Interpretacja indywidualna z dnia 31 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.888.2025.1.KP
Zwrot kaucji gwarancyjnych po zakończeniu działalności gospodarczej, jako środków zwrotnych bez definitywnego przysporzenia majątkowego, nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie [m.in. usług budowlanych].
W ramach tej działalności zawierał umowy o roboty budowlane z kontrahentami.
Zgodnie z warunkami umów, Wnioskodawca był zobowiązany do wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy (tzw. kaucji gwarancyjnej), które było potrącane z należności za wykonane prace.
Po zakończeniu działalności gospodarczej (wyrejestrowaniu z CEIDG), kontrahenci będą dokonywali zwrotu części zabezpieczenia należytego wykonania umowy - zgodnie z zapisami umowy, po upływie okresu rękojmi i gwarancji.
Zwroty te będą dokonywane na rachunek bankowy Wnioskodawcy już po zakończeniu działalności gospodarczej.
Pytanie
Czy kwoty zwrotu zabezpieczenia należytego wykonania umowy (tzw. kaucji gwarancyjnych), otrzymane po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej, stanowią przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot zabezpieczenia należytego wykonania umowy otrzymany po zakończeniu działalności gospodarczej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Uzasadnienie:
Zabezpieczenie należytego wykonania umowy ma charakter zwrotny - nie stanowi definitywnego przysporzenia majątkowego w chwili jego wpłaty ani zwrotu.
Wpłata zabezpieczenia była potrąceniem z należności należnych Wnioskodawcy z tytułu wykonanych prac, które w momencie wystawienia faktur zostały już rozpoznane jako przychód z działalności gospodarczej.
Zwrot zabezpieczenia nie powoduje powstania nowego przychodu - jest jedynie zwrotem własnych środków, wcześniej czasowo zatrzymanych przez kontrahenta.
Otrzymanie tych środków po likwidacji działalności nie zmienia ich charakteru - nie powstaje nowy przychód, ponieważ nie zachodzi żadne nowe przysporzenie majątkowe.
W konsekwencji, kwoty zwrotu zabezpieczenia należytego wykonania umowy, otrzymane po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowią przychodu do opodatkowania i nie należy ich wykazywać w zeznaniu rocznym PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Literalna wykładnia art. 14 ust. 1 prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Przychodem jest zatem takie przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby fizycznej.
We wniosku wskazała Pani, że:
·Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą m.in. w zakresie usług budowlanych.
·W ramach tej działalności zawierała Pani umowy o roboty budowlane z kontrahentami.
·Zgodnie z warunkami umów, była Pani zobowiązana do wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy (tzw. kaucji gwarancyjnej), które było potrącane z należności za wykonane prace.
·Po zakończeniu działalności gospodarczej (wyrejestrowaniu z CEIDG), kontrahenci będą dokonywali zwrotu części zabezpieczenia należytego wykonania umowy - zgodnie z zapisami umowy, po upływie okresu rękojmi i gwarancji.
·Zwroty te będą dokonywane na Pani rachunek bankowy już po zakończeniu działalności gospodarczej.
W przedmiotowej sprawie wątpliwość Pani budzi kwestia, czy uzyskane po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej przychody z tytułu zwróconych kaucji gwarancyjnych przez kontrahentów będą stanowić przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia kaucji. Zgodnie ze słownikową definicją (według Internetowego Słownika Języka Polskiego - http://www.sjp.pl) - „kaucja” jest to: „suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania umowy; zastaw; zabezpieczenie; gwarancja”.
Kaucja gwarancyjna to określana – z reguły procentowo – kwota należności wynikających z tytułu wykonanych usług, zatrzymana przez inwestora na określony okres do momentu ich zakończenia tytułem gwarancji. Stanowi ona formę zabezpieczenia należytego wykonania usług przez wykonawcę bądź też służy do pokrycia roszczeń wynikających z ich niewykonania, czy też nienależytego wykonania. Co do zasady ma charakter zwrotny i pozostaje neutralna podatkowo. Nie stanowi ona definitywnego przysporzenia. Zakres gwarancji, jej okres oraz zasady rozliczania się z pobranych kaucji są ustalane pomiędzy kontrahentami w zawartej umowie. Zwykle kaucja jest zastrzegana na dwa różne sposoby. W zależności od treści postanowień umowy może polegać na wpłacie określonej sumy przez wykonawcę na konto inwestora lub na zatrzymaniu przez tego ostatniego części należnego wykonawcy wynagrodzenia. Natomiast po pomyślnym upływie ustalonego w umowie okresu, kaucja jest wykonawcy zwracana, chyba że co innego wynika z treści zawartej umowy.
Przenosząc powyższe przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że zwrócone Pani kaucje gwarancyjne, nie będą stanowić przychodu podatkowego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.
W związku z powyższym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
