Interpretacja indywidualna z dnia 28 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.516.2025.3.JSU
Usługi spawalnicze i montażowe związane z nieruchomościami położonymi poza Polską, nie podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem VAT, zaś miejscem ich opodatkowania jest miejsce położenia tych nieruchomości. Faktury dokumentujące takie usługi winny zawierać informację o braku opodatkowania w Polsce.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług - w zakresie pytań nr 1-6 (ostatecznie sformułowanych w piśmie z 29 października 2025 r.) - jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 19 sierpnia 2025 r. Uzupełnili go Państwo pismami, które wpłynęły 19 września i 29 października 2025 r. - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (przedstawiony w piśmie, które wpłynęło 19 września 2025 r.)
Wnioskodawca („Firma B”) jest spółką z o.o. z siedzibą w Polsce, zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT i posiadającą numer VAT UE.
Firma B świadczy na rzecz kontrahenta z (...) („Firma A”, posiadającego numer VAT UE) usługi spawalnicze na nieruchomościach położonych w (...). Nieruchomości te są budowlami przemysłowymi, trwale związanymi z gruntem w rozumieniu Prawa budowlanego, obejmującymi m.in. instalacje gazowe, rurociągi, przewody i konstrukcje stalowe.
Ze względu na wymagane specjalistyczne certyfikaty spawalnicze, część prac wykonywana jest przez polskiego podwykonawcę („Firma C”), również posiadającego siedzibę w Polsce, numer VAT UE i status czynnego podatnika VAT w Polsce.
Firma C wykonuje prace bezpośrednio na nieruchomościach w (...), w imieniu i na rzecz Firmy B. Po zakończeniu prac wystawia na Firmę B fakturę w PLN lub EUR. Firma B następnie wystawia fakturę na Firmę A.
Aktualnie rozliczenia pomiędzy Firmą B a Firmą A odbywają się w procedurze „odwrotnego obciążenia” (reverse charge) - bez naliczania polskiego VAT, zgodnie z art. 28e ustawy o VAT, gdyż miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest terytorium (...).
W uzupełnieni wniosku, które wpłynęło 29 października 2025 r. doprecyzowali Państwo opis działalności i modele rozliczeń.
1. Profil działalności. Wnioskodawca świadczy usługi spawalnicze i montażowe na kontraktach budowlano-przemysłowych, w tym przy konstrukcjach mostowych oraz instalacjach przemysłowych (rurociągi, wymiany/naprawy odcinków rurociągów, elementy instalacji technologicznych) trwale związanych z gruntem.
2. Model A - bezpośredni (PL→X). Wnioskodawca świadczy usługę bezpośrednio na rzecz zagranicznego inwestora/kontrahenta z siedzibą w (...) (np. …) - usługa wykonywana jest na nieruchomości położonej w (...).
3. Model B - podwykonawczy PL→PL (łańcuch w Polsce; miejsce świadczenia w X). Generalnym wykonawcą jest Q. sp. z o.o. Wnioskodawca działa jako podwykonawca na tym samym kontrakcie w (...) i fakturuje Q. za realnie wykonane prace na nieruchomości w (...).
4. Dalsi podwykonawcy. Wnioskodawca może nabywać tożsame usługi od polskich podwykonawców (C) - również wykonywane na tej samej nieruchomości w (...).
5. Wniosek i pismo dotyczą wyłącznie polskiej ustawy o VAT; nie oczekują Państwo interpretacji prawa (...).
6. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło 29 października 2025 r.)
Pytanie 1 - Model A (sprzedaż bezpośrednia do X).
Czy usługi Wnioskodawcy bezpośrednio związane z nieruchomościami położonymi w (...), świadczone bezpośrednio na rzecz kontrahenta, podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem od towarów i usług (VAT)?
Pytanie 2 - Model B (podwykonawca: B→Q., oba PL).
Czy sprzedaż Wnioskodawcy na rzecz Q. sp. z o.o. - przy której usługa jest bezpośrednio związana z nieruchomością w (...) - pozostaje poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług (VAT)? Jaką adnotację zastosować na fakturze?
Pytanie 3 - Nabycie od dalszego podwykonawcy (C).
Czy nabycie przez Wnioskodawcę usług od polskiego podwykonawcy C, wykonywanych na tej samej nieruchomości w (...), powoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązek rozliczenia VAT należnego w Polsce (import usług)?
Pytanie 4 - Błędnie wykazany polski VAT na fakturze C.
Czy w razie gdy C błędnie wykaże polski VAT dla usług, których miejscem świadczenia jest (...), Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia tak wykazanego podatku?
Pytanie 5 - Koszty ogólne w Polsce.
Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur krajowych dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing, telekomunikacja) wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...)?
Pytanie 6 - Oznaczenia „0%/VAT UE/odwrotne obciążenie” na fakturze B→A (PL→PL).
Czy Wnioskodawca może wystawić fakturę na Q. sp. z o.o. ze stawką 0% lub adnotacją „VAT UE/odwrotne obciążenie”?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło 29 października 2025 r.)
1.Nie. Zgodnie z art. 28e ustawy o VAT miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości, tj. (...). Sprzedaż ta pozostaje poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług (VAT). Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazania polskiego VAT należnego oraz nie wykazuje stawki ani kwoty polskiego VAT na fakturze (na fakturze nie pojawia się 23% ani 0%).
2. Tak, poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług (VAT). Z uwagi na art. 28e ustawy o VAT, miejscem świadczenia jest (...). W konsekwencji Wnioskodawca nie wykazuje na fakturze stawki ani kwoty polskiego VAT (brak pozycji 23%/0%). Prawidłowa adnotacja na polskiej fakturze: „NP - art. 28e ustawy o VAT; miejsce świadczenia: (...)” (To nie jest stawka 0% ani krajowy „odwrotny” mechanizm; ewentualne rozliczenie po stronie nabywcy w (...) wynika z przepisów (...) i nie jest przedmiotem niniejszej sprawy.)
3. Nie. Również w relacji C→Wnioskodawca miejscem świadczenia jest (...) (art. 28e), zatem transakcja pozostaje poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług (VAT) i nie powstaje import usług w Polsce. Faktura wystawiona przez C na Wnioskodawcę nie powinna zawierać polskiego VAT; właściwa jest adnotacja odpowiadająca art. 28e (np. „poza zakresem - miejsce świadczenia: (...)”).
4. Co do zasady - nie. Podatek nie jest należny w Polsce, więc Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia; właściwa jest korekta faktury przez C tak, aby odzwierciedlała rzeczywiste miejsce świadczenia.
5. Tak. Na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT - o ile zakupy te mają związek z czynnościami, które byłyby opodatkowane, gdyby były wykonane w Polsce, oraz nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.
6. Nie. Nie stosuje się stawki 0% ani polskiego oznaczenia „odwrotne obciążenie” dla tej transakcji. Prawidłowe jest wykazanie „NP - art. 28e; miejsce świadczenia: (...)” (bez wykazywania polskiego VAT). Kwestie ewentualnego obciążenia podatkiem w (...) regulują przepisy (...).
Wniosek końcowy
Wnoszą Państwo o potwierdzenie, że w opisanych modelach:
- Model A (bezpośredni, PL→X): usługa nie podlega polskiemu podatkowi od towarów i usług (VAT); Wnioskodawca nie wykazuje polskiego VAT należnego i nie wskazuje stawki ani kwoty polskiego VAT na fakturze;
- Model B (podwykonawczy, B→Q. - oba PL): sprzedaż nie podlega polskiemu podatkowi od towarów i usług (VAT); faktura bez wykazania stawki/kwoty polskiego VAT, z adnotacją: „NP - art. 28e ustawy o VAT; miejsce świadczenia: (...)”;
- Nabycia od C: brak obowiązku rozliczenia polskiego VAT należnego (brak importu usług w Polsce); faktury C bez polskiego VAT, z adnotacją odpowiadającą art. 28e;
- Błędny polski VAT na fakturze C: brak prawa do jego odliczenia po stronie Wnioskodawcy; konieczna korekta po stronie C;
- Koszty ogólne w Polsce: przysługuje prawo do odliczenia polskiego VAT naliczonego na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT (przy braku przesłanek negatywnych z art. 88).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku - w zakresie pytań nr 1-6 (ostatecznie sformułowanych w piśmie z 29 października 2025 r.) - jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.) zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z tej regulacji wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione, czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Art. 2 pkt 1 ustawy stanowi:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.1)).
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) danej usługi.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.
Zgodnie z art. 28e ustawy:
Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Przepis art. 28e ustawy - jak wynika z jego brzmienia - stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące - determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości - jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził Rozporządzeniem Wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284, s. 1) zmianę do Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;
b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;
c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;
d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;
b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Zgodnie z art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
a) opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną działkę, bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;
b) świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;
c) wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące budynku lub jego części;
d) budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
e) prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i nawożenie;
f) badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;
g) szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości jako zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku sporów;
h) wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
i) świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na podstawie praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i podobnych;
j) przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z części nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie, przyznawanie dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z infrastruktury, za którą pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;
k) utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;
l) utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
m) instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość;
n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
o) zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości komercyjnej, przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na jego rzecz;
p) pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d);
q) usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości, ustanowieniem lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane tak jak rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów kupna lub sprzedaży nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której dochodzi do zmiany stanu prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że świadczą Państwo na rzecz kontrahenta z (...) usługi spawalnicze na nieruchomościach położonych w (...). Część prac wykonywana jest przez polskiego podwykonawcę, który wykonuje prace bezpośrednio na nieruchomościach w (...), w imieniu i na rzecz Państwa Spółki. Ponadto, działają Państwo również jako podwykonawca generalnego wykonawcy tj. Q. sp. z o.o.
Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy Państwa usługi bezpośrednio związane z nieruchomościami położonymi w (...), świadczone bezpośrednio na rzecz kontrahenta, podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem od towarów i usług (VAT).
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi spawalnicze i montażowe na kontraktach budowlano-przemysłowych, w tym przy konstrukcjach mostowych oraz instalacjach przemysłowych (rurociągi, wymiany/naprawy odcinków rurociągów, elementy instalacji technologicznych), które - zgodnie z Państwa wskazaniem - są trwale związane z gruntem, w opisanym Modelu A, podlegają opodatkowaniu w państwie, w którym znajduje się nieruchomość w związku z którą są wykonywane opisane prace.
Skoro jak wskazali Państwo, świadczą Państwo usługę, która wykonywana jest na nieruchomości położonej w (...), to w konsekwencji zgodnie z art. 28e ustawy o VAT miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości, tj. (...).
Zatem, skoro świadczone przez Państwa usługi, są opodatkowane w kraju położenia nieruchomości (...), to w przedmiotowej sprawie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do wykazania polskiego podatku VAT na fakturze.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Mają Państwo także wątpliwości czy w opisanym Modelu B, zgodnie z którym działają Państwo jako podwykonawca, na tym samym kontrakcie w (...), na rzecz Q. sp. z o.o. (generalnego wykonawcy) - gdzie usługa jest bezpośrednio związana z nieruchomością w (...) - czy świadczona usługa pozostaje poza zakresem polskiego podatku od towarów i usług oraz jaką adnotację zastosować na fakturze.
Analiza okoliczności sprawy wskazuje, że w przedstawionym Modelu B, występują Państwo jako podwykonawca generalnego wykonawcy, którym jest Q. sp. z o.o. i fakturują Państwo Q. za realnie wykonane prace na nieruchomości w (...).
Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, również w tym przypadku w celu określenia miejsca świadczenia i tym samym opodatkowania ww. usługi zastosowanie znajduje zasada wyrażona w art. 28e ustawy. Świadczone przez Państwa - na rzecz polskiej spółki z o.o. - usługi na nieruchomości w (...) podlegają opodatkowaniu na terytorium kraju, na którym znajduje się dana nieruchomość - w tym przypadku na terytorium (...).
Tym samym ww. usługa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.
Kwestie związane z obowiązkiem wystawiania faktur regulują przepisy Rozdziału 1 „Faktury” Działu XI ustawy „Dokumentacja” (przepisy art. 106a - 106n)
Zgodnie z art. 106a ustawy:
Przepisy Rozdziału 1 „Faktury” Działu XI stosuje się do:
1) sprzedaży, z wyjątkiem:
a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,
b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;
2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
b) państwa trzeciego;
3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;
4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.
W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 1-18 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10)kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11)wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12)stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13)sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14)kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15)kwotę należności ogółem;
16)w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
- wyrazy „metoda kasowa”;
17)w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
18)w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.
Natomiast w myśl art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy:
Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
Z przytoczonych przepisów wynika, że faktura dokumentująca świadczenie usług, których miejsce świadczenia znajduje się w innym kraju członkowskim niż Polska może nie zawierać stawek i kwot podatku VAT.
Mając na uwadze cytowane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro w opisanym Modelu B usługi świadczone przez Państwa - jako podwykonawcę - na rzecz Q. sp. z o.o. i fakturując Q. za realnie wykonane prace na nieruchomości w (...), nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski (miejscem ich świadczenia będzie terytorium (...)), to w konsekwencji, są Państwo zobowiązani do udokumentowania wykonania tych usług fakturą, która nie powinna zawierać kwoty podatku ani stawki podatku. Natomiast mogą Państwo na fakturze umieścić adnotację, że usługi nie podlegają opodatkowaniu („NP”), ponieważ przepisy nie sprzeciwiają się umieszczeniu na fakturze dodatkowych adnotacji.
Podsumowując, prawidłowym będzie na wystawionej przez Państwa fakturze - na rzecz Q. sp. z o.o - zamiast stawki podatku VAT umieszczenie określenia „nie podlega” (NP).
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 3 dotyczą ustalenia czy nabycie przez Państwa Spółkę usług od polskiego podwykonawcy C, wykonywanych na tej samej nieruchomości w (...), powoduje po Państwa stronie obowiązek rozliczenia VAT należnego w Polsce (jako import usług).
Aby odnieść się do powyższych wątpliwości, w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy usługa świadczona przez podwykonawcę C na Państwa rzecz, stanowi usługę, do której znajdują zastosowanie szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W szczególnych zasadach ustalenia miejsca świadczenia usług jest wymieniony m.in. art. 28e ustawy, z którego wynika, że świadczenia określone w tym artykule dotyczą wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do nieruchomości. Ustalenie miejsca świadczenia usług wykonywanych przez podwykonawcę C na Państwa rzecz, ma istotne znaczenie w kontekście Państwa wątpliwości.
Jak wskazali Państwo w opisie stanu faktycznego, część prac - świadczone przez Państwa Spółkę usług spawalniczych na nieruchomościach położonych w (...) - ze względu na wymagane specjalistyczne certyfikaty spawalnicze, wykonywana jest przez polskiego podwykonawcę (Firmę C), również posiadającego siedzibę w Polsce, numer VAT UE i status czynnego podatnika VAT w Polsce.
Podali Państwo, że Firma C wykonuje prace bezpośrednio na nieruchomościach w (...), w imieniu i na rzecz Państwa Spółki. Po zakończeniu prac wystawia na Państwa Spółkę fakturę.
Z analizy okoliczności sprawy wynika, że w tym konkretnym przypadku, gdy podwykonawca C (firma z Polski) świadczy usługi na Państwa rzecz na nieruchomości położonej na terytorium (...), to zastosowanie znajdzie art. 28e ustawy. Usługi te będą więc opodatkowane na zasadach szczególnych, tj. w miejscu położenia nieruchomości - w tym konkretnym przypadku na terytorium (...).
Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy:
Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) usługobiorcą jest:
- w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
- w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
- w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
W myśl art. 17 ust. 1a ustawy:
Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
W świetle powyższych przepisów z importem usługi podlegającej rozliczeniu przez usługobiorcę mamy do czynienia wówczas gdy podatnik - określony w art. 15 ustawy, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy - nabywa od podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski usługę, której miejscem świadczenia jest Polska.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabywają Państwo usługi od podwykonawcy C (firmy z Polski), który świadczy usługi na Państwa rzecz na nieruchomości położonej na terytorium (...).
Usługi wykonywane na tej samej nieruchomości w (...), które podwykonawca C świadczy na Państwa rzecz - jako usługi związane z nieruchomością - podlegają opodatkowaniu w miejscu położenia nieruchomości czyli na terytorium (...). Tym samym z tytułu nabycia tej usługi nie rozpoznają Państwo importu usług na terytorium kraju, a co za tym idzie nie opodatkowują Państwo podatkiem VAT tej usługi na terytorium kraju.
W konsekwencji nabycie przez Państwa usług od polskiego podwykonawcy C, wykonywanych na tej samej nieruchomości w (...), nie spowoduje po Państwa stronie obowiązku rozliczenia podatku VAT należnego w Polsce jako importu usług.
Państwa stanowisko, ściśle do sformułowanego pytania nr 3, należy uznać za prawidłowe.
Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z błędnie wystawionej faktury przez podwykonawcę C, w sytuacji gdy wykaże on polski podatek VAT dla usług, których miejscem świadczenia jest (...), należy wskazać, że w myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Podkreślić należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
Zauważyć również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
I tak, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Zatem w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w tej fakturze.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT na fakturze w sytuacji gdy podwykonawca C błędnie wykaże polski VAT dla usług, których miejscem świadczenia jest (...), należy wskazać, że w takiej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że nie będą Państwo mieli prawa do odliczenia podatku VAT wykazanego błędnie przez podwykonawcę na fakturze ponieważ transakcja ta nie podlega opodatkowaniu w Polsce.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur krajowych dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing, telekomunikacja) wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...).
Jak już wyjaśniono wcześniej, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.
Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
Istotne pozostaje również to, że omawiany przepis nie wprowadza odrębnej definicji podatnika. Oznacza to, że za podatnika w rozumieniu tego przepisu uznać należy każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy), niezależnie od tego, gdzie ma on „rezydencję” podatkową. Zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego w takiej sytuacji przysługuje zarówno podatnikom z kraju, jak i z innych państw.
Podkreślić również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Wskazane warunki dotyczące skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedlają zapisy art. 168 i art. 169 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.) zwaną dalej Dyrektywą.
Zgodnie z art. 168 Dyrektywy:
Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić:
a) VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika;
b) VAT należnego od transakcji uznanych za dostawy towarów i świadczenie usług zgodnie z art. 18 lit. a) i art. 27;
c) VAT należnego od wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) pkt (i);
d) VAT należnego od transakcji uznanych za wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów zgodnie z art. 21 i 22;
e) VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na terytorium tego państwa członkowskiego.
Ponadto w myśl art. 169 lit. a) Dyrektywy:
Poza prawem do odliczenia, o którym mowa w art. 168, podatnik ma prawo do odliczenia VAT określonego w tym artykule, jeżeli towary i usługi są wykorzystywane do następujących celów transakcji podatnika, innych niż te, które są zwolnione zgodnie z art. 284, związanych z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, dokonywanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym podatek jest należny lub został zapłacony, w odniesieniu do których VAT podlegałby odliczeniu, gdyby transakcje te miały miejsce na terytorium tego państwa członkowskiego;
Regulacja ta rozszerza prawo podatnika do dokonywania odliczeń wyłącznie podatku związanego z działalnością opodatkowaną podatnika, wyrażoną w art. 168, o prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych następnie w takich transakcjach podatnika, które w ogóle nie podlegają opodatkowaniu VAT w kraju nabycia (kraju odliczenia podatku naliczonego). Transakcjami, które nie podlegają opodatkowaniu w kraju nabycia, mogą być zarówno czynności wykonane za granicą w związku z prowadzoną tam działalnością gospodarczą, jak i czynności wykonane w ramach działalności prowadzonej w kraju zakupu, w stosunku do których za miejsce powstania obowiązku podatkowego uważana jest zagranica.
Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Odnosząc powyższe do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur krajowych dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing, telekomunikacja) wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...), wskazać należy, że jeśli ponoszone przez Państwa ww. koszty ogólne związane są z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju, które gdyby były wykonywane na terytorium kraju, to podlegałyby (w Polsce) kwalifikacji jako czynności opodatkowane VAT, dające prawo do odliczenia podatku naliczonego, to tym samym, spełnione zostaną warunki niezbędne aby przysługiwało Państwu prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabywanych przez Państwa usług księgowych, leasingowych, telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...).
W konsekwencji, mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur krajowych dotyczących kosztów ogólnych (księgowość, leasing, telekomunikacja) wykorzystywanych do świadczenia usług wykonywanych na nieruchomościach w (...).
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.
Mają Państwo także wątpliwości czy mogą wystawić fakturę na Q. sp. z o.o. ze stawką 0% lub adnotacją „VAT UE/odwrotne obciążenie.
Jak już wyjaśniono wcześniej, świadczone przez Państwa usługi (na nieruchomości w (...)) na rzecz polskiej spółki Q. z o.o. podlegają opodatkowaniu na terytorium (...).
Tym samym skoro ww. usługa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, to nie można uznać że miałaby do niej zastosowanie stawka 0%.
Na fakturze również nie mogą Państwo zastosować adnotacji „VAT UE”, ponieważ przepisy nie przewidują takiego określenia zamiast stawki dla usług świadczonych poza granicami kraju. Ponadto nie dawałoby żadnej informacji o charakterze usług i miejscu ich świadczenia.
Natomiast „odwrotne obciążenie” jest umieszczane na fakturze w przypadku wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca usługi. W sytuacji gdy usługa jest świadczona dla polskiego podatnika to brak jest podstaw do takiej adnotacji, albowiem w przypadku rozliczenie podatku w (...) przez usługobiorcę nastąpi to w sytuacji gdy usługodawca dla nabywanej usługi wystąpi jako podatnik (...), a nie polski, jak to ma miejsce w opisanej sytuacji (podali Państwo, że usługa jest świadczona dla podmiotu PL).
W opisanej dopuszczalne i prawidłowe będzie wskazanie na fakturze adnotacji „NP - art. 28e; miejsce świadczenia: (...)” (bez wykazywania polskiego VAT), która będzie informować o tym że usługa nie podlega opodatkowaniu w kraju.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanych pytań i została wydana w oparciu o przedstawiony i uzupełniony opis stanu faktycznego.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanych pytań przyporządkowanych do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
