Interpretacja indywidualna z dnia 18 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.823.2025.1.RS
Wydatek na czesne za studia w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej, poniesiony z zamiarem rozszerzenia działalności, może stanowić koszt uzyskania przychodu, jednak wymaga ujęcia w kosztach w latach jego faktycznego poniesienia, zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
·prawidłowe - w części dotyczącej możliwości zaliczenia poniesionych wydatków na studia do kosztów uzyskania przychodów,
·nieprawidłowe - w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
7 października 2019 r. założył Pan działalność gospodarczą, związaną z wykonywaniem usług masażu, służącego poprawie kondycji zdrowotnej (PKD). Forma prowadzonej działalności – zasady ogólne – podatek dochodowy według skali.
Z uwagi na to, że zakres oferowanych usług był wąski i nie przynosił dochodów pozwalających na utrzymanie JDG, w październiku 2020 r. podjął Pan naukę jednolitych, pięcioletnich studiów na kierunku fizjoterapia, związanych branżowo z prowadzoną działalnością.
Nauka trwała od 1 października 2020 r. do 31 października 2023 r. w (...). Następnie w okresie od 1 listopada 2023 r. do 30 czerwca 2025 r. kontynuował Pan naukę w (...), która pod koniec studiów przyjęła nazwę (...), Wydział (...), kierunek: fizjoterapia.
W obu przypadkach są to studia jednolite, pięcioletnie. Łączny koszt podjętych studiów za okres od 1 października 2020 r. do 30 czerwca 2025 r. wyniósł 35.353 zł 56 gr. Wysokie koszty prowadzonej działalności oraz czesne podjętej nauki nie pozwalały zachować płynności finansowej, wobec czego z dniem 24 czerwca 2022 r. zawiesił Pan działalność gospodarczą.
Działalność była zawieszona w okresie od 24 czerwca 2022 r. do 1 września 2025 r.
Zdobycie nowego zawodu było związane bezpośrednio z planami wznowienia zawieszonej działalności o rozszerzonym zakresie oferowanych usług. Celem było zdobycie niezbędnej wiedzy i umiejętności profesjonalnego świadczenia usług w zakresie fizjoterapii.
Wiedza zdobyta pozwoliła poszerzyć zakres usług a tym samym zachować i zabezpieczyć źródło przychodów.
1 września bieżącego roku wznowił Pan wcześniej zawieszoną, nigdy nie likwidowaną działalność gospodarczą oraz rozszerzył jej zakres o usługi fizjoterapii poprzez dodanie nowego PKD. Zdobycie dodatkowego zawodu i wydatek z tym związany był więc niezbędnym etapem do wznowienia tej działalności.
Nauka związana ze zdobyciem nowego, pokrewnego zawodu trwała od 1 października 2020 r. do 30 czerwca 2025 r. Za ten okres płacił Pan co miesiąc czesne z własnych środków pieniężnych, które w żaden sposób nie zostały Panu zwrócone.
Wydatek na czesne za podjętą naukę służył uzyskaniu dodatkowych przychodów, poprzez zaoferowanie nowego rodzaju świadczonych przez Pana usług fizjoterapii. Wydatek ten zachowuje i zabezpiecza źródło przychodu, dzięki temu że Pana działalność jest teraz bardziej rentowna i konkurencyjna.
Posiada Pan dowody wpłat za cały okres nauki. Koszt został w całości uregulowany przed datą odwieszenia działalności. Ostatnia wpłata związana z podjętymi studiami miała miejsce 13 czerwca 2025 r. Niniejszy wniosek dotyczy wydatku poniesionego w latach 2020-2025 i możliwości zaksięgowania go w roku odwieszenia działalności, tj. 2025.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, wydatek poniesiony na czesne za pobieranie nauki w (...), która była niezbędna do kontynuacji prowadzenia działalności gospodarczej w rozszerzonym zakresie o usługi fizjoterapii, może zostać uznana za koszt uzyskania przychodów w 2025 r., zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, wydatek, o którym jest mowa w opisie stanu faktycznego, może zostać uznany za koszt podatkowy Pana działalności, ponieważ był poniesiony w celu kontynuacji prowadzenia działalności oraz podniesienia jakości świadczonych usług.
Uważa Pan, iż mimo że wydatek został poniesiony w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, to pozostaje w bezpośrednim związku przychodowo - skutkowym z osiąganymi przychodami i powinien zostać uznany za koszt uzyskania przychodów w roku odwieszenia działalności.
Wydatek ten miał charakter edukacyjny, bez związku z wydatkami o charakterze osobistym. W pełni wpłynął na konkurencyjność oraz rentowność Firmy oraz został poniesiony w celu zabezpieczenia źródła przychodów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe oraz w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
·został on poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
·został właściwie udokumentowany,
·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Tym samym – możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia jego przychodów.
Dokonując oceny charakteru ponoszonych wydatków, należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.
Co więcej, aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Wyjaśniam również, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.
Stosownie do art. 22 ust. 6 ww. ustawy:
Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.
W myśl art. 22 ust. 6b ww. ustawy:
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
Z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
Na podstawie art. 44 ust. 10 ww. ustawy:
Podatnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków wynikających z ust. 1 pkt 1, ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b za okres objęty zawieszeniem.
Natomiast zgodnie z art. 44 ust. 13 tej ustawy:
Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnicy, o których mowa w ust. 10 i 11, wpłacają zaliczki według zasad, o których mowa w ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b.
W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi działalność związaną z wykonywaniem usług masażu od 2019 r. Zakres oferowanych usług był wąski i nie przynosił dochodów pozwalających na utrzymanie jednoosobowej działalności gospodarczej. Od 1 października 2020 r. rozpoczął Pan studia na kierunku fizjoterapii, wobec czego był zmuszony zawiesić prowadzoną działalność z dniem 24 czerwca 2022 r.
Z uwagi na fakt, że Pana działalność została zawieszona podczas trwania studiów na kierunku fizjoterapii konieczne jest również odwołanie się do ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1480). Jak stanowi art. 25 ust. 2 pkt 1 i 5 ww. ustawy:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
1)może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
2)może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3)może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4)ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
5)wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6)może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
7)może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;
8)może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170).
Do obowiązków, z których przedsiębiorcy nie zostali zwolnieni, należy m.in. prowadzenie ewidencji księgowej oraz złożenie zeznania za rok podatkowy. Zatem zeznanie składa się nawet wtedy, gdy podatnik nie osiągnął w ciągu roku żadnego dochodu. W rocznym zeznaniu należy ująć wszystkie uzyskane w roku podatkowym przychody (również te w okresie zawieszenia) oraz poniesione koszty.
W opisie sprawy podkreślił Pan, że zdobycie nowego zawodu było związane bezpośrednio z planami wznowienia zawieszonej działalności o rozszerzonym zakresie oferowanych usług. Ponadto celem zdobycia nowych umiejętności było profesjonalne świadczenie usług w zakresie fizjoterapii. Co więcej rozszerzył Pan od 1 września 2025 r. prowadzoną działalność gospodarczą o kody PKD związane z fizjoterapią.
Wyjaśnił Pan, że zdobycie nowego zawodu i wydatki na studia służyły uzyskaniu dodatkowych przychodów poprzez zaoferowanie usług fizjoterapii a zdobyta wiedza pozwoliła rozszerzyć zakres świadczonych usług związanych z poprawą kondycji zdrowotnej a tym samym zachować i zabezpieczyć źródło przychodów. W opisie sprawy wskazał Pan również, że czesne płacił z własnych środków pieniężnych, które w żaden sposób nie zostały zwrócone.
Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy wydatki ponoszone na studia (czesne) w okresie zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w roku odwieszenia działalności, tj. 2025.
Z powołanych przepisów wynika, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej i w tym czasie nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z tej działalności. Może jednak wykonywać czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
Przyjmując zatem za Panem, że skoro poniesione wydatki na czesne za studia służyły/służą:
·uzyskaniu przychodów, bo dzięki nim rozszerzył Pan ofertę świadczonych usług,
·zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów
to uznaję, że wydatki które Pan poniósł mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności.
Mając na uwadze przedstawiony opis oraz zacytowane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że miał Pan prawo w okresie zawieszenia działalności gospodarczej ujmować w kosztach uzyskania przychodów wydatki ponoszone na studia. Jednocześnie powinien je Pan ewidencjonować na bieżąco, aby zapewnić rzetelne prowadzenie dokumentacji podatkowej. Zatem wydatki te należy wykazać w latach ich poniesienia, uwzględnić w złożonych korektach zeznań za lata 2020-2024 oraz w zeznaniu za 2025 r. składanym do 30 kwietnia 2026 r.
W konsekwencji nie mogę się z Panem zgodzić, że ww. wydatki poniesione w latach 2020-2025 powinien Pan uznać za koszt uzyskania przychodów w roku odwieszenia działalności (tj. 2025 r.).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?