Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.607.2025.1.MF

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego orazzdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A S.A. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podlegającym opodatkowaniu w Polsce od wszystkich swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Spółka zajmuje się przede wszystkim (…).

Spółka zawiera z kontrahentami (dalej: „Kontrahent”) umowy, na podstawie których otrzymuje od Kontrahenta w toku prac płatności częściowe - zarówno płatność zaliczkową jak i kolejno płatności częściowe po osiągnięciu danego etapu prac:

1. część płatna po podpisaniu Umowy - płatność zaliczkowa (dalej: „Płatność zaliczkowa”),

2. kolejno części płatne po wykonaniu określonej części produktu (…).

Płatność każdej części wynagrodzenia następuje na podstawie prawidłowo wystawionej przez Spółkę faktury na rzecz Kontrahenta.

W związku z realizacją Umowy Spółka ponosi określone koszty bezpośrednio związane z odpowiadającymi im przychodami (np. koszty materiałów, półproduktów itd.). Koszty te (dalej: „Koszty”) kwalifikowane są jako koszty bezpośrednio związane z przychodami w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).

Wysokość i rodzaj ponoszonych Kosztów są niezależne od faktycznych przychodów uzyskiwanych z tytułu realizacji poszczególnych etapów prac. W szczególności Spółka może, np. ponieść tylko kilka procent kosztów całej produkcji, a uzyskać przychód z tytułu fakturowania danego etapu w wartości kilkunastu lub kilkudziesięciu procent całości projektu. Analogicznie możliwe są sytuacje odwrotne, gdzie Spółka poniesie na etapie realizacji danego etapu procentowo znacznie wyższe koszty całości projektu niż wysokość przychodów uzyskanych za dany etap. Związane jest to przede wszystkim z faktem, iż wysokość płatności za dany etap jest kwestią umowną i uzależnioną od negocjacji pomiędzy stronami.

Pytanie

Jaką część kosztów podatkowych Spółka powinna rozpoznawać wraz z rozpoznaniem przychodu z tytułu realizacji kolejnych etapów prac?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna zaliczać do kosztów podatkowych taką wartość Kosztów, aby zachować zasadę współmierności do osiąganych przychodów w ten sposób, iż:

1. W zakresie otrzymanej zaliczki: jako że zaliczka nie stanowi przychodu podatkowego to nie należy rozpoznać jakichkolwiek kosztów uzyskania przychodu.

2. W zakresie płatności częściowych niemających charakteru zaliczki Spółka powinna zastosować następującą metodologię:

 a) ustalić szacunkową wartość Kosztów przypadających na dane całe zamówienie (…) generujące przychód podatkowy;

 b) obliczyć maksymalną wartość kosztów podatkowych, która może zostać zaliczona do kosztów podatkowych na każdym etapie prac - odpowiednio do procentowego udziału przychodu z danego etapu do całości przychodów. Przykładowo, jeśli I płatność częściowa obejmie 15% przychodów, to Spółka może maksymalnie zaliczyć do kosztów podatkowych równowartość - 15% szacunkowej wartości Kosztów bezpośrednich i odpowiednio stosować tę metodę wraz z każdą płatnością (wystąpieniem przychodu);

 c) w dacie rozpoznania przychodu z danego etapu zaliczyć do kosztów podatkowych poniesione wydatki w maksymalnym limicie określonym w pkt b) - przy czym nie więcej niż koszty faktycznie poniesione;

 d) w razie, gdy wartość kosztów faktycznie poniesionych do wystąpienia przychodu z danego etapu przewyższa limit kosztów uzyskania przychodów ustalony w punkcie 2, to nadwyżka ponad ten limit podlega rozpoznaniu po osiągnięciu przychodu na kolejnym etapie.

Przykładowo:

1) Wartość zamówienia (przychodu) - (…) zł

2) Szacowana wartość kosztów bezpośrednich - (…) zł

Model rozliczenia podatkowego

 1) Płatność zaliczkowa - (…) tys. zł - spółka nie rozlicza przychodów ani kosztów uzyskania przychodów.

 2) Pierwsza płatność częściowa (przychód podatkowy) - (…) tys. zł (50% wartości zamówienia); koszty poniesione (…) tys. zł). Wartość kosztów podatkowych do rozliczenia: 50% * (…) tys. zł = (…) tys. zł.

 3) Druga płatność częściowa (przychód podatkowy) - (…) tys. zł (10% zamówienia): koszty poniesione narastająco: (…) tys. zł. Wartość kosztów podatkowych do rozliczenia: (…) tys. zł * (50% + 10% = 60%) = (…) tys. zł. Koszty już rozliczone = (…) tys. zł; Do rozliczenia na tym etapie: (…) tys. zł - (…) tys. zł = (…) tys. zł.

 4) Płatność końcowa związana z dostawą towarów (wraz z rozliczeniem zaliczki = (…) tys. zł + (…) tys. zł (rozliczenie zaliczki) = (…) tys. zł przychodu. Koszty podatkowe do rozliczenia = (…) tys. zł - (…) tys. zł - (…) tys. zł = (…) tys. zł.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z ugruntowaną praktyką interpretacyjną, aby dany wydatek został uznany za koszt uzyskania przychodów, musi on spełniać następujące kryteria:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (na podstawie m.in. art. 16 ust. 1 ustawy o CIT).

Wydatki ponoszone na realizację Umowy spełniają wszystkie wymienione powyżej warunki, w szczególności pozostają one w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a celem ich poniesienia jest uzyskanie przychodu w związku z realizacją Umowy.

Koszty uzyskania przychodów można podzielić na koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, tj. takie których poniesienie ma bezpośredni wpływ na uzyskanie danego przychodu oraz koszty pośrednie, w przypadku których nie jest możliwe ich przypisanie do konkretnego źródła przychodu, jednakże mają one wpływ na jego osiągnięcie.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

W świetle art. 15 ust. 4b ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Z powyższych regulacji wynika ogólna zasada rozpoznawania kosztów podatkowych bezpośrednio związanych z przychodami w momencie, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

W tej sytuacji konieczne jest zastosowanie takiej metody alokacji Kosztów bezpośrednich, która umożliwi współmierne rozliczenie tych kosztów w czasie, odpowiednio do wartości uzyskiwanych przychodów z tytułu realizacji poszczególnych etapów Umowy, zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 15 ust. 4 w zw. z art. 15 ust. 4b-4c, przytoczonymi powyżej.

Wybór właściwej metodologii rozliczania kosztów bezpośrednio związanych z konkretnym przychodem w czasie ma kluczowe znaczenie z perspektywy zachowania rzeczywistego stosunku przychodów i kosztów podatkowych, a w konsekwencji również prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. W doktrynie prawa podatkowego wskazuje się, że poniesione wydatki spełniające warunki uznania za koszty uzyskania przychodów są co do zasady podporządkowane uzyskanemu przychodowi. Wyjątki od tej zasady muszą wynikać wprost z ustawy (W. Modzelewski, J. Pyssa (red.), Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyd. 24, 2025, art. 15). Odejście od tej zasady wiązałoby się bowiem z nieuzasadnionym zaniżeniem lub zawyżeniem dochodu podatkowego podatnika.

Przykładowo odroczenie momentu rozpoznania kosztów podatkowych do momentu realizacji całego kontraktu prowadziłoby do zawyżenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w roku osiągania poszczególnych płatności. Podatnik nie byłby bowiem wówczas uprawniony do pomniejszenia podstawy opodatkowania w danym okresie o rzeczywiście poniesione koszty, a zgodnie z art. 12 ust. 3a pkt 1 ustawy o CIT byłby zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych z tytułu należności wykazanych na wystawionych fakturach.

Z kolei rozliczenie Kosztów bezpośrednich w momencie ich poniesienia byłoby sprzeczne z dosłownym znaczeniem przepisu art. 15 ust. 4d zdanie 1 ustawy o CIT. W myśl tego przepisu, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącaIne w dacie ich poniesienia.

Trzeba zauważyć, że w orzecznictwie wielokrotnie formułowano tezę, zgodnie z którą na gruncie prawa podatkowego obowiązuje dyrektywa pierwszeństwa wykładni językowej (tak w szczególności uchwała 7 sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r., sygn. akt FPS 14/99). Tym samym, skoro ustawodawca wyraźnie wskazał w treści powyższego przepisu, że w momencie poniesienia do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wyłącznie koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, to stosowanie tego przepisu do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami byłoby działaniem contra legem.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż podatnik powinien przyjąć taką metodologię rozliczeń kosztów podatkowych, która będzie prowadziła do zachowania proporcjonalności pomiędzy osiąganymi przychodami a ponoszonymi kosztami.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), może istnieć procentowa dysproporcja pomiędzy wartością poszczególnych wartości płatności częściowych, a wartością poniesionych kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, zasadne jest przyjęcie modelu proporcjonalnego uwzględniania kosztów uzyskania przychodów w stosunku do osiąganych przychodów.

W ramach opisanej metodologii Wnioskodawca w pierwszej kolejności oblicza limit kosztów proporcjonalnie przypadających na przychody osiągnięte w ramach danego etapu prac. Jeśli koszty rzeczywiście poniesione nie przekraczają powyższego limitu, Spółka rozpoznaje koszty uzyskania przychodów wyłącznie w wartości rzeczywiście poniesionych wydatków. Jeśli natomiast koszty rzeczywiście poniesione przekraczają ten limit, Spółka zaliczy je dopiero do kosztów podatkowych dopiero na kolejnych etapach.

Tak przyjęta metoda rozliczeń zapewnia współmierne rozpoznanie poniesionych wydatków do odpowiadających im przychodów z tytułu realizacji poszczególnych etapów Umowy.

W ten sposób opisana metoda rozliczeń stanowi gwarancję rozpoznania kosztów związanych z przychodem z tytułu realizacji poszczególnych etapów prac. Metodologia przyjęta przez Spółkę gwarantuje zatem zachowanie zasad proporcjonalności.

Prawidłowość stosowania analogicznych metodologii rozliczania w czasie kosztów podatkowych została uznana za prawidłową w licznych interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacjach indywidualnych:

- z dnia 8 lipca 2025 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.256.2025.1.MBD, w której organ wskazał, że „[...] wydatki poniesione w związku z realizacją kontraktu długoterminowego należy rozpoznać jako koszty uzyskania przychodu współmiernie do przychodów, to znaczy proporcjonalnie do osiąganych sukcesywnie przychodów z tytułu realizacji wspomnianego kontraktu długoterminowego”.

Tożsame tezy zostały przedstawione również w następujących interpretacjach indywidualnych:

- z dnia 28 lutego 2025 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.789.2024.1.AW; 

- z dnia 5 kwietnia 2024 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.73.2024.1.AND;

- z dnia 11 stycznia 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.536.2021.1.MBD.

Mając powyższe na względzie, należy uznać, że Koszty bezpośrednie mogą zostać rozliczone zgodnie z przyjętą przez Spółkę Metodologią.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Przede wszystkim przedmiotem interpretacji nie była ocena, sposobu rozpoznania przez Państwa przychodu z tytułu realizacji kolejnych etapów prac - Organ przyjął powyższe jako opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, podobnie jak przedstawiony przez Państwa w stanowisku przykład wyliczeń.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 updop oraz, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 updop, czyli:

- został poniesiony przez podatnika,

- jest definitywny, a więc bezzwrotny,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania;

- w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła,

- nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 updop,

- został właściwie udokumentowany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie kategorie kosztów:

- koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

- koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, czyli takie których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Ww. ustawa nie definiuje pojęć „koszty bezpośrednio związane z przychodami” oraz „koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Jednakże sens tych pojęć można ustalić posługując się ich językowym znaczeniem. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło/wpłynie bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami zaś innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są koszty związane z jego funkcjonowaniem.

Przepis powyższy nie określa terminu, kiedy - dla ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu - należy potrącić koszty. Sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów jest uzależniony od stopnia ich powiązania z uzyskiwanymi przychodami, tj. od tego, czy dany wydatek można zakwalifikować do kosztów bezpośrednio, czy też innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Z opisu sprawy wynika, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia z kosztami mającymi bezpośredni wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Kwestia związana z momentem potrącalności bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4-4c updop.

Jak wynika z art. 15 ust. 4 updop:

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4b updop:

Art. 15 ust. 4c updop stanowi z kolei, że:

Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym - w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy. Koszty bezpośrednie należy więc ujmować podatkowo w momencie wykazania odpowiadających im przychodów.

Z opisu sprawy wynika, iż w ramach opisanej metodologii w pierwszej kolejności obliczacie Państwo limit kosztów proporcjonalnie przypadających na przychody osiągnięte w ramach danego etapu prac. Jeśli koszty rzeczywiście poniesione nie przekraczają powyższego limitu, Państwa Spółka rozpoznaje koszty uzyskania przychodów wyłącznie w wartości rzeczywiście poniesionych wydatków. Jeśli natomiast koszty rzeczywiście poniesione przekraczają ten limit, Państwa Spółka zalicza je do kosztów podatkowych dopiero na kolejnych etapach. Jak Państwo twierdzicie, tak przyjęta metoda rozliczeń zapewnia współmierne rozpoznanie poniesionych wydatków do odpowiadających im przychodów z tytułu realizacji poszczególnych etapów Umowy.

Odnosząc wyżej cytowane przepisy do opisu sprawy zgodzić się z Państwem należy, że wydatki poniesione w związku z realizacją Umowy należy rozpoznać jako koszty uzyskania przychodu współmiernie do osiąganych sukcesywnie przychodów z tytułu realizacji poszczególnych etapów Umowy.

Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.