Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-1.4011.615.2025.3.AK
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ 19 listopada 2025 r.) oraz pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Postanowieniem Sądu Rejonowego z (…).12.2017 r. Wnioskodawczyni nabyła spadek po zmarłym ojcu. W skład spadku wchodziła nieruchomość nabyta przez ojca w 1998 r. Z uwagi, że spadkobiercami były też inne dzieci zmarłego, to Sąd Rejonowy postanowieniem z (…).05.2023 r. dokonał działu spadku i Wnioskodawczyni przyznano jedno mieszkanie wraz z udziałem w gruncie na własność oraz jedno mieszkanie na współwłasność (1/2). Aktualnie Wnioskodawczyni planuje sprzedaż tych mieszkań.
W uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1.W jaki sposób Pani spadkodawca (ojciec) nabył przedmiotowe nieruchomości? Czy była to np. umowa kupna-sprzedaży, umowa darowizny, czy było to nabycie w drodze spadku (jeśli w drodze spadku, to proszę wskazać datę/daty śmierci spadkodawcy/spadkodawców Pani ojca)?
Spadkodawca (ojciec) Wnioskodawczyni nabył nieruchomość w 1998 r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej u notariusza od X. Ojciec posiadał prawo do 1/2 całego budynku, gdyż za jego życia poszczególne mieszkania nie zostały wyodrębnione. Stało się to dopiero po dziale spadku.
2.Czy działowi spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? Jeśli tak proszę wskazać jakie podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat?
Dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
3.Czy wartość majątku otrzymanego w wyniku działu spadku mieściła się w wartości majątku, jaki przysługiwał Pani w spadku przed dokonaniem działu? Powinna Pani porównać wartość majątku nabytego w drodze spadku z wartością majątku nabytego w wyniku działu spadku. Proszę wyjaśnić powyższą kwestię bez wskazywania kwot.
Wartość majątku otrzymanego w wyniku działu spadku była mniejsza niż wartości majątku, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w spadku przed dokonaniem działu.
4.Czy przedmiotem złożonego wniosku jest sprzedaż: (1) mieszkania wraz z udziałem w gruncie, którego jest Pani jedynym właścicielem, a także (2) sprzedaż udziału w wysokości 1/2 w mieszkaniu, którego jest Pani współwłaścicielem?
Przedmiotem wniosku jest sprzedaż zarówno mieszkania wraz z udziałem w gruncie, którego Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem oraz sprzedaż udziału w wysokości 1/2 w mieszkaniu, którego jest współwłaścicielem.
5.Kiedy nastąpi sprzedaż wymienionych we wniosku nieruchomości? Proszę podać rok.
Sprzedaż nieruchomości nastąpi w 2025 lub 2026 roku.
6.Czy prowadzi/prowadziła Pani jakąkolwiek działalność gospodarczą, jeśli tak to w jakim zakresie i od kiedy? W szczególności czy jest to działalność w zakresie obrotu nieruchomościami oraz czy nieruchomości będące przedmiotem wniosku były w jakikolwiek sposób wykorzystywane w działalności gospodarczej, jeśli tak to w jaki sposób?
Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie prowadziła działalności gospodarczej. Prowadzi jedynie najem prywatny na mieszkaniu, którego jest właścicielką i rozlicza się z Urzędem Skarbowym ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych 8,5%.
W uzupełnieniu wniosku z 17 grudnia 2025 r. udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1.Co było przedmiotem spadku po Pani ojcu? Czy przedmiotem spadku był udział w wysokości 1/2 w całej nieruchomości – budynku, w którym znajdowały się niewyodrębnione mieszkania? Należy opisać jaka nieruchomość/jakie nieruchomości wchodziły w skład masy spadkowej po Pani ojcu.
Przedmiotem spadku po ojcu Wnioskodawczyni były:
-nieruchomość przy ul. a;
-udział w wysokości 1/2 w nieruchomości przy ul. b (w której znajdowały się niewyodrębnione mieszkania);
-4 udziały w spółce Y.
2.Czy mieszkanie, którego jest Pani jedynym właścicielem, a także mieszkanie, którego jest Pani współwłaścicielem znajdują się w budynku, w którym udział w wysokości 1/2 nabył Pani ojciec w 1998 r.?
Tak, oba mieszkania znajdują się w budynku, w którym udział w wysokości 1/2 nabył ojciec Wnioskodawczyni w 1998 r.
3.Należy szczegółowo opisać jakie rozstrzygnięcia zapadły w skutek działu spadku przeprowadzonego przez Sąd w odniesieniu do nieruchomości, które były składnikiem masy spadkowej?
a)Kto i w jakich udziałach nabył spadek po Pani ojcu?
Na skutek działu spadku spadek po ojcu Wnioskodawczyni, nabyła trójka dzieci spadkodawcy. Podział odbył się w następujący sposób:
·nieruchomość przy ul. a nabył przyrodni brat Wnioskodawczyni AA;
·nieruchomość przy ul. c nabyli po równo tzn. 1/2 (1/6 całego budynku) Wnioskodawczyni oraz jej brat BA;
·4 udziały w Y nabyła w równych częściach (tzn. po 2 udziały) Wnioskodawczyni oraz jej brat BA.
b)Co było przedmiotem działu spadku (jakie składniki majątku-nieruchomości)?
Przedmiotem działu spadku były:
·nieruchomość przy ul. a;
·1/2 nieruchomości przy ul. c;
·4 udziały w spółce Y.
c)Jakie udziały w nieruchomości/ach będącej/ych przedmiotem działu spadku posiadali poszczególni uczestnicy działu spadku – w tym Pani, przed dokonaniem działu spadku oraz po przeprowadzeniu działu spadku?
Przed działem spadku, każdy z trójki spadkodawców posiadał takie same udziały w nieruchomościach będących przedmiotem działu spadku tzn. 1/3 udziału w nieruchomości przy ul. a oraz 1/3 z 1/2 (czyli 1/6 w całym budynku) nieruchomości przy ul. c. Natomiast po dziale spadku cała nieruchomość przy ulicy a przypadła bratu Wnioskodawczyni AA, a w nieruchomości przy ul. b udziały nabyli po równo, czyli 1/2 z 1/2 (1/4 całego budynku) Wnioskodawczyni oraz jej brat BA.
4.Kiedy, na czyj wniosek, z jakiego powodu i w jakich okolicznościach dokonano wyodrębnienia poszczególnych lokali mieszkalnych w budynku? Czy mieszkania, których dotyczy Pani wniosek stanowią odrębne lokale mieszkalne, posiadające odrębne księgi wieczyste?
Wyodrębnienie poszczególnych lokali mieszkalnych nastąpiło w 2023 r. na skutek działu spadku z wniosku Wnioskodawczyni. Księgi wieczyste dla poszczególnych lokali zostały założone niezwłocznie po uprawomocnieniu się wyroku sądu, czyli również w 2023 r.
5.Czy doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości (budynku, w którym udział w wysokości 1/2 nabył Pani ojciec w 1998 r.)?
Jeśli tak to proszę wskazać: Zniesienie współwłasności nastąpiło wraz z działem spadku na skutek postanowienia sądu z 12 maja 2023 r.
a)Czy w tej czynności brali udział sami spadkobiercy?
W czynności tej udział brali zarówno spadkobiercy, jak i właścicielka pozostałej 1/2 nieruchomości przy ul. b.
b)Czy przedmiotem zniesienia współwłasności były jedynie udziały w nieruchomości/ach po Pani spadkodawcy?
Tak
c)Czy tej czynności towarzyszyły spłaty i dopłaty? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat.
Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.
d)Czy wartość majątku otrzymanego w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w wartości udziału w całej nieruchomości wspólnej jaki przysługiwał Pani przed zniesieniem współwłasności z wartością majątku nabytego w wyniku zniesienia współwłasności. Proszę wyjaśnić powyższe kwestie bez wskazywania kwot.
Tak, ponieważ zniesienie współwłasności odbyło się wraz z działem spadku.
e)Czy w wyniku dokonanego wyodrębnienia lokali zmianie uległy Pani udziały w części wspólnej nieruchomości, w której znajdują się wyodrębnione lokale?
f)Nie uległy one zmianie.
Pytanie
Czy taka sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni taka sprzedaż korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie przepisów art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni zaznacza, że w dziale spadku nabyła nieruchomość do wysokości udziału w spadku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem przychód z tego źródła z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
-odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
-zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
W myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Organ podkreśla, że stosownie do obowiązujących przepisów dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między spadkobiercami, tj. dziedziczącymi po spadkodawcy. Zatem, w dziale spadku nie uczestniczą osoby, które nie są spadkobiercami. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności.
W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
Jeżeli zatem, wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.
Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
Stosownie do art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Zgodnie natomiast z art. 212 ww. Kodeksu:
§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
§ 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.
Nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
·podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
·wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. Natomiast wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu nawet gdy następuje nieodpłatnie (bez spłat i dopłat), traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.
W niniejszej sprawie, istotne jest również ustalenie czy czynność wyodrębnienia lokali mieszkalnych stanowiła dla Pani nabycie.
W tym miejscu należy wskazać, że kwestie ustanowienia odrębnej własności lokalu reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
Na mocy art. 2 ust. 1 wskazanej ustawy:
Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
W świetle art. 2 ust. 2 przytoczonej ustawy:
Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niżmieszkalne.
Z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali wynika, że:
W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.
Wedle art. 3 ust. 2 wskazanej ustawy:
Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
Art. 3 ust. 3 przywołanej ustawy stanowi, że:
Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi.
Wedle art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy:
Jeżeli budynek został wzniesiony na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste, przedmiotem wspólności jest to prawo, a dalsze przepisy o własności lub współwłasności gruntu stosuje się odpowiednio do prawa użytkowania wieczystego.
Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:
Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność.
Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:
Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.
Z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że:
Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna określać w szczególności:
1)rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego przynależnych;
2)wielkość udziałów przypadających właścicielom poszczególnych lokali w nieruchomości wspólnej.
Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):
Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokalu nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.
Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani spadek po zmarłym ojcu. W skład spadku wchodziła m.in. nieruchomość nabyta przez ojca w 1998 r. na podstawie umowy sprzedaży. Pani ojciec posiadał prawo do 1/2 całego budynku, gdyż za jego życia poszczególne mieszkania nie zostały wyodrębnione. Stało się to dopiero po dziale spadku. Z uwagi na to, że spadkobiercami były też inne dzieci zmarłego, Sąd Rejonowy postanowieniem z (…).05.2023 r. dokonał działu spadku i przyznano Pani jedno mieszkanie wraz z udziałem w gruncie na własność oraz jedno mieszkanie na współwłasność (1/2). Dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Wyodrębnienie poszczególnych lokali mieszkalnych nastąpiło w 2023 r. na skutek działu spadku z Pani wniosku. Księgi wieczyste dla poszczególnych lokali zostały założone niezwłocznie po uprawomocnieniu się wyroku sądu, czyli również w 2023 r. W czynności tej udział brali zarówno spadkobiercy, jak i właścicielka pozostałej 1/2 przedmiotowej nieruchomości. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. W wyniku dokonanego wyodrębnienia lokali nie uległy zmianie Pani udziały w części wspólnej nieruchomości, w której znajdują się wyodrębnione lokale. Wartość majątku otrzymanego w wyniku działu spadku była mniejsza niż wartości majątku, jaki przysługiwał Pani w spadku przed dokonaniem działu. Aktualnie planuje Pani sprzedaż tych mieszkań. Sprzedaż nieruchomości nastąpi w 2025 lub 2026 roku. Nie prowadzi i nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Prowadzi Pani jedynie najem prywatny na mieszkaniu, którego jest właścicielką i rozlicza się z Urzędem Skarbowym ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych 8,5%.
Skoro jak wynika z treści wniosku, wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności (przy jednoczesnym wyodrębnieniu lokali) nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej, to w momencie jego dokonania, tj. w roku 2023 nie doszło do nowego nabycia przez Panią przedmiotowych nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przedmiotowej sprawie przy obliczaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić moment nabycia nieruchomości przez Pani spadkodawcę (ojca) – zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. rok 1998.
W konsekwencji, przyszła sprzedaż zarówno mieszkania wraz z udziałem w gruncie oraz udziału w wysokości 1/2 w drugim mieszkaniu, nabytych przez Panią w drodze spadku, nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce ich nabycie przez Pani spadkodawcę (ojca).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?