Interpretacja indywidualna z dnia 23 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.946.2025.2.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.Uzupełnił go Pan pismem złożonym 21 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem dwóch połączonych ze sobą połówek domu typu „bliźniak”, położonego w …. Pierwszą połowę Wnioskodawca nabył w 1997 r. wraz z małżonką w drodze darowizny, drugą połowę otrzymał w 2019 r. w drodze darowizny od ojca. Obie połowy stanowią obecnie majątek osobisty Wnioskodawcy (wspólny z małżonką w przypadku części z 1997 r.).

W 2025 r. Wnioskodawca uzyskał zaświadczenia o samodzielności 3 lokali w pierwszej połowie bliźniaka i 3 lokali w drugiej części bliźniaka, łącznie 6 samodzielnych lokali mieszkalnych. Na tym etapie nie doszło jeszcze do ustanowienia odrębnej własności lokali w drodze aktu notarialnego, ani do założenia ksiąg wieczystych. Ustanowienie odrębnej własności lokali oraz wpisy w księgach wieczystych będą możliwe dopiero po sporządzeniu kartotek lokali przez właściwy organ geodezji i kartografii i dokonaniu czynności notarialnych. Proces dotyczył wyłącznie formalnego wydzielenia w urzędzie i uzyskania samodzielności lokali, wydzielenie to nie było wynikiem przebudowy w rozumieniu Prawa budowlanego.

Wnioskodawca planuje sprzedaż wszystkich tych lokali w 2025 r. lub w kolejnych latach. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Przed sprzedażą planuje przeprowadzenie remontu, który obejmie m.in. prace odświeżające i naprawcze.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca prowadzi indywidualnądziałalność gospodarczą pod nazwą … od 1991 r. do chwili obecnej. Przedmiot działalności: sprzedaż detaliczna artykułów przemysłowych na straganach i targowiskach oraz nauka jazdy na nartach. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Działalność jest opodatkowana zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Wnioskodawca prowadzi ewidencję sprzedaży zgodnie z zasadami ryczałtu. Stawki podatku: sprzedaż detaliczna - 3%, nauka jazdy na nartach - 8,5%.

Budynek Wnioskodawcy nigdy nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Budynek nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie jako budynek mieszkalny. Jest to dom rodzinny, w którym wcześniej mieszkali rodzice Wnioskodawcy, a obecnie Wnioskodawca zamieszkuje w nimwraz z żoną i dziećmi. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w celach działalności gospodarczej.

Ustanowienie odrębnej własności lokali nastąpi u notariusza w momencie ich sprzedaży, poprzez zawarcie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży oraz założenie księgi wieczystej. Wnioskodawca nie planuje ustanawiać odrębnej własności wcześniej. Wnioskodawca zdecydował się na wydzielenie 6 lokali - po 3 w każdej połowie bliźniaka, ponieważ nie mógł sprzedać domu w całości, a jego istniejący wieloletni układ funkcjonalny pozwalał na naturalne wyodrębnienie poszczególnych części. Liczba sześciu lokali, po 3 w każdej połowie, wynika wyłącznie z zastanego, historycznego układu budynku, który tak istniał od wielu lat i nie był przez Wnioskodawcę tworzony ani dostosowywany pod sprzedaż. Wydzielenie nastąpiło bez ponoszenia kosztów przebudowy, wyłącznie na bazie istniejącej struktury budynku. Działanie to miało charakter jednorazowy, związany z prywatnym majątkiem.

W odniesieniu do wydatków na remont, będą one dotyczyły prac remontowych i odświeżających (malowanie, drobne naprawy, uporządkowanie przestrzeni), niezbędnych napraw. Prace te mają charakter konserwacyjny i nie zmieniają funkcji użytkowej budynku. Ich celem jest jedynie utrzymanie dotychczasowego stanu technicznego. Wydatki na remont będą ponoszone w 2025 r. i 2026 r. Wydatki nie będą stanowiły wydatków przekraczających 30% wartości początkowej. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od tych wydatków. Wydatki nie są i nie będą związane z działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie zaliczał do kosztów uzyskania przychodów żadnych opłat związanych z użytkowaniem budynku/lokali.

W związku z brakiem doświadczenia w sprzedaży nieruchomości, Wnioskodawca może skorzystać z usług biura nieruchomości lub przez zwykłe ogłoszenia w portalach z ogłoszeniami. Wnioskodawca nie prowadzi żadnych działań marketingowych o charakterze profesjonalnym - jedynie zwykłe działania typowe dla osoby prywatnej. Wnioskodawca nie planuje prowadzenia żadnych działań sprzedażowych o charakterze zorganizowanym, profesjonalnym lub ciągłym. Odpłatne zbycie wyodrębnionych lokali nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nastąpi w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Wcześniej Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży innych nieruchomości. Wnioskodawca posiada jedynie działkę rolną, nabytą w 2003 r. w drodze darowizny (rep. A nr …). Część działki Wnioskodawca wykorzystuje jako sad owocowy na własne potrzeby. Nieruchomość ta nie jest i nie była udostępniana osobom trzecim.

Pytania

1.Jakie będą skutki podatkowe sprzedaży tych lokali mieszkalnych w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności czy powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, biorąc pod uwagę, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie obu części nieruchomości, minęło więcej niż 5 lat?

2.Czy sprzedaż w 2025 r. (lub w kolejnych latach) 6 lokali mieszkalnych wydzielonych w 2025 r. z budynku nabytego odpowiednio w 1997 r. i 2019 r. spowoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, czy też będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zbycie po upływie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż wydzielonych w 2025 r. lokali nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ:

• datą nabycia nieruchomości (obu części bliźniaka) jest odpowiednio 1997 r. i 2019 r. - ponad 5 lat wstecz, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie,
• wydzielenie samodzielnych lokali mieszkalnych w 2025 r. nie jest nowym nabyciem i nie przerywa biegu terminu 5-letniego,
• zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA oraz interpretacjami Dyrektora KIS, ustanowienie odrębnej własności lokali w budynku nie stanowi „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

skoro od końca roku nabycia obu części nieruchomości minęło już ponad 5 lat, sprzedaż lokali wydzielonych w 2025 r. jest wolna od podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

I tak, zgodnie z art. 155 § 1 ww. Kodeksu:

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Umowa darowizny uregulowana w art. 888-902 Kodeksu cywilnego jest umową jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy).

Jak wynika z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem jeśli świadczenie będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np. nieruchomości) dochodzi do przeniesienia prawa własności rzeczy z darczyńcy na obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa darowizny dochodzi do skutku z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pan właścicielem dwóch połączonych ze sobą połówek domu typu „bliźniak”. Pierwszą połowę nabył Pan w 1997 r. wraz z małżonką w drodze darowizny do majątku wspólnego. Druga połowa została przez Pana nabyta w 2019 r. do Pana majątku odrębnego w drodze darowizny od Pana ojca. W 2025 r. uzyskał Pan zaświadczenia o samodzielności 3 lokali w pierwszej połowie bliźniaka i 3 lokali w drugiej części bliźniaka, łącznie 6 samodzielnych lokali mieszkalnych. Planuje Pan w 2025 r. lub w kolejnych latach, sprzedać wszystkie lokale mieszkalne. Ustanowienie odrębnej własności lokali nastąpi u notariusza w momencie ich sprzedaży, poprzez zawarcie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży oraz założenie księgi wieczystej. Przed sprzedażą chce Pan przeprowadzić remont, który obejmie m.in. prace odświeżające i naprawcze. Prace te mają charakter konserwacyjny i nie zmieniają funkcji użytkowej budynku. Ich celem jest jedynie utrzymanie dotychczasowego stanu technicznego. Wydatki na remont będą ponoszone w 2025 r. i 2026 r. Wydatki nie są i nie będą związane z działalnością gospodarczą. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 1991 r., przedmiot działalności: sprzedaż detaliczna artykułów przemysłowych na straganach i targowiskach oraz nauka jazdy na nartach. Działalność jest opodatkowana zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Nie zaliczał Pan do kosztów uzyskania przychodów żadnych opłat związanych z użytkowaniem budynku/lokali. Pana budynek nigdy nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie jako budynek mieszkalny. Jest to dom rodzinny, w którym wcześniej mieszkali Pana rodzice, a obecnie zamieszkuje w nim Pan wraz z żoną i dziećmi. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w celach działalności gospodarczej. Sprzedaż wyodrębnionych lokali mieszkalnych nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nastąpi w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W przedmiotowej sprawie konieczne jest ustalenie czy czynność wyodrębnienia lokali należy uznać za ich nabycie.

W tym miejscu należy wskazać, że kwestie ustanowienia odrębnej własności lokalu reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1048).

Zgodnie z normą prawną wynikającą z tych przepisów, z wyodrębnionym samodzielnym lokalem związany jest udział w nieruchomości gruntowej odpowiadający proporcji powierzchni użytkowej lokalu do ogólnej powierzchni użytkowej budynku. Użycie w tym przepisie słowa „nieruchomość”, a nie „grunt” rodzi określone konsekwencje. Powoduje bowiem, że w sensie ściśle prawnym nieruchomością jest tylko taka nieruchomość gruntowa, która posiada jedną samodzielną księgę wieczystą.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali:

Z kolei art. 3 ust. 1 ww. ustawy, stanowi, że:

W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali:

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy:

Natomiast w myśl art. 3 ust. 6 ww. ustawy:

Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:

Z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że:

Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341 ze zm.):

Natomiast budynek, który jest posadowiony na gruncie stanowiącym własność nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności, lecz zgodnie z powyższą zasadą dzieli los prawny tego gruntu.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Takim właśnie wyjątkiem jest lokal mieszkalny posiadający ustanowioną odrębną własność. Dlatego też należy rozważyć, czy podział lokali stanowi „nowe” nabycie, które powoduje konieczność ponownego liczenia terminu pięcioletniego od tej daty.

Jak już wskazano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się przy tym pogląd, że przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokali nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.

Z powyższego wynika, że wyodrębnienie faktyczne lokali bez ustanowienia ich odrębnej własności nie zmienia stanu własności nieruchomości ani momentu jej nabycia. Również prawne wyodrębnienie lokali z nieruchomości nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.

W opisie sprawy wskazał Pan, że proces ustanowienia odrębnej własności lokali dotyczył wyłącznie formalnego wydzielenia w urzędzie i uzyskania samodzielności lokali, wydzielenie to nie było wynikiem przebudowy w rozumieniu Prawa budowlanego. Zdecydował się Pan na wydzielenie 6 lokali - po 3 w każdej połowie bliźniaka, ponieważ nie mógł sprzedać domu w całości, a jego istniejący wieloletni układ funkcjonalny pozwalał na naturalne wyodrębnienie poszczególnych części. Liczba sześciu lokali, po 3 w każdej połowie, wynika wyłącznie z zastanego, historycznego układu budynku, który tak istniał od wielu lat i nie był przez Pana tworzony ani dostosowywany pod sprzedaż. Wydzielenie nastąpiło bez ponoszenia kosztów przebudowy, wyłącznie na bazie istniejącej struktury budynku. Działanie to miało charakter jednorazowy, związany z prywatnym majątkiem.

W przedmiotowej sprawie wyodrębnienie z ww. nieruchomości sześciu odrębnych lokali (po 3 lokale w każdej części budynku) nie ma wpływu na moment nabycia nieruchomości. W rezultacie, w wyniku opisanego wyodrębnienia samodzielnych lokali nie dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że wyodrębnienie sześciu lokali mieszkalnych nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie dotyczy ich powiększenie powierzchni. Planowana sprzedaż lokali mieszkalnych, które będą wyodrębnione z budynku typu „bliźniak”, obejmuje pomieszczenia, których właścicielem był Pan już od 1997 r. i 2019 r., bowiem połowę ww. budynku nabył Pan z małżonką w 1997 r. w drodze darowizny oraz połowę ww. budynku nabył Pan w drodze darowizny w 2019 r.

W konsekwencji, za datę nabycia wyodrębnionych lokali mieszkalnych, które planuje Pan sprzedać, należy uznać datę nabycia budynku, w którym lokale te zostały wyodrębnione, tj. 1997 r. i 2019 r.

Zatem, planowana, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż sześciu lokali mieszkalnych wyodrębnionych w budynku, który nabył Pan w drodze darowizn (pierwszą część w 1997 r. i drugą część w 2019 r.), nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 z uwagi na upływ 5-letniego okresu wskazanego w ww. przepisie. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży ww. wyodrębnionych lokali mieszkalnych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wyjaśniam, że brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia wyodrębnionych lokali mieszkalnych jest skutkiem niewystąpienia przychodu podlegającego opodatkowaniu (z uwagi na upływ 5-letniego terminu) stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zaś zastosowania zwolnienia od zapłaty podatku dochodowego przewidzianego w innych przepisach tej ustawy, nieznajdujących zastosowania w przedstawionej sprawie.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana żony).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.