Interpretacja indywidualna z dnia 23 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.701.2025.4.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 29 września 2025 r. i z 22 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą zlokalizowaną na terytorium Polski. Jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Wnioskodawca w dniu ... 2022 r. zawarł umowę o współpracy z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: „Wykonawca”). Umowa dotyczy świadczenia usług w zakresie rozwoju oprogramowania i usług pokrewnych w modelu B2B i obowiązuje do dziś.

Wykonawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Aktualnie obowiązująca umowa przewiduje, że Wykonawca ponosi odpowiedzialność wobec Wnioskodawcy za niewykonanie lub nienależyte wykonanie powierzonych obowiązków. Dodatkowo odpowiada za szkody wobec osób trzecich w zakresie naruszenia praw autorskich lub praw osób trzecich do utworów wytworzonych w ramach umowy.

Obecnie wykonawca wykonuje zlecenie w miejscu przez siebie wybranym. Harmonogram świadczenia usług ustalany jest wspólnie z Wnioskodawcą, przy czym Wykonawca ma prawo modyfikować godziny pracy z miesięcznym wyprzedzeniem. Spółka ma prawo udzielania wskazówek dotyczących funkcjonowania Utworów, ale nie wydaje wiążących poleceń służbowych, a Wykonawca nie jest podporządkowany w sensie organizacyjnym.

Aktualnie Wykonawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem działalności, w tym np. relacje z klientem końcowym, płynność projektów. Zleceniobiorca odpowiada za prawidłowe wykonanie usług w zakresie wynikającym z umowy. Wykonawca dzieli zatem ryzyko gospodarcze z Wnioskodawcą, ponieważ utrata klienta przez Wnioskodawcę pociągnie utratę zlecenia dla Wykonawcy.

Planowany scenariusz przewiduje zakończenie współpracy B2B i zamknięcie działalności gospodarczej przez Wykonawcę. Następnie strony planują zawarcie umowy zlecenia, której przedmiotem będzie kontynuacja tych samych zadań – tworzenia i rozwoju oprogramowania oraz innych usług informatycznych.

Przyszły stosunek zlecenia będzie wykazywał następujące cechy:

1. Odpowiedzialność Zleceniobiorcy wobec Zleceniodawcy i osób trzecich

W planowanej umowie zlecenia osoba przyjmująca zlecenie (Zleceniobiorca) będzie ponosić odpowiedzialność wobec Wnioskodawcy (Zleceniodawcy) za niewykonanie lub nienależyte wykonanie powierzonych czynności. Oznacza to, że jeśli Zleceniobiorca nie dopełni swoich obowiązków lub wykona je wadliwie, będzie odpowiadać za powstałą szkodę zgodnie z postanowieniami umowy oraz przepisami prawa cywilnego. Analogicznie jak dotychczas, Zleceniobiorca będzie także ponosić odpowiedzialność względem osób trzecich za ewentualne naruszenia praw tych osób - na przykład praw autorskich do utworów (oprogramowania) stworzonych w ramach wykonywanego zlecenia. Co istotne, umowa zlecenia jest umową cywilnoprawną, więc Zleceniobiorca odpowiada za wyrządzone szkody całym swoim majątkiem. Jednocześnie umowa zlecenia ma charakter starannego działania – Zleceniobiorca zobowiązuje się do należytego wykonywania usług, jednak nie gwarantuje osiągnięcia konkretnego rezultatu, a główne ryzyko niepowodzenia ekonomicznego zlecenia spoczywa na Zleceniodawcy.

2. Miejsce świadczenia usług i elastyczny harmonogram

W nowym stosunku opartym na umowie zlecenia Zleceniobiorca zachowa swobodę co do miejsca i czasu wykonywania zlecenia. Usługi (tj. czynności z zakresu tworzenia i rozwoju oprogramowania oraz inne usługi IT) będą wykonywane w miejscu wybranym przez Zleceniobiorcę, a nie narzuconym odgórnie przez Zleceniodawcę. Harmonogram świadczenia usług będzie ustalany w porozumieniu stron - podobnie jak dotychczas - z tym, że Zleceniobiorca będzie mógł modyfikować godziny pracy z odpowiednim wyprzedzeniem (np. miesięcznym). Zgodnie z zasadami umowy zlecenia, nie przewiduje się sztywno wyznaczonych godzin ani dni pracy narzuconych jednostronnie przez Zleceniodawcę. Zleceniobiorca powinien sam decydować, kiedy i gdzie wykonuje powierzone mu zadania, co odróżnia tę formę współpracy od stosunku pracy. Ewentualne wytyczne co do sposobu realizacji zadań mogą być uzgadniane, jednak będą one miały charakter wskazówek, a nie wiążących poleceń służbowych.

3. Brak podporządkowania służbowego

Charakter relacji na podstawie umowy zlecenia zakłada brak podporządkowania pracowniczego Zleceniobiorcy wobec Zleceniodawcy. W praktyce oznacza to, że Zleceniodawca nie będzie ustanawiał nad Zleceniobiorcą jednostronnego nadzoru typowego dla stosunku pracy – nie będzie przełożonego wydającego bezpośrednie polecenia służbowe ani stałego kontrolowania każdego aspektu wykonywania czynności. Taki model jest niedopuszczalny w umowie zlecenia, ponieważ jedną z jej cech jest właśnie brak zwierzchnictwa nad Zleceniobiorcą. Zleceniodawca może oczywiście określić oczekiwany zakres usług, standardy wykonania czy kamienie milowe projektu, a także monitorować postęp prac, ale nie w sposób ciągły i nie tworząc stosunku hierarchicznej zależności. Zleceniobiorca pozostaje samodzielny w organizowaniu swojej pracy – wykonuje zlecone usługi we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, zachowując jednak lojalną współpracę ze Zleceniodawcą.

4. Ryzyko gospodarcze i odpowiedzialność za rezultaty

Przejście na umowę zlecenia zmienia rozkład ryzyka gospodarczego związanego ze współpracą. Dotychczas Wykonawca działający jako przedsiębiorca ponosił ryzyko związane z prowadzeniem własnej działalności (np. konieczność pozyskiwania i utrzymania klienta końcowego, zapewnienia ciągłości projektów i płynności finansowej). W ramach umowy zlecenia Zleceniobiorca nie prowadzi odrębnego przedsiębiorstwa, zatem nie obciąża go ryzyko typowe dla działalności gospodarczej (jak upadłość własnej firmy czy utrata wielu klientów naraz). Ciężar ryzyka związanego z prowadzeniem projektu i biznesu w większym stopniu spoczywa na Zleceniodawcy. To Zleceniodawca odpowiada przed klientem końcowym za rezultat projektu, a Zleceniobiorca zobowiązuje się do sumiennego wykonywania swoich zadań. Innymi słowy, odpowiedzialność Zleceniobiorcy ogranicza się do należytego wykonania powierzonych mu czynności, natomiast ogólne ryzyko przedsięwzięcia (np. finansowe następstwa niepowodzenia projektu lub utraty kontraktu z klientem końcowym) ponosi Zleceniodawca. Oczywiście, utrata klienta przez Zleceniodawcę skutkuje brakiem dalszych zadań dla Zleceniobiorcy – oznacza to zakończenie zlecenia – jednak z punktu widzenia Zleceniobiorcy jest to po prostu wygaśnięcie umowy cywilnoprawnej, a nie upadek własnego biznesu.

5. Planowana zmiana formy współpracy

Zgodnie z ustaleniami, strony zakończą dotychczasową współpracę B2B (kontrakt między przedsiębiorcami), a Wykonawca zamknie swoją działalność gospodarczą. Następnie planowane jest zawarcie opisanej wyżej umowy zlecenia, która obejmie kontynuację tych samych zadań co dotychczas – w szczególności usług tworzenia i rozwoju oprogramowania oraz innych usług informatycznych, wykonywanych na rzecz dotychczasowego klienta. Nowa umowa cywilnoprawna będzie odzwierciedlać opisane powyżej cechy: elastyczność co do miejsca i czasu wykonywania usług, brak podporządkowania pracowniczego, odpowiedzialność Zleceniobiorcy za należyte wykonanie zadań, a zarazem przeniesienie ogólnego ryzyka biznesowego na Zleceniodawcę. Taka konstrukcja umowy ma zapewnić formalne dostosowanie współpracy do modelu umowy zlecenia przy jednoczesnym utrzymaniu ciągłości realizowanych prac.

Uzupełnienie wniosku

Wykonawca nie ukończył jeszcze 26 lat, urodził się w grudniu 2002 r.

Przychody Wykonawcy w roku podatkowym przekroczą kwotę 85 528 zł. W związku z tym Wnioskodawca planuje objęcie „ulgą dla młodych” jedynie przychodów do kwoty 85 528 zł.

Wykonawca obecnie nie świadczy usług na rzecz innych podmiotów. Wnioskodawca nie może zagwarantować, że nie zmieni się to w przyszłości.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat powierzonych czynności oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.

Pytania

1.Czy Wnioskodawca, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy PIT, w stosunku do wynagrodzenia wypłacanego osobie fizycznej na podstawie planowanej umowy zlecenia zawartej po zakończeniu przez nią działalności gospodarczej?

2.Czy Wnioskodawca, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, będzie obowiązany kwalifikować wynagrodzenie wypłacane osobie fizycznej na podstawie planowanej umowy zlecenia jako przychód z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 13 pkt 8 ustawy PIT?

3.Czy fakt wcześniejszego świadczenia przez osobę fizyczną usług w modelu B2B oraz tożsamość zakresu obowiązków w ramach nowej umowy zlecenia wyklucza możliwość zastosowania przez Spółkę, jako płatnika, zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie przysługiwać prawo do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwanej dalej jako „ustawa PIT”, wobec wynagrodzenia wypłacanego osobie fizycznej na podstawie planowanej umowy zlecenia po zamknięciu przez nią działalności gospodarczej. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, wolne od podatku dochodowego są przychody ze ściśle wymienionych źródeł – w szczególności ze stosunku pracy oraz z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy PIT – otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Planowana umowa zlecenia, którą Wnioskodawca zamierza zawrzeć z osobą fizyczną (po zakończeniu przez nią działalności gospodarczej), będzie generować przychód właśnie z takiej umowy zlecenia, o której mowa w art. 13 pkt 8 ustawy PIT – a zatem z kategorii objętej zwolnieniem przedmiotowym dla osób do 26 lat. W konsekwencji, jeśli Zleceniobiorca nie ukończył 26. roku życia i spełnione zostaną pozostałe warunki (m.in. limit kwotowy przychodów 85 528 zł rocznie), Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do niepobierania zaliczki na PIT od wynagrodzenia z tej umowy, stosując zwolnienie podatkowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy PIT. Okoliczność, że wcześniej ta osoba świadczyła na rzecz Wnioskodawcy analogiczne usługi w formie B2B (jako przedsiębiorca), nie ma wpływu na możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia w nowym stanie faktycznym – decydujące jest bowiem obecne źródło przychodu (umowa zlecenia), a nie historyczna forma współpracy.

Należy podkreślić, że przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (B2B) nie zostały wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy PIT, w związku z czym w ogóle nie korzystały ze zwolnienia dla młodych. Sam fakt uprzedniego osiągania przychodów z działalności gospodarczej nie pozbawia jednak podatnika prawa do ulgi w odniesieniu do innych źródeł – ustawodawca nie uzależnia zwolnienia od historii prowadzenia działalności, a jedynie od wieku podatnika oraz charakteru bieżącego przychodu.

Skoro zatem planowane wynagrodzenie będzie wypłacane z tytułu umowy zlecenia (a nie działalności gospodarczej), to spełniony zostanie warunek przedmiotowy ulgi dla młodych.

W ocenie Wnioskodawcy, będzie On mógł zatem zastosować zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy PIT do tego wynagrodzenia, o ile Zleceniobiorca w momencie jego uzyskania nie ukończy 26 lat i nie przekroczy ustawowego limitu kwotowego.

Ad 2

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie wypłacane osobie fizycznej na podstawie planowanej umowy zlecenia (po zamknięciu przez nią działalności gospodarczej) należy kwalifikować jako przychód z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 13 pkt 8 ustawy PIT.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy PIT, jednym ze źródeł przychodów jest działalność wykonywana osobiście, do której ustawodawca zalicza m.in. przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia, uzyskiwane od podmiotu gospodarczego (osoby prawnej, jednostki organizacyjnej).

Ustawodawca przewidział jednocześnie wyłączenie: zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy PIT przepisu tego nie stosuje się do przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Innymi słowy, jeśli dana umowa zlecenia jest realizowana w ramach własnej działalności gospodarczej Zleceniobiorcy (tj. stanowi de facto jedno ze zleceń firmy wykonywane w sposób zorganizowany i ciągły we własnym imieniu), to przychód z niej kwalifikuje się do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT), a nie do działalności wykonywanej osobiście.

W przedmiotowej sprawie jednak Wykonawca zakończy prowadzenie działalności gospodarczej przed zawarciem nowej umowy zlecenia, zatem nie będzie podstaw, aby traktować osiągane z niej wynagrodzenie jako przychód z działalności gospodarczej. Przeciwnie – skoro umowa zlecenia zostanie zawarta przez osobę fizyczną już poza ramami jej działalności gospodarczej, to uzyskane wynagrodzenie będzie stanowić przychód z działalności wykonywanej osobiście (zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy PIT).

W takiej sytuacji Wnioskodawca, jako płatnik, będzie obowiązany rozpoznawać i rozliczać ten przychód jako przychód z działalności wykonywanej osobiście (m.in. wykazując go w informacjach PIT-11 w odpowiedniej rubryce).

Reasumując, wynagrodzenie zleceniobiorcy po zamknięciu przez niego działalności gospodarczej utraci charakter przychodu z biznesu i wejdzie do kategorii przychodów z działalności osobiście wykonywanej, co oznacza zastosowanie właściwych zasad opodatkowania przewidzianych dla takich przychodów (w tym możliwość uwzględnienia zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu 20% oraz – jak wskazano w odpowiedzi na pyt. 1 – ewentualnie zwolnienia dla młodych, jeśli spełnione są kryteria).

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy fakt, iż dana osoba fizyczna wcześniej świadczyła na rzecz Spółki tożsame usługi w modelu B2B (jako przedsiębiorca na podstawie umowy o współpracy), nie wyklucza możliwości zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy PIT do wynagrodzenia wypłacanego jej na podstawie nowej umowy zlecenia.

Ustawa o PIT nie przewiduje żadnego ograniczenia tego zwolnienia związanego z uprzednim statusem działalności gospodarczej podatnika czy też z kontynuacją podobnych obowiązków. Liczy się jedynie, aby w momencie uzyskiwania danego przychodu były spełnione warunki ulgi dla młodych – tj. podatnik nie przekroczył 26 lat i uzyskuje przychód ze źródła objętego zwolnieniem (np. z umowy zlecenia), w ramach obowiązującego limitu kwotowego. W analizowanym scenariuszu te warunki będą spełnione: po zakończeniu działalności gospodarczej osoba ta będzie uzyskiwać wynagrodzenie z umowy zlecenia zawartej z Wnioskodawcą, a zatem – jak wykazano wyżej – jej przychód będzie kwalifikowany do działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 8 ustawy PIT) i jako taki mieści się w katalogu zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 148.

Uprzednie świadczenie analogicznych usług w formie samozatrudnienia nie ma tu znaczenia prawnego – przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej po prostu nie korzystały ze zwolnienia (co wynika expressis verbis z art. 21 ust. 1 pkt 148: przepis nie obejmuje przychodów z działalności B2B), jednak ich osiąganie w przeszłości nie pozbawia podatnika prawa do ulgi w odniesieniu do obecnie uzyskiwanych przychodów z umowy zlecenia. Wykonywanie działalności gospodarczej przez młodego podatnika nie odbiera mu możliwości skorzystania ze zwolnienia dla młodych w zakresie innych, kwalifikujących się przychodów – przychody z B2B nie są objęte ulgą, ale też nie wpływają na limit ani na prawo do zwolnienia z tytułu umowy o pracę czy zlecenia. Przykładowo, nawet równoczesne uzyskiwanie dochodów z biznesu i z umowy o pracę nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu ulgi względem tych drugich – oczywiście w granicach ustawowego limitu. Skoro zatem w opisanym zdarzeniu przyszłym planowane wynagrodzenie będzie wypłacane już po zakończeniu przez zleceniobiorcę działalności gospodarczej i jednocześnie z tytułu umowy zlecenia (kwalifikowanej jako działalność osobiście wykonywana), to Spółka będzie mogła zastosować zwolnienie z PIT dla młodych do tych przychodów, o ile tylko spełnione zostaną ustawowe przesłanki (wiek podatnika < 26 lat oraz limit przychodów nieprzekroczony). Wcześniejsze rozliczenia B2B ani tożsamość zakresu obowiązków nie stanowią przeszkody prawnej dla skorzystania z omawianego zwolnienia – nie przewidują tego przepisy ustawy, ani też nie wynika to z ich celu (którym jest wsparcie podatników rozpoczynających karierę zawodową bez względu na formy współpracy z płatnikiem).

Podsumowanie

W świetle powyższego, Wnioskodawca – jako płatnik – będzie uprawniony do niepobierania podatku (zaliczek na PIT) od wynagrodzenia zleceniobiorcy korzystającego z ulgi dla młodych, przy założeniu spełnienia warunków art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy PIT.

Jednocześnie, po zakończeniu przez tę osobę działalności gospodarczej, wypłacane jej należności z tytułu umowy zlecenia należy kwalifikować jako przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 8 ustawy PIT), co potwierdza prawidłowość zastosowania powyższego zwolnienia.

Ani fakt uprzedniego świadczenia usług w formule B2B, ani kontynuacja podobnych zadań na podstawie umowy zlecenia nie stanowią podstawy do kwestionowania prawa do zwolnienia – warunki ulgi dla młodych pozostają bowiem spełnione w nowym stanie faktycznym.

Wszystko to prowadzi do wniosku, że stanowisko Wnioskodawcy w przedstawionej sprawie jest prawidłowe, a wynagrodzenie zleceniobiorcy (osoby do 26. roku życia) będzie objęte przedmiotowym zwolnieniem PIT, przy jednoczesnym zakwalifikowaniu go do źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.