania skutkowałby brakiem możliwości korzystania z obiektu w dotychczasowy sposób, w tym uniemożliwiłby organizację międzynarodowych zawodów sportowych, które corocznie odbywają się w hali.

Zastosowana nawierzchnia jest tego samego typu i posiada takie same parametry techniczne, jak nawierzchnia pierwotna.

Wymiana nawierzchni nie spowodowała wzrostu wartości użytkowej obiektu. Celem przeprowadzonych prac było wyłącznie przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego hali, bez ingerencji w jej charakter, funkcje bądź zakres możliwego wykorzystania.

Pytanie

Czy Spółka powinna zaliczyć wydatki związane z wymianą nawierzchni lekkoatletycznej (...) do kosztów bieżących Spółki jako remont hali widowiskowo-sportowej?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, wydatki poniesione na realizację wyżej wymienionej umowy należy zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodu (koszty bieżące Spółki – KUP). Wymiany zużytej nawierzchni lekkoatletycznej na nową (obejmującej zakup, ułożenie i montaż) nie można traktować jako wytworzenia odrębnego środka trwałego. Wartość dotychczasowej nawierzchni została już ujęta w ogólnej wartości budynku i jest nadal amortyzowana według stawki 2,5% przez okres 40 lat.

Zużyta nawierzchnia została zdemontowana i zutylizowana, a w jej miejsce położono nową, co nie spowodowało zwiększenia wartości ani ulepszenia obiektu, lecz jedynie przywróciło jego pierwotną funkcjonalność, umożliwiając dalszą organizację międzynarodowych zawodów lekkoatletycznych.

Nowa nawierzchnia uzyskała certyfikat użytkowania wydany przez (…), obowiązujący przez kolejne 10 lat – do roku (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie jego przychodu.

W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o CIT:

Stosownie do art. 16g ust. 13 ustawy o CIT:

Ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest więc:

·przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

·rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

·rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

·adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

·modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Zatem, nakładami na ulepszenie środków trwałych należy uznać takie wydatki, w wyniku poniesienia których nastąpi rozszerzenie funkcjonalności lub wydajności tych środków trwałych, jako skutek przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, powodującej istotną zmianę ich cech użytkowych.

Odnosząc się natomiast do pojęcia remontu należy zwrócić uwagę, że przepisy podatkowe nie zawierają jego definicji. W konsekwencji, przy ustaleniu zakresu znaczeniowego remontu należy oprzeć się na definicji sformułowanej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 ust. 8 tej ustawy:

Istotą remontu jest więc przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniające jego charakteru i funkcji, a następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji – będą to więc wszystkie zmiany trwale przywracające pierwotny poziom techniczny danego środka trwałego, pierwotną zdolność użytkową utraconą na skutek upływu czasu i eksploatacji niezwiększające jego wartości początkowej, o której mowa w art. 16g ust. 13 ustawy o CIT.

Podkreślenia wymaga fakt, że przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Przy ocenie wydatków - czy są to wydatki na remont - należy bowiem brać pod uwagę zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny, mające wpływ na sposób i środki realizowania robót tym pojęciem objętych.

Różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środków trwałych polega głównie na tym, że remont zmierza do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów, natomiast ulepszeniem jest trwałe unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną, jak i przystosowanie składnika majątku do wykorzystania go w innym niż pierwotnym celu lub nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych wyrażające się w poprawie standardu użytkowego lub technicznego albo obniżce kosztów eksploatacji.

W sytuacji, gdy głównym celem prac budowlanych dokonywanych jest odtworzenie wartości użytkowej środka trwałego, wówczas należy przyjąć, że mamy do czynienia z wydatkami na remont, które stanowią koszty uzyskania przychodów. Natomiast, o ile celem prac budowlanych jest modernizacja środka trwałego, wówczas następuje ulepszenie składnika majątku, a w konsekwencji, jego wartość początkową należy zwiększyć o wartość dokonanych prac.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, iż opisane we wniosku wydatki związane z wymianą nawierzchni lekkoatletycznej (...), winny być kwalifikowane jako remont, gdyż jak Państwo wskazali wymieniona nawierzchnia jest tego samego typu i posiada takie same parametry techniczne, jak nawierzchnia pierwotna. Wymiana nawierzchni nie spowodowała wzrostu wartości użytkowej obiektu. Celem przeprowadzonych prac było wyłącznie przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego hali, bez ingerencji w jej charakter, funkcje bądź zakres możliwego wykorzystania.

Zatem ww. wydatki podlegają zaliczeniu bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, jako wydatki o charakterze remontowym.

Wobec powyższego należy się zgodzić z Państwem, że Spółka powinna zaliczyć wydatki związane z wymianą nawierzchni lekkoatletycznej (...) do kosztów bieżących Spółki jako remont hali widowiskowo-sportowej.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie oprawiedowniesieniaskarginainterpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawnadlawydaniainterpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.