Wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. II SA/Kr 1044/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K. L. i P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 lipca 2021 r. znak SKO.PW/4171/12/2021 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżących K. L. i P. L. solidarnie kwotę 714 zł (siedemset czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Prezydent Miasta Krakowa ostateczną decyzją z dnia 5 kwietnia 2011 r., Nr WS-08.PP.6219-7/10 nakazał współwłaścicielom działki nr [...] obr. [...] N. H. W. W., J. W., J. N., B. P., J. P., T. K., K. K., M. K., PPHu "S. Sp. z o.o. - solidarnie wykonać urządzenie zapobiegające szkodom, które umożliwi swobodny odpływ wód opadowych z działek nr [...], [...], [...] obr. [...] N. H. zgodnie z naturalnym spadkiem terenu w kierunku południowym; w punkcie 2 decyzji orzeczono, że urządzenie należy wykonać zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami.

K. i P. L. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji wskazując, iż są współwłaścicielami działki nr [...] obręb [...] N. H., stanowiącej drogę dojazdową do domów dwurodzinnych, którzy zostali na mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 5 kwietnia 2011 r. obciążeni obowiązkiem wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom w postaci zalewania działek bezpośrednio z tą drogą sąsiadujących. Wnioskodawcy zaznaczyli, że w/w decyzja została wydana w oparciu o art. 29 ust. 3 poprzednio obowiązującego Prawa wodnego, a z jego brzmienia wynika, że w razie stwierdzenia zaistnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, obligatoryjnym elementem rozstrzygnięcia decyzji powinno być oprócz ustanowienia obowiązku wykonania urządzenia, doprecyzowanie takich kwestii jak rodzaj urządzenia (w tym jego parametry i lokalizacja), sposób czy termin jego wykonania. Tymczasem w decyzji, której dotyczy wniosek, organ ograniczył się do lakonicznego wskazania na obowiązek "wykonania urządzenia", nie precyzując znaczenia tego określenia w żaden sposób. Wobec tego, zdaniem wnioskodawców, decyzja była niewykonalna już w chwili jej wydania i jej niewykonalność trwa do dziś. To z kolei, na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi podstawę do ubiegania się od organu wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał decyzję, stwierdzenia jej nieważności.