Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.751.2025.1.DW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 listopada 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) z siedzibą w (…), ul. (…), (…) (KRS: (…), NIP: (…)) - dalej w treści dokumentu: „Spółka” - jest polską spółką kapitałową, będącą polskim rezydentem podatkowym, tj. podatnikiem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Rok podatkowy (obrotowy) Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.

Spółka jest jednym z czołowych w Europie producentów (…), dostarczanych dla sektora branży (…).

Spółka (…) 2023 r. uzyskała decyzję o wsparciu nr (…) wydaną przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. działającą w imieniu Ministra Rozwoju i Technologii (dalej: „Decyzja”). Rzeczona Decyzja została wydana w związku z nową inwestycją Spółki polegającą na zwiększeniu zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu. Inwestycja obejmowała: budowę nowej hali produkcyjnej połączonej z pomieszczeniami biurowymi oraz socjalnymi. W związku z otrzymaną Decyzją, Spółka poniosła nakłady inwestycyjne ukierunkowane na zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa.

Decyzja została udzielona na wsparcie przy:

- prowadzeniu, na terenie objętym wsparciem (opisanym poniżej, a niezależnie do wniosku załącza się również mapkę działek na których realizowana jest inwestycja), działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły, w ramach której oferuje produkty i usługi w zakresie określonym w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWIU) Głównego Urzędu Statystycznego, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676, z późn. zm.):

1. (…)

Wspomniana wyżej Decyzja dotyczy działalności gospodarczej na nieruchomości o łącznej powierzchni 1,4215 ha, położonej w województwie (…), powiecie (…), w (…), obrębie ewidencyjnym (…), składającej się z działek: nr (…) o powierzchni 0,1053 ha, nr (…) o powierzchni 0,5179 ha, nr (…) o powierzchni 0,0124 ha, nr (…) o powierzchni 0,4477 ha oraz działki nr (…) o powierzchni 0,3382 ha.

Decyzję tę załącza się do niniejszego wniosku. W związku z ww. uzyskaną Decyzją, po zrealizowaniu nowej inwestycji, Spółce przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „CIT”), jak również na mocy ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „WNI”). Wskazana Decyzja jest ważna przez okres 15 lat od dnia jej wydania.

Opis działalności produkcyjnej: przedsiębiorstwo Spółki działa głównie w sektorze (…), a konkretnie zajmuje się produkcją (…) (przeważającą działalność określa kod PKD (…), wymieniony wprost w treści Decyzji ws. przyznania prawa do zwolnieniu dochodu wg zasad WNI); przez Spółkę wykonywane są różne (…), w tym, m.in.: (…).

Produkty wytwarzane przez Spółkę nazwać można ogólnie: „(…)”. Usługi oferowane przez spółkę, opisać można ogólnie jako: „Montaż (…)”.

Procesy technologiczne występujące w Spółce to m.in.: (…) itp.

Procesy technologiczne w opisanej działalności produkcyjnej przebiegają w sposób: liniowy i jednorodny na terenie jednego zakładu objętego Decyzją (zob. mapka załączona do wniosku).

Zasadnicza zmiana procesów technologicznych dzięki inwestycji objętej Decyzją, to: znaczne zwiększenie możliwości produkcyjnych oraz zwiększenie intensywności i efektywności realizowanych do tej pory procesów technologicznych w prowadzonej do tej pory działalności produkcyjnej; Spółka borykała się uprzednio przede wszystkim z problemem braku miejsca, co skutkowało brakiem możliwości realizacji tylu cyklów technologicznych, ile byłoby optymalnie realizować; problemem był brak wystarczającej liczby maszyn (i miejsca na te maszyny), na których pracę Spółka ma zapotrzebowanie; problemem był także brak miejsca na zmagazynowanie materiałów i surowców do produkcji oraz wyrobów gotowych, ukończonych w procesie produkcyjnym (produkcja w toku odbywa się zasadniczo w ten sposób, że nie wymaga specjalnego miejsca na zmagazynowanie: elementy w trakcie produkcji, na różnym stadium ich ukończenia znajdują się na terenie hal produkcyjnych - na stołach montażowych, w (…), stanowiskach (…), w centrach (…) itp.). Dzięki inwestycji Spółka: opisane problemy rozwiązała, nowa hala i nowe maszyny zapewniają więcej miejsca i większe moce produkcyjne.

Uwzględniając powyższe, należy dodać, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej osiąga i będzie osiągać zarówno dochody podlegające przedmiotowym zwolnieniom z opodatkowania w związku z posiadanymi Instrumentami wsparcia (dalej: „Działalność zwolniona”, także: „D.Z.”), jak i dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych (dalej: „Działalność opodatkowana”, także „D.O.”). Spółka nie wyklucza pozyskania w przyszłości kolejnych instrumentów wsparcia.

Dodatkowo, Spółka korzysta z innych możliwości wsparcia działalności ze środków publicznych w postaci tzw. projektów, na których realizację otrzymuje od instytucji finansujących środki pieniężne oraz ulg podatkowych, np. ulgi na robotyzację, ulgi na działalność badawczo-rozwojową (dalej: „Działalność Inna”, także „D.I”).

Mając na uwadze specyfikę prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej w ramach D.Z. - tj. produkcję (…) - jak je nazwano wyżej: „(…)” oraz „Montaż (…)”, Spółka osiąga i będzie osiągać w przyszłości przychody podatkowe i koszty ich uzyskania wiążące się z transakcjami ich sprzedaży. Sprzedaż ta jest i będzie dokonywana na rzecz klientów zamawiających oferowane im produkty, objęte zakresem przedmiotowym i terytorialnym pozyskanych Instrumentów wsparcia, a tym samym wytwarzanych w ramach Działalności zwolnionej. Specyfika indywidualnie projektowanych (…) polega na tym, że nabywca nie jest zainteresowany ich nabyciem bez zapewniania mu przez producenta Montażu (…). Usługa montażu - czasami, co zależy od rodzaju (…) - odbywa się w miejscu ich użytkowania przez klienta, czyli - czasami - nie odbywa się „fizycznie” na terenie nieruchomości objętej Decyzją, lecz jest do oferowania sprzedaży (…) niezbędna i komplementarna. (…) nie mógłby zostać objęty gwarancją i rękojmią producenta, a dla dopuszczenia do użytku u klienta wymagana jest zwykle przeprowadzenie prób, testów i odbiorów technicznych. W części zleceń faktycznie sprzedawane są: (…) oraz specjalistyczne (…), wytworzone w zakładzie na terenie D.Z. objętej Decyzją, przywożone do Klienta jako gotowe do Montażu (…) i montowane w miejscu eksploatacji (chodzi m.in. o gabaryty, ciężar i rozmiar gotowego (…)).

Wymaga wskazania, iż materiały (surowce) do produkcji, Spółka magazynuje przy nabyciu w takich sposób, aby ich rozchód odbywał się przy zapewnieniu w ewidencji dokładnej informacji w poczet produkcji jakich wyrobów zużywane materiały mają być zaliczone - w szczególności, czy są kosztem produkcji (…) lub kosztem Montażu (…) w ramach D.Z. W taki sam sposób Spółka ewidencjonuje wynagrodzenia robotników zatrudnionych bezpośrednio przy produkcji i usługi zewnętrzne nabywane przez Spółkę od dostawców zewnętrznych (tzw. robocizna własna i obróbka obca). Spółka dla materiałów bezpośrednich, robocizny własnej i obróbki obcej stosuje alokację bezpośrednią kosztów D.Z. ponoszonych w celu uzyskania przychodów D.Z.

Inne koszty produkcji, których nie da się rozliczyć metodą alokacji bezpośredniej, np. amortyzacja środków produkcji, zużycie energii, koszty eksploatacyjne, serwisowe i utrzymania ruchu Spółka ewidencjonuje przy zastosowaniu tzw. kluczy podziałowych - adekwatnych dla ustalenia udziału tych kosztów w kosztach D.Z. i D.O, w relacji do przychodów z D.Z. i D.O. Dla kosztów ogólnych, Spółka również stosuje klucze podziałowe.

Spółka w ramach D.I zrealizowała w między czasie kilka mniejszych projektów, które uzyskały wsparcie ze środków publicznych (tzw. dotacje których rozliczenie związane jest z zastosowaniem zwolnienia podatkowego z art. 17 ust. 1 pkt 47 CIT) a ponadto Spółka skorzystała z ulgi podatkowej na robotyzację i działalność badawczo-rozwojową (art. 38eb CIT, art. 18d CIT). Dochody z Działalności Innej są ewidencjonowane osobno, spółka oddziela koszty i oddziela przychody D.I., również z zastosowaniem metody alokacji bezpośredniej oraz alokacji pośredniej z zastosowaniem kluczy podziałowych.

Spółka oświadcza, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga przychodów podatkowych z zysków kapitałowych i nie ponosi kosztów uzyskania przychodów z zysków kapitałowych.

Pytania

1. Czy przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą (…) w ramach D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT?

2. Czy przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą Montażu (…) wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

ad 1) przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą (…) w ramach D.Z., stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

ad 2) przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą Montażu (…) wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT, wolne od podatku są dochody z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzjach o wsparciu, o których mowa we WNI i uzyskane na terenie określonym w takiej właśnie decyzji, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z kolei w myśl art. 17 ust. 4 CIT: „Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu”.

Zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 4 CIT). Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, dalej: „SSE”), specjalną strefą ekonomiczną jest wyodrębniona zgodnie z przepisami ustawy niezamieszkała część terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, na której terenie może być prowadzona działalność gospodarcza na zasadach określonych ustawą. W obecnym stanie prawnym, są to jednak nie tylko części kraju fizycznie wyodrębnione, na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, w tym w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych. Obecnie, specjalna Ustawa o wspieraniu nowych inwestycji - widzi obszar całego kraju jako jedną wielką Polskę Strefę Inwestycji (dalej: „PSI”), dlatego ogólnie określa zasady udzielania przedsiębiorcom wsparcia na realizację nowych inwestycji, a wyznaczony organ właściwy w sprawach wspierania nowych inwestycji realizuje na jej podstawie szczegółowe kompetencje, trybu działania i zarządzania, w tym również umocowanie do wydania decyzji w sprawach konkretnych podatników.

Biorąc pod uwagę wspomniane przepisy należy wskazać, że kluczowymi warunkami stosowania ww. ulg podatkowych jest więc łączne spełnienie się dwóch warunków tj.:

 1) prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, względnie PSI na podstawie zezwolenia ws. prowadzenie działalności gospodarczej i decyzji o wsparciu,

 2) uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, względnie uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej dzięki realizacji nowej inwestycji określonej w konkretnej decyzji o wsparciu.

Niemniej jednak, należy zauważyć, iż przepisy CIT, przepisy SSE oraz WNI nie precyzują, w jaki sposób powinna być definiowana „działalność gospodarcza” w rozumieniu tych przepisów. Na gruncie przepisów podatkowych „działalność gospodarcza” zdefiniowana została w art. 3 pkt 9 OP. Jak stanowi wspominany przepis „Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej - rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r.- Prawo przedsiębiorców (...) w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców”. Zatem, rozumienie działalności gospodarczej- w myśl wyżej powołanej definicji ustawowej - pozostaje bardzo szerokie. Zdaniem Wnioskodawcy, powinno to stanowić również wyznacznik dla rozumienia pojęcia „działalności gospodarczej” na gruncie innych ustaw podatkowych - czyli również dla rozumienia znaczenia przepisów CIT, SSE i WNI.

Z takim poglądem zgadzają się sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 24 maja 1991 r. o sygn. SA/Wr 294/91 wskazał, iż „Pojęcie działalności gospodarczej nie sprowadza się tylko do procesów technologicznych i zjawisk ekonomicznych zachodzących w toku „działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej i usługowej prowadzonej w celach zarobkowych i na rachunek podmiotu” (...), ale obejmuje także czynności faktyczne i prawne związane np. z uzyskiwaniem czynników produkcji - o ile czynności te lub działania nie są zabronione przez prawo (...)”. I skąd inąd wiadomo, że właśnie tak szerokie rozumienie działalności gospodarczej - w tym właśnie tej prowadzonej na podstawie instrumentów wsparcia w postaci zezwoleń strefowych bądź decyzji o wsparciu - jest podtrzymywane m.in. przez organy podatkowe.

Przykładem więc wspomnianego stanowiska jest wykładnia prawa dokonana w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 lipca 2014 r. o sygn. IBPBI/2/423-297/14/CzP, w której organ uznał, iż: „Należy zwrócić uwagę, że z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, tak jak z każdą działalnością gospodarczą wiąże się szereg różnorodnych zdarzeń gospodarczych, które mogą generować po stronie przedsiębiorcy przychód” - z uwagi na analogiczną konstrukcję reżimu decyzji o wsparciu (czyli Decyzji otrzymanej przez Wnioskodawcę) do reżimu zezwoleń strefowych, powyższe wnioski winny być stosowane odpowiednio.

Konkludując: dochodem zwolnionym z opodatkowania jest nie tylko taki dochód, który wynika bezpośrednio z czynności stanowiących podstawową działalność podatnika (działalność produkcyjną lub usługową), ale również każdy inny dochód, będący nieodłącznym elementem działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwolenia strefowego bądź decyzji o wsparciu (tu: „Decyzji”), na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, względnie terenie określonym w treści decyzji o wsparciu (zob. PSI). Za dochody mogące korzystać z przedmiotowych zwolnień podatkowych nie można natomiast uznać takich, które nie są związane z działalnością prowadzoną na podstawie zezwolenia strefowego bądź decyzji o wsparciu albo - związek ten nie jest ścisły.

Na wymóg istnienia bezpośredniego związku danego dochodu z działalnością podlegającą zwolnieniu na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci zezwoleń strefowych, uwagę zwrócił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 maja 2016 r. o sygn. II FSK 763/14 (z uwagi na analogiczną konstrukcję reżimu decyzji o wsparciu do reżimu zezwoleń strefowych, niniejsze wnioski mogą być stosowane odpowiednio): „Sformułowanie uzyskane z działalności gospodarczej wskazuje przy tym, że chodzi o dochody będące bezpośrednim następstwem tak postrzeganej działalności, a nie o dochody związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakres przedmiotowy zwolnienia - jak już zaznaczono dodatkowo precyzuje art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych (do którego treści zresztą odwołuje się art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT). W świetle art. 16 ust. 1 SSE, podstawą do korzystania z pomocy publicznej jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy. Powiązanie obu wymienionych regulacji należy odczytywać w ten sposób, że zwolnienie z opodatkowania przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT dotyczy tylko tych dochodów, które są wynikiem prowadzenia działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu”. W tym wypadku, w jakim z pytaniami zwraca się Wnioskodawca zamiast o zezwoleniu oczywiście chodzi o Decyzję.

Zatem, w celu uznania danego dochodu za zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT, należy zweryfikować, czy stanowi on dochód bezpośrednio wynikający z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia strefowego bądź decyzji o wsparciu, w tym na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub terenie objętym decyzją o wsparciu bądź nieodłączne następstwo takiej działalności.

W orzecznictwie sądów administracyjnych, na przestrzeni ubiegłych lat, wskazywane były i są przykładowe kategorie tego rodzaju dochodów - przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2011 r. o sygn. II FSK 125/10, Sąd wskazał co następuje: „Dochodem stanowiącym nieodłączne następstwo wstąpienia w stosunki prawne nastawione na realizację czynności gospodarczych objętych zezwoleniem to np. wypłaty za bezszkodowość w ubezpieczeniu, kary umowne lub należności od pracowników, odsetki od środków wpływających na obligatoryjny rachunek bieżący. (...) Bez nawiązania stosunków pracy (rodzących niekiedy majątkową odpowiedzialność pracowniczą), stosunków ubezpieczenia (rodzących niekiedy profity z tytułu długoterminowego nieuruchamiania ryzyka ubezpieczeniowego), stosunków dostawy (rodzących niekiedy, w przypadku nierzetelności kontrahentów, odpowiedzialność umowną bądź odszkodowawczą), czy wreszcie stosunku rachunku bankowego (rodzącego zobowiązanie banku do gromadzenia środków i wypłaty odsetek) nie można, w danych realiach prawno-organizacyjnych, prowadzić działalności gospodarcze”.

Widać zatem wyraźnie, iż pojęcie działalności gospodarczej i jej następstwa nie powinny być ograniczane jedynie do wybranych czynności, składających się wyłącznie na działalność produkcyjną bądź usługową fizycznie w granicach administracyjnych działek gruntu wymienionych w Decyzji, lecz odnoszą się one do całokształtu stosunków łączących danego przedsiębiorcę z różnorakimi podmiotami i dochodów, które wynikają z tychże stosunków.

Pogląd taki został potwierdzony jako słuszny również m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r. o sygn. akt II FSK 1149/17, z 14 czerwca 2017 o sygn. akt II FSK 1438/15, z 19 listopada 2014 r. o sygn. akt II FSK 2750/12 oraz z 15 grudnia 2011 r. o sygn. akt II FSK 1139/10 (wyroki te dotyczą stanów faktycznych dotyczących działalności w ramach reżimu, jednak z uwagi na podobieństwo przepisów w ocenie Wnioskodawcy powołanie się na nie jest uzasadnione).

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, zwolnienia podatkowe - uregulowane treścią przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT - nie powinny obejmować wyłącznie przychodu (dochodu), wynikającego z ceny uzyskanej ze sprzedaży wyrobów i usług wykonanych w ramach D.Z. czyli działalności gospodarczej rozumianej jako pewne pojedyncze czynności, składające się na proces technologiczny i odbywającej się w zakresie objętym zezwoleniem strefowym bądź decyzją o wsparciu (tu: „Decyzją”), „fizycznie” tylko na terenie „fizycznie” właśnie ograniczonym do tak jakby „wąsko”, „geograficznie” rozumianej specjalnej strefy ekonomicznej lub terenie wskazanym explicite w treści Decyzji, ale powinno obejmować również przychody (dochody) uzyskane na skutek takich działań gospodarczych, które są bezpośrednio i ściśle związane z prowadzeniem działalności produkcyjnej - czyli D.Z. jako takiej - na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, wśród tychże czynności gospodarczych - objętych zakresem D.Z. - należy wyróżnić działania wskazane w opisie stanu faktycznego - wiążące się ze sprzedażą przez Spółkę usług Montażu (…), tak samo jak sprzedaż (…), ponieważ jedne wraz z drugimi, razem i łącznie (komplementarnie) służą sprzedaży w działalności objętej Decyzją. W przeciwnym razie, mając na uwadze założenie o racjonalności prawodawcy, brzmienie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT, w tym również innych regulacji szczegółowych z zakresu pomocy publicznej udzielanej na podstawie zezwoleń strefowych i decyzji o wsparciu, nie powinno odnosić się do pojęcia dochodu z działalności gospodarczej. Przepisy te nie znają pojęcia „trochę dochodu” - znają natomiast pojęcie dochód, co oczywiście nie stoi wbrew zasadom ustalania kosztów przychodu D.Z. stosując odpowiednie metody, a więc m.in. alokację bezpośrednią i alokację pośrednią z użyciem kluczy podziałowych.

Uwzględniając powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Montażu (…) pozostaje w ścisłym i nierozerwalnym związku z działalnością gospodarczą objętą pozyskanymi Instrumentami wsparcia, tu: Decyzji i ma w stosunku do niej charakter niesamodzielny i zarazem niezbędny, czyli komplementarny.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza w szczególności, że: bez poniesienia kosztów bezpośrednich produkcji, wydzielanych w systemie księgowym dla obliczenia kosztów D.Z. i bez poniesienia innych kosztów, w tym kosztów ogólnych, zaliczanych do kosztów D.Z. dzięki zastosowaniu kluczy podziałowych, niemożliwe byłoby wytwarzanie zindywidualizowanych (…), czyli potencjalnie oferowane przez Wnioskodawcę wyroby ze względu na ich specyficzne, zindywidualizowane parametry i funkcjonalności dostosowane do potrzeb konkretnego Klienta - nie znajdowałyby już nie potencjalnych, ale faktycznych nabywców, gdyby nie zapewniana przez Wnioskodawcę usługa Montażu (…) u klienta. Tak przychód ze sprzedaży Montażu (…), jak i koszty ponoszone dla zapewnienia Montażu (…) w ogóle nie miałyby miejsca, gdyby nie prowadzona przez Wnioskodawcę D.Z, w ramach której zindywidualizowane (…) projektuje i wytwarza. Dlatego koszty Montażu (…) Wnioskodawca ponosi właśnie w ramach kosztów D.Z. (…) nie mógłby zostać objęty gwarancją i rękojmią producenta, a dla dopuszczenia do użytku u klienta wymagana jest zwykle przeprowadzenie prób, testów i odbiorów technicznych. Faktycznie sprzedawany są więc: (…) oraz specjalistyczne (…) niezbędne do działania (…) jako całości wytworzone w zakładzie na terenie D.Z. objętej Decyzją, przywożone do Klienta jako gotowe do Montażu (…) i montowane w miejscu eksploatacji (chodzi m.in. o gabaryty, ciężar i rozmiar gotowego (…)).

Nie zachodzi i nawet nie ma technicznej możliwości, sprzedaż elementów (…) w taki sposób, aby części (…) były „fizycznie” na miejscu Montażu (…) u klienta lub wykorzystane do jakiejś innej działalności niż D.Z. Jedno i drugie służy podstawowej działalności produkcyjnej D.Z. opisanej w Decyzji i pozostaje z nią w funkcjonalnym związku, bowiem sprzedaż wyrobów gotowych generuje przychody alokowane do wyniku podatkowego D.Z. (tj. korzystającej ze zwolnień podatkowych na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT).

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przychody podatkowe i koszty ich uzyskania więżące się ze sprzedażą (…) oraz Montażu (…) służą prowadzeniu D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego D.Z. na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT.

Opisywane działania gospodarcze są ściśle i bezpośrednio związane z działalnością określoną w pozyskanych Instrumentach wsparcia (tj. Decyzji) jako D.Z. i są niezbędne dla prowadzenia tej działalności. W konsekwencji, bezpośredni związek przedmiotowych zdarzeń gospodarczych (tj. sprzedaży (…) oraz Montażu (…)) z działalnością gospodarczą prowadzoną na podstawie pozyskanych przez Spółkę Instrumentów wsparcia sprawia, że dochód (strata) uzyskiwana z tego tytułu jest i będzie objęta zakresem zwolnień podatkowych uregulowanych w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT.

Stanowisko Spółki znajduje swoje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, wydanych w analogicznych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych:

- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z 25 stycznia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.701.2023.1.ZK, w treści, której Organ wskazał, co następuje: „Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz 34a CIT nie ma wprawdzie charakteru podmiotowego, jednak przesłanka zezwolenia winna odnosić się do prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z działalności gospodarczej. Tym bardziej, że zwolnienie odnosi się wprost do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, a nie do produktów wskazanych w posiadanym przez podatnika zezwoleniu/decyzji. Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy, a także opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy zwrócić uwagę, że na potrzeby produkcji wyrobów strefowych X, uzupełnia swoje linie produkcyjne w specjalistyczny sprzęt oraz oprzyrządowanie („tooling”), bez których produkcja nie byłaby możliwa. Tooling jest projektowany i wykonywany indywidualnie dla każdego z produkowanych wyrobów gotowych. Oprzyrządowanie w całości lub części nabywane są od podmiotów trzecich prowadzących działalność poza SSE. Następnie jest transportowane do zakładu Spółki na terenie SSE, gdzie jest wykorzystywane w procesie produkcji wyrobów strefowych (...). W świetle powyższych przepisów uznać należy, że Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2 tj. ustalenia, czy przychód:

- ze sprzedaży oprzyrządowania na rzecz odbiorcy wyrobu strefowego, stanowi przychód objęty zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie uzyskanego Zezwolenia/Decyzji, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a CIT, jest prawidłowe;

- ze sprzedaży usług polegających na modyfikacji oprzyrządowania na zlecenie odbiorcy wyrobu strefowego, stanowi przychód objęty zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie uzyskanego Zezwolenia/Decyzji, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a CIT, jest prawidłowe”.

- interpretacja indywidualna DKIS z 16 stycznia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.718.2023.1.ZK, w treści której Organ uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe: „Reasumując, zdaniem Spółki, dochód ze sprzedaży maszyn, urządzeń i/lub narzędzi, o którym mowa w pytaniu 1 i 2, należy traktować jako dochód z działalności pomocniczej względem działalności Spółki objętej Decyzją o wsparciu, a zatem również jako dochód objęty zwolnieniem z opodatkowania CIT na podstawie uzyskanej Decyzji o wsparciu na realizację nowych inwestycji”,

- interpretacja indywidualna DKIS z 18 kwietnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.95.2024.1.DW, w treści której Organ potwierdził prawidłowość stanowiska, zgodnie z którym: „W konsekwencji, biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny, przepisy prawa oraz argumentację, należy uznać, że przychody osiągnięte przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży na rzecz Klienta usług polegających na przyznaniu wyłącznego prawa do korzystania z omawianego wyposażenia/oprzyrządowania powinny zostać zaliczone przez Spółkę do przychodów osiąganych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w ramach Zezwoleń, tj. korzystających ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT. W konsekwencji - wynik osiągnięty w związku ze świadczeniem wspomnianych powyżej usług/realizacją Zamówienia (tj. dochód lub strata) również należy uznać za zwolniony z opodatkowania podatkiem CIT z tytułu prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w ramach Zezwoleń na terenie SSE, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT”.

- interpretacja indywidualna DKIS z 13 lipca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.297.2023.1.PC, w treści której Organ wskazał, co następuje: „Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy dochód ze sprzedaży Narzędzi wykorzystywanych do produkcji wyrobów gotowych, w sytuacji, gdy w trakcie realizacji projektu Narzędzia nie opuszczają obszaru SSE i są wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka jest uprawniona do traktowania uzyskanego dochodu jako objęty zwolnieniem z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT, na podstawie uzyskanych Zezwoleń, jest prawidłowe. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia czy dochód ze sprzedaży Narzędzi wykorzystywanych do produkcji wyrobów gotowych, w sytuacji, gdy w trakcie realizacji projektu Narzędzia nie opuszczają obszaru SSE i są wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka jest uprawniona do traktowania uzyskanego dochodu jako objęty zwolnieniem z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT, na podstawie uzyskanych Zezwoleń, jest prawidłowe”.

- interpretacja indywidualna DKIS z 16 maja 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.94.2022.1.BM, w ramach której Organ potwierdził prawidłowość stanowiska wnioskodawcy i stwierdził, co następuje: „Tym samym, należy przyjąć, że przychody ze sprzedaży Form wykorzystywanych wyłącznie do produkcji Wyrobów strefowych, w sytuacji gdy pozostają one na terenie SSE, podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy przychód ze sprzedaży Form stanowi przychód objęty zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT, jest prawidłowe”.

A ponadto, już bez przytaczania fragmentów, interpretacje indywidualne DKIS z 4 listopada 2021 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.441.2021.1.MBD, z 29 stycznia 2020 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.474.2019.1.IZ; z 22 listopada 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.426.2019.1.PC, z 27 czerwca 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.207.2019.1.ANK, z 28 czerwca 2017 r. o sygn. 0111- KDIB1-3.4010.94.2017.1.IZ; z 7 lutego 2017 r. o sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.1102.2016.1.PC, z 29 maja 2015 r. o sygn. ILPB3/4510-1-97/15-2/KS; z 20 marca 2014 r. o sygn. IBPBI/2/423-1729/13/JD, z 1 lutego 2013 r. o sygn. IBPBI/2/423-52/13/AK, z 2 października 2025 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.562.2025.1.JG...itp.

Dodatkowo, Wnioskodawca zwraca uwagę, iż w ramach analogicznego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w stosunku do objętego treścią niniejszego wniosku podatniczka uzyskała interpretację indywidualną z dnia 23 grudnia 2005 r. o sygn. PSUS/PB-RI-PDP/423/330/P/05/MD (wydaną przez Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego), potwierdzającą prawidłowość prezentowanego stanowiska, iż przychód (wraz z odpowiadającymi mu kosztami podatkowymi), wynikający ze sprzedaży maszyn i form klientom, powinien zostać zakwalifikowany do działalności zwolnionej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą Montażu elementów (…), służą prowadzeniu D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Natomiast, względem kosztów wytworzenia (…), w celu uzyskania przychodu z działalności objętej Decyzją, a w efekcie dochodu D.Z. przypomnieć należy, że Spółka oblicza podstawę opodatkowania w oparciu o księgi rachunkowe, o czym mówi Art. 9 CIT. Księgi rachunkowe prowadzone są na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów o rachunkowości: ustawy o rachunkowości, krajowych standardów rachunkowości oraz uregulowań szczególnych, tj. własnej polityki rachunkowości przyjętej przez Spółkę w zgodzie z przepisami ogólnie obowiązującymi.

Wnioski na podstawie opisu działalności i procesu technologicznego oraz wpływu zmian wynikających z inwestycji, na prowadzenie księgowości.

Zgodnie z przepisami WNI (art. 2 pkt 1), przez nową inwestycję rozumiemy inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa. Skoro w wyniku inwestycji:

- nie założono nowego zakładu,

- nie nabyto aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił,

- nie nabyto akcji lub udziałów ani jako jedyny, ani jako element składowy inwestycji

- nie nastąpiła dywersyfikacja produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie

- nie nastąpiła zasadnicza zmiana dotycząca procesu produkcyjnego istniejącego zakładu rozważyć/potwierdzić zatem należy, czy w Spółce zaszło w wyniku inwestycji:

(A) zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,

Spółka opisując stan faktyczny wykazała, że prowadzenie D.Z. dzięki zrealizowanej inwestycji, umożliwiło Spółce:

- przestawienie się na produkcję z przewagą użycia pewnych technologii lub produkcji inaczej zorganizowanej w porównaniu z produkcją dotąd prowadzoną przez podatnika, czym spełnia ona warunki (A) a fakt ten potwierdzają pozytywnie zakończone kontrole organu, który wydał Decyzję

Analiza ww. okoliczności (A) w odniesieniu do stanu faktycznego Spółki, prowadzi do wniosku, że dla prawidłowego rozliczenia dochodu zwolnionego dzięki inwestycji, czyli dla zastosowania się przez Spółkę do postanowień art. 3 ustawy o WNI:

1) ma znaczenie i wymaga wydzielenia w księgach i polityce rachunkowości (planie kont), alokacja księgowa weryfikowana na bieżąco w kwestiach z ww. zakresu (A)

2) nie wymaga, rozważanie innych okoliczności, które nie wystąpiły a mianowicie:

- zgodnie z Decyzją oraz powyższym opisem wpływu nowej inwestycji na proces technologiczny w Spółce nie zostało założone nowe przedsiębiorstwo oraz nie zostały nabyte aktywa przedsiębiorstwa, które zostało zamknięte lub zostałoby zamknięte;

- nowa inwestycja pozwoliła na zakup nowych maszyn, co przełożyło się na poprawę i zwiększenie liczby przepływów cyklów technologicznych, eliminację dotychczasowych wąskich gardeł oraz zwiększenie liczby obsługiwanych zaleceń, natomiast wybudowanie nowej hali pozwoliło zwiększyć miejsce na magazynowanie materiałów, surowców oraz wyrobów gotowych; w wyniku zmian związanych z nową inwestycją przedsiębiorstwo zwiększyło swoją ogólną zdolność produkcyjną w stosunku do stanu sprzed inwestycji; od strony księgowej, ujęcie inwestycji nastąpiło poprzez zaksięgowania nabycia lub wytworzenia środków trwałych, które na koszty produkcji wpływają poprzez odpowiednie ujęcie w kosztach bezpośrednich produkcji uzasadnionej części kosztów amortyzacji (tj. uzasadnionej stopniem wykorzystania środków produkcji, zob. art. 32 Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości);

- nowa inwestycja nie powoduje powstania nowego rodzaju wyrobu, który nie byłby wcześniej wytwarzany w zakładzie; wprowadzone zmiany w produkcji nie polegają na wprowadzeniu obróbki innych rodzajów materiałów lub stosowanie bądź uzyskiwanie odmiennych parametrów produkcyjnych, które pozwalałyby na wyprodukowanie zupełnie nowych rodzajów produktów znacząco odmiennych od obecnego asortymentu produkcji przedsiębiorstwa Spółki;

- wskutek inwestycji nie nastąpiły zmiany sposobu wytwarzania, a także nie zaszły zmiany technologiczne i organizacyjne produkcji; w ramach inwestycji zoptymalizowano działalność przedsiębiorstwa jednak nie doprowadziło to do zasadniczej zmiany dotychczasowego procesu produkcyjnego (uzyskano korzyści głównie ilościowe, w mniejszym stopniu jakościowe).

Niezależnie, jak wspomniano w opisie stanu faktycznego, Spółka uzyskuje i będzie uzyskiwać dochody nie tylko w ramach D.Z., ale także D.O. - innymi sprawami, mającymi znaczenie dla sposobu ich ujęcia w księgach w kontekście ustalenia dochodu zwolnionego (PSI) u konkretnego podatnika: okazuje się, że w wypadku Spółki, istotnym jest, że Spółka niezależnie od inwestycji objętej Decyzję, zrealizowała w między czasie kilka mniejszych projektów, które uzyskały wsparcie ze środków publicznych (tzw. dotacje, których rozliczenie związane jest z zastosowaniem zwolnienia podatkowego z art. 17 ust. 1 pkt 47 CIT) oraz ulgi podatkowe na robotyzację i działalność B+R (art. 38eb CIT, art. 18d CIT). Dochody z Działalności Innej są ewidencjonowane osobno, spółka oddziela koszty i oddziela przychody D.I., również z zastosowaniem metody alokacji bezpośredniej oraz alokacji pośredniej z zastosowaniem kluczy podziałowych.

W celu obliczenia wyodrębnionego z zysku ogółem i dochodu ogółem, dochodu Spółki zwolnionego na podstawie Decyzji o wsparciu, Spółka odpowiednio używa wybrane konta księgowe (przeznaczając zapis prowadzony na tych kontach księgowych na koszty i przychody z działalności objętej wsparciem wg Decyzji) oraz stosuje doliczenia oraz wyłączenia z kosztów i przychodów objętych Decyzją uwzględniając przepisy właściwe dla PSI (SSE, WNI).

Spółka korzysta z pomocy publicznej w ramach ww. zwolnień podatkowych - co oznacza, że jak każdy inny podatnik w takiej sytuacji, Spółka może osiągać (i faktycznie osiąga) dochody podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym - oraz - dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT. Dlatego konieczne jest odpowiednie alokowanie (rozdzielenie) przez Spółkę ponoszonych kosztów podatkowych do działalności zwolnionej wg zasad PSI i opodatkowanej poza PSI w celu prawidłowego określenia podstawy opodatkowania i podatku należnego CIT. W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że przez sformułowanie „opodatkowanej poza PSI” rozumie się ogół zasad wynikających z przepisów podatkowych innych niż odnoszące się bezpośrednio do PSI, czyli również wszystkie włączenia i wyłączenia z kosztów podatkowych, oraz doliczenia i wyłączenia z przychodów podatkowych, o jakich mowa np. w art. 16 oraz art. 17 CIT (i przepisach powiązanych).

W ramach prowadzonej działalności spółka może ponosić koszty związane z działalnością opodatkowaną oraz z działalnością zwolnioną z podatku na podstawie Decyzji. Spółka rozróżnia koszty bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną, koszty związane bezpośrednio z działalnością zwolnioną oraz koszty wspólne związane zarówno z działalnością opodatkowaną i nieopodatkowaną, których nie da się bezpośrednio przyporządkować do działalności opodatkowanej lub działalności podlegającej zwolnieniu. W celu odpowiedniego przypisania kosztów, których nie da się bezpośrednio przypisać do dochodu zwolnionego na podstawie Decyzji lub dochodu opodatkowanego Spółka stosuje klucz alokacyjny - klucz przychodowy.

Spółka w swoich księgach wyodrębnia przychody z działalności opodatkowanej i z działalności zwolnionej z podatku na podstawie Decyzji. Na podstawie tych dochodów Spółka wylicza klucz alokacyjny (przychodowy). Dochód zwolniony na podstawie decyzji Spółka oblicza poprzez odjęcie od przychodów z działalności objętej Decyzją, kosztów bezpośrednio związanych z działalnością zwolnioną z opodatkowania oraz kosztów związanych łącznie z działalnością opodatkowaną i zwolnioną w części wynikające z klucza alokacyjnego.

Materiały (surowce) do produkcji, Spółka magazynuje przy nabyciu w takich sposób, aby ich rozchód odbywał się przy zapewnieniu w ewidencji dokładnej informacji w poczet produkcji jakich wyrobów zużywane materiały mają być zaliczone - w szczególności, czy są kosztem produkcji (…) lub kosztem Montażu (…) w ramach D.Z. W taki sam sposób Spółka ewidencjonuje wynagrodzenia robotników zatrudnionych bezpośrednio przy produkcji i usługi zewnętrzne nabywane przez Spółkę od dostawców zewnętrznych (tzw. robocizna własna i obróbka obca). Spółka dla materiałów bezpośrednich, robocizny własnej i obróbki obcej stosuje alokację bezpośrednią kosztów D.Z. ponoszonych w celu uzyskania przychodów D.Z. Osobno, wyłączając z D.Z. Spółka w ramach D.I rozlicza koszty i przychody związane z realizowanymi projektami D.I.

Inne koszty produkcji, których nie da się rozliczyć metodą alokacji bezpośredniej, np. amortyzacja środków produkcji, zużycie energii, koszty eksploatacyjne, serwisowe i utrzymania ruchu Spółka ewidencjonuje przy zastosowaniu tzw. kluczy podziałowych - adekwatnych dla ustalenia udziału tych kosztów w kosztach D.Z. i D.O oraz D.I. w relacji do przychodów z D.Z. i D.O. oraz D.I. Dla kosztów ogólnych, Spółka również stosuje klucze podziałowe.

Dokonując podziału/przyporządkowania kosztów do poszczególnych przychodów, a więc przychodów opodatkowanych i przychodów zwolnionych na podstawie Decyzji Spółka wydziela w ewidencji księgowej i podatkowej 4 kategorie kosztów:

 1. koszty ponoszone tylko w celu uzyskania przychodów w działalności opodatkowanej dające się bezpośrednio do niej przyporządkować (negatywna alokacja bezpośrednia, D.O.),

 2. koszty ponoszone tylko w celu uzyskania przychodów w działalności zwolnionej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a - przychodami ze sprzedaży związane z działalnością objętą Decyzją dające się bezpośrednio do niej przyporządkować (pozytywna alokacja bezpośrednia, D.Z.),

 3. koszty ponoszone w ramach Działalności Innej dające się bezpośrednio odnieść do realizowanych projektów, (negatywna alokacja bezpośrednia, D.I),

 4. koszty wspólne, związane zarówno z działalnością opodatkowaną i nieopodatkowaną/ podlegająca zwolnieniu, których nie da się bezpośrednio przyporządkować do działalności opodatkowanej lub działalności podlegającej zwolnieniu - koszty te są dzielone/ przyporządkowywane do przychodów opodatkowanych i zwolnionych proporcjonalnie - ustala się je w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z źródeł opodatkowanych i zwolnionych z opodatkowania do ogólnej kwoty przychodów, co oznacza zastosowanie podziałowego klucza przychodowego do podziału kosztów nie dających się bezpośrednio przyporządkować do poszczególnych przychodów.

Według Spółki, stosowany podział kosztów na związane z działalnością opodatkowaną i zwolnioną z opodatkowania jest prawidłowy i pozwala na prawidłowe obliczenie dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie uzyskanej przez nią Decyzji. Stanowisko spółki znajduje potwierdzenie m.in. w najnowszych stanowiskach organów podatkowych, np.:

 1. DKIS z dn. 26 września 2025 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.668.2025.1.PS ws. skutków podatkowych nowej inwestycji w działalność gospodarczą;

 2. DKIS z dn. 25 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.525.2025.1.JKU ws. zwolnienia z CIT dla nowych inwestycji;

 3. DKIS z dn. 23 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.395.2021.10.BS ws. skutków podatkowych kosztów uzyskania przychodów z działalności zwolnionej z opodatkowania.

Mając przedstawione argumenty na uwadze, Spółka liczy na uznanie nw. stanowiska za prawidłowe w zakresie obu zadanych w niniejszym wniosku pytań.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy,

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o WNI,

Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT,

przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

 1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,

 2) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT,

Metoda przychodowego klucza podziału kosztów, określona w art. 15 ust. 2 omawianej ustawy, ma zastosowanie, jeżeli kumulatywnie zaistnieją następujące przesłanki:

- podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz przychody z innych źródeł,

- w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty uzyskania przychodów, które są ujęte łącznie i nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla poszczególnych źródeł przychodów.

Przepis art. 15 ust. 2a powołanej ustawy stosuje się natomiast, jeżeli zaistnieją łącznie następujące przesłanki:

- podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których część dochodów podlega opodatkowaniu a część nie podlega opodatkowaniu albo jest wolna od podatku,

- w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty podatkowe, które są ujęte łącznie i nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla przychodów tworzących dochód podlegający opodatkowaniu i tworzących dochód niepodlegający opodatkowaniu albo wolny od podatku.

Należy przy tym podkreślić, że zastosowanie przychodowego klucza podziału koszów do poszczególnych rodzajów przychodów należy rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu do danego źródła przychodów nie jest możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy kilku źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego źródła).

Rozliczenie kosztów podatkowych związanych z różnymi przychodami ma na celu ustalenie tej ich części, która powinna mieć wpływ na dochód do opodatkowania. Z całej bowiem ogólnej masy przychodów i kosztów podatkowych podatnik musi wyodrębnić te, które mają wpływ na dochód do opodatkowania i wyeliminować te, które nie powinny mieć tego wpływu, uwzględniając przy tym odrębności wynikające z działalności podlegającej opodatkowaniu, tj. działalności niepodlegającej opodatkowaniu, tj. działalności zwolnionej.

Dodatkowo, wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,

Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu oraz pozostałą działalnością podatnika.

Analiza przywołanych przepisów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że podstawą do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT jest osiąganie dochodów z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, a przepis ten należy odczytywać wraz z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, który ogranicza prawo do skorzystania ze wspomnianego zwolnienia do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach inwestycji objętej decyzją o wsparciu.

Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, nie ma wprawdzie charakteru podmiotowego, jednak przesłanka zwolnienia winna odnosić się do prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z działalności gospodarczej. Tym bardziej, że zwolnienie odnosi się wprost do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach nowej inwestycji.

Ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowej inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowej inwestycji,

- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej inwestycji określonej w ww. decyzji.

W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, dany dochód może zostać objęty zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy prowadzona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą:

- (…) w ramach D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,

- Montażu (…) wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka uzyskała decyzję o wsparciu. Decyzja została wydana w związku z nową inwestycją Spółki polegającą na zwiększeniu zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu. Inwestycja obejmowała: budowę nowej hali produkcyjnej połączonej z pomieszczeniami biurowymi oraz socjalnymi. W związku z otrzymaną Decyzją, Spółka poniosła nakłady inwestycyjne ukierunkowane na zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa.

Decyzja została udzielona na wsparciu przy prowadzeniu, na terenie objętym wsparciem, działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły, w ramach której oferuje produkty i usługi w zakresie określonym w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:

1.(…)

Przedsiębiorstwo Spółki działa głównie w sektorze (…), a konkretnie zajmuje się produkcją (…) (przeważającą działalność określa kod (…) wymieniony wprost w treści Decyzji); przez Spółkę wykonywane są różne (…).

Produkty wytwarzane przez Spółkę nazwać można ogólnie: „(…)”. Usługi oferowane przez spółkę, opisać można ogólnie jako: „Montaż (…)”.

Spółka osiąga i będzie osiągać w przyszłości przychody podatkowe i koszty ich uzyskania wiążące się z transakcjami sprzedaży oraz montażu (…). Sprzedaż ta jest i będzie dokonywana na rzecz klientów zamawiających oferowane im produkty, objęte zakresem przedmiotowym i terytorialnym pozyskanych Instrumentów wsparcia, a tym samym wytwarzanych w ramach Działalności zwolnionej. Specyfika indywidualnie projektowanych (…) polega na tym, że nabywca nie jest zainteresowany ich nabyciem bez zapewniania mu przez producenta Montażu (…). Usługa montażu - czasami, co zależy od rodzaju (…), odbywa się w miejscu ich użytkowania przez klienta, czyli czasami nie odbywa się „fizycznie” na terenie nieruchomości objętej Decyzją, lecz jest do oferowania sprzedaży (…) niezbędna i komplementarna. (…) nie mógłby zostać objęty gwarancją i rękojmią producenta, a dla dopuszczenia do użytku u klienta wymagana jest zwykle przeprowadzenie prób, testów i odbiorów technicznych.

Uwzględniając powyższe przepisy i powyższy opis sprawy, należy stwierdzić, iż sprzedaż (…) jak i wykonywanie usługi montażu (…), w tym poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, mieści się przedmiotowo w działalności określonej w decyzji o wsparciu otrzymanej przez Spółkę.

Dochód zwolniony to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowej inwestycji, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo tej działalności gospodarczej.

Co prawda, usługa montażu (…) odbywa się czasami poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, jednak ze względu na ścisłe powiązania pomiędzy sprzedażą (…) a montażem (…) (jak wskazuje Spółka, nabywcy oczekują zapewnienia usługi montażu, a usługa montażu wykonywana poza terenem decyzji o wsparciu jest niezbędna i komplementarna wobec sprzedaży (…)), należy uznać, iż stanowi ona następstwo działalności gospodarczej prowadzonej na terenie decyzji o wsparciu.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą:

- (…) w ramach D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - jest prawidłowe,

- Montażu (…) wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Do wniosku dołączono dokumenty tj. Decyzją o wsparciu oraz mapkę działek inwestycji objętej Decyzją. Należy jednak zauważyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

 - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

 - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.