Interpretacja indywidualna z dnia 7 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.624.2025.1.AK

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

- nieprawidłowe w zakresie prawa do korekty stawki krajowej do 0,00, w związku z ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, od których Spółka uiściła podatek VAT w stawce 23%;

- prawidłowe w zakresie uznania, że Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia dostarczenia towaru do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 7 października 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podatnik (dalej jako: „Spółka”) jest osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych w całości od swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania oraz jest czynnym podatkiem podatku od towarów i usług.

Spółka jest producentem przemysłowych urządzeń chłodniczych i wentylacyjnych. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności produkcja urządzeń chłodniczych (lady, regały, wyspy) o szerokim zastosowaniu: z agregatem wbudowanym z przeznaczeniem dla małych i średnich sklepów, czy z zewnętrzną instalacją chłodniczą dla supermarketów.

Spółka sprzedaje urządzenia własnej produkcji klientom zagranicznym mającym siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza tym obszarem.

W 2025 r. Spółka dokonała sprzedaży 20 szt. urządzeń chłodniczych na rzecz podmiotu mającego siedzibę w (…) (dalej jako: Klient”), który posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który Klient podał podatnikowi, zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: „Ustawa”). Klient dokonał przedpłaty za urządzenia na podstawie faktury proforma, dokonując tym samym zapłaty za cały towar przed jego odebraniem. Sprzedaż odbyła się na zasadach FCA (Free Carrier), co oznacza, że środek transportu organizuje i opłaca kupujący, a dostawa towarów jest zrealizowana z chwilą załadowania na środek transportu zorganizowany przez kupującego. W dniu (…) 2025 r. przewoźnik, któremu Klient zlecił usługę transportu towarów, odebrał z magazynu Spółki 20 szt. urządzeń chłodniczych, bez składania jakichkolwiek zastrzeżeń tak co do stanu opakowania, jak i samych urządzeń. Spółka rozpoznała transakcję jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Następnie, Klient zwrócił Spółce 2 szt. urządzeń, a później kolejną 1 szt., wskazując, że urządzenia dotarły do Klienta uszkodzone - na dokumencie przewozowym (liście przewozowym) przewoźnik umieścił adnotację: „Odmowa odbioru”. W związku z powyższym, Klient nie potwierdził odbioru 20 szt. urządzeń, a Spółka otrzymała od przewoźnika potwierdzenie dostawy 17 szt. i odmowy odbioru 3 szt. Jakiekolwiek próby porozumienia się z Klientem w kwestii potwierdzenia odbioru 20 szt. urządzeń okazały się bezskuteczne. W związku z powyższym, działając zgodnie z art. 42 ust. 12 pkt 2 Ustawy, Spółka wykazała dostawę 3 urządzeń w ewidencji za miesiąc (…) 2025 r. i opodatkowała dostawę 3 szt. urządzeń stawką krajową.

Reklamacja klienta w przedmiocie uszkodzeń urządzeń została rozpatrzona przez Spółkę negatywnie, ponieważ urządzenia zostały wydane Klientowi w stanie wolnym od jakichkolwiek wad, a uszkodzenia mechaniczne (stłuczone szyby, porysowana blacha, rozdarte opakowania) powstały prawdopodobnie w czasie transportu, który organizowany był przez Klienta. Spółka wydała przewoźnikowi towar w stanie wolnym od wad, wobec czego brak było podstaw do uznania reklamacji za zasadną. Pomimo przekazania Klientowi stanowiska Spółki i wielokrotnych wezwań, nie odbierał on urządzeń, ani też nie zlecił Spółce naprawy uszkodzeń. Wszelkie pisma wysyłane Klientowi na adres siedziby podany w (…) rejestrze handlowym wracały nieodebrane, z adnotacją: adresat nieznany. Klient kontaktował się ze Spółką wyłącznie elektronicznie, z firmowego adresu e-mail.

W konsekwencji, w dniu (…) 2025 r. Spółka odstąpiła od umowy sprzedaży w zakresie 3 szt. urządzeń chłodniczych znajdujących się już w magazynie Spółki (wysyłając oświadczenie z podpisem elektronicznym kwalifikowanym na adres e-mail Klienta), korzystając z ustawowego prawa odstąpienia od umowy wzajemnej w części, na podstawie art. 491 § 2 Kodeksu cywilnego, a następnie wystawiła fakturę korygującą do faktury sprzedaży, zmniejszając ilość urządzeń z 20 do 17 szt. Dalej wysłała Klientowi notę obciążeniową za zmniejszenie wartości towaru i koszty magazynowania urządzeń i złożyła oświadczenie o potrąceniu wymienionych należności z wierzytelnością Klienta z tytułu zwrotu zapłaconej ceny za 3 urządzenia. Po potrąceniu, pozostała do zapłaty na rzecz Klienta kwota, którą Spółka w dniu (…) zwróciła Klientowi na konto. Wobec tego, iż Spółka (…) 2025 r. odstąpiła od umowy sprzedaży w części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, i w związku z wystawieniem faktury korygującej sprzedaż w tej części, w deklaracji za miesiąc (…), Spółka zamierza dokonać korekty podstawy opodatkowania, jak również Spółka zamierza dokonać zapisów korygujących wcześniejsze opodatkowanie stawką krajową 23% do 0,00.

Pytania

1. Czy w świetle art. 29a ust. 10 pkt 3 w zw. z ust. 13 w zw. z ust. 15 pkt 1 ustawy, w związku z ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży w części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, od których następnie Spółka uiściła VAT w stawce krajowej (23%), Spółce przysługuje prawo do korekty stawki krajowej do 0,00?

2. Czy w świetle art. 42 ust. 12 ustawy, Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową (23%) VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia [dostarczenia] towaru do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym?

Państwa stanowisko w sprawie

Pytanie nr 1

W związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży przez Spółkę, wystawieniem faktury korygującej dla klienta, Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do korekty stawki krajowej 23%, która została pierwotnie naliczona, w związku z brakiem dokumentu potwierdzającego odbiór towaru przez kupującego na terytorium Wspólnoty. Skoro transakcja, na skutek odstąpienia od umowy sprzedaży w części, zostaje uznana za niezawartą, to należy również skorygować zapłacony podatek VAT należny w stawce 23% do 0,00.

Zgodnie z art. 491 kodeksu cywilnego:

§ 1. Jeżeli jedna ze stron dopuszcza się zwłoki w wykonaniu zobowiązania z umowy wzajemnej, druga strona może wyznaczyć jej odpowiedni dodatkowy termin do wykonania z zagrożeniem, iż w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu będzie uprawniona do odstąpienia od umowy. Może również bądź bez wyznaczenia terminu dodatkowego, bądź też po jego bezskutecznym upływie żądać wykonania zobowiązania i naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki.

§ 2. Jeżeli świadczenia obu stron są podzielne, a jedna ze stron dopuszcza się zwłoki tylko co do części świadczenia, uprawnienie do odstąpienia od umowy przysługujące drugiej stronie ogranicza się, według jej wyboru, albo do tej części, albo do całej reszty niespełnionego świadczenia. Strona ta może także odstąpić od umowy w całości, jeżeli wykonanie częściowe nie miałoby dla niej znaczenia ze względu na właściwości zobowiązania albo ze względu na zamierzony przez nią cel umowy, wiadomy stronie będącej w zwłoce.

Co do zasady, w razie odstąpienia od umowy, jest ona uważana za niezawartą, a strony zwracają sobie to, co wzajemnie świadczyły. W razie podzielności świadczeń i odstąpienia od części umowy - dotyczy to tej części umowy. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa, odstąpienie sprzedawcy na podstawie art. 491 KC od umowy sprzedaży rzeczy ruchomej powoduje przejście jej własności z powrotem na zbywcę [vide: wyr. SN z 6.5.2004 r., II CK 264/03, Legalis; wyr. SN z 8.5.2003 r., II CKN 66/01, Legalis; uchw. SN(7) z 27.2.2003 r., III CZP 80/02, OSNC 2003, Nr 11, poz. 141; wyr. SN z 22.1.2002 r., V CKN 660/00, OSP 2003, Nr 1, poz. 2; odmiennie wyr. SN z 26.3.2002 r. II CKN 806/99, Legalis, także: M. Gutowski (red.), Kodeks cywilny. Tom II. Komentarz. Art. 353-626, wyd. 3, 2022], Równocześnie: Prawo do odstąpienia od umowy ma charakter uprawnienia kształtującego o charakterze likwidacyjnym, ponieważ - mówiąc najogólniej - prowadzi do likwidacji łączącego strony stosunku prawnego [vide: M. Gutowski (red.), Kodeks cywilny. Tom II. Komentarz. Art. 353-626, wyd. 3, 2022].

Według art. 29a ust. 10 pkt 3 Ustawy: Podstawę opodatkowania obniża się o: zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło.

Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 13 Ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Równocześnie, na podstawie ust. 15 cytowanego przepisu: Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku: eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W opisanym wyżej stanie faktycznym, umowa sprzedaży w części dotyczącej 3 urządzeń, wygasła z dniem odstąpienia, jakby w ogóle nie została zawarta, a własność tych urządzeń wróciła do Spółki. W tym stanie rzeczy, odpadła podstawa opodatkowania - lege non distinguente - chodzi w tym wypadku o opodatkowanie stawką krajową, na podstawie art. 42 ust. 12 Ustawy, zatem Spółka uprawniona jest do obniżenia podstawy opodatkowania za okres rozliczeniowy, w którym Spółka wystawiła fakturę korygującą na liczbę sprzedanych urządzeń (to jest za (…) 2025 r.), bez konieczności posiadania dokumentacji dotyczącej uzgodnienia z nabywcą obniżenia podstawy opodatkowania.

Kluczowe jest częściowe odstąpienie przez Spółkę od umowy sprzedaży urządzeń (w zakresie 3 szt.), co wiązało się z koniecznością skorygowania faktury sprzedaży 20 szt. urządzeń, do 17 szt. W tym zakresie (3 szt. urządzeń), umowa wygasła, a strony zwróciły sobie wszystko, co w jej wykonaniu świadczyły - sprzedający zwraca cenę, a kupujący - urządzenia. Czynność opodatkowana została unicestwiona, przedmiot opodatkowania - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - nie istnieje. Jak wskazuje się w orzecznictwie: Odstąpienie od umowy jest wykonaniem uprawnienia kształtującego. Kształtuje ono bowiem nowy stan prawny między stronami w ten sposób, że od chwili jego złożenia umowa wzajemna przestaje je wiązać, strony nie są już obustronnie wobec siebie zobowiązane do świadczeń przewidzianych w umowie, a to co ewentualnie świadczyły już wcześniej, podlega zwrotowi. [vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2001 r., I ACa 512/00],

Stanowisko Podatnika znajduje oparcie w interpretacji podatkowej z dnia 14 marca 2024 r., gdzie wskazano: W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, na poczet której uiszczono zaliczkę, istotne znaczenie ma fakt, że w następstwie tego odstąpienia ostatecznie nie dochodzi do czynności opodatkowanej na poczet której płatność (zaliczka) została przyjęta. Odstąpienie od umowy powoduje, że przedmiot opodatkowania (dla którego przyjęta płatność była częścią podstawy opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma więc czego obejmować opodatkowaniem. Konsekwencją powyższego musi być upadek obowiązku podatkowego od zaliczki. Nie ma bowiem przedmiotu podatku (czynności podlegającej opodatkowaniu), od którego obowiązek podatkowy miałby powstać [vide: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT1-1.4012.17.2024.2.RG].

Należy wskazać dodatkowo, że księgi i ewidencje podatkowe, powinny dokumentować rzeczywiste operacje gospodarcze. W przypadku odstąpienia od umowy, zostaje ona niejako anulowana a więc wygasa i jest uważana za niebyłą - wobec braku przedmiotu opodatkowania, z dniem odstąpienia treść ewidencji powinna odzwierciedlać ten stan rzeczy.

Pytanie nr 2

Wobec braku posiadania dowodów dostarczenia do klienta 3 szt. urządzeń, Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową (23%) VAT sprzedaż tych 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy: Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Zgodnie z art. 42 ust. 12 ustawy: Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za: okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

W opisanym stanie faktycznym, wobec odmowy przyjęcia przez klienta 3 sztuk towaru, który uległ uszkodzeniu już po wydaniu działającemu w imieniu kupującego przewoźnikowi, zatem przy braku potwierdzenia dostawy przez klienta (na liście przewozowym przewoźnik umieścił adnotację: „Odmowa odbioru”), Spółka opodatkowała sprzedaż stawką krajową w okresie rozliczeniowym kolejnym po następnym okresie rozliczeniowym, czyli w przypadku Spółki - po 2 miesiącach od miesiąca pierwotnej transakcji. W ocenie Spółki, było to konieczne, z uwagi na brak posiadania dowodów, że towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Towary zostały wywiezione, ale kupujący je zwrócił, zatem nie zostały do niego dostarczone w świetle Ustawy, choć faktycznie na kupującego przeszło ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru w momencie jego odbioru z magazynu Spółki, a kupujący miał możliwość dysponowania towarem jak właściciel. Towary wróciły do magazynu sprzedawcy w różnym czasie, mimo tego, iż przewoźnik odebrał wszystkie urządzenia od Spółki w jednej dacie. Spółka nie miała więc innej możliwości, jak opodatkować 3 szt. urządzeń stawką krajową podatku, na podstawie art. 42 ust. 12 ustawy. Co również istotne, Spółka cały czas usiłowała uzyskać potwierdzenie odbioru od kontrahenta, stojąc na oczywistym w taj sytuacji stanowisku, że klient zwrócił towar, który uznał za niepełnowartościowy i oczekuje jego naprawy w ramach gwarancji. Jednak klient zaniechał odbierania korespondencji papierowej oraz kontaktu elektronicznego w tej sprawie. Zatem, mimo że Spółka opodatkowała transakcję stawką krajową, licząc na możliwość późniejszej korekty stawki krajowej na 0%, ostatecznie jednak, z zachowania klienta wyraźnie wynikało, że uzyskanie jakiejkolwiek dokumentacji jest niemożliwe, a co za tym idzie - niemożliwa będzie późniejsza kwalifikacja tej części transakcji, jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Spółka zdecydowała zatem o odstąpieniu od umowy, ze względu na zwłokę klienta w odbiorze towaru po negatywnym rozpatrzeniu reklamacji, a zatem transakcja, w zakresie 3 szt. urządzeń, została ostatecznie anulowana.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

- nieprawidłowe w zakresie prawa do korekty stawki krajowej do 0,00, w związku z ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, od których Spółka uiściła podatek VAT w stawce 23%;

- prawidłowe w zakresie uznania, że Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia dostarczenia towaru do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 13 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy:

W myśl art. 13 ust. 8 ustawy:

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Według art. 19a ust. 1 ustawy:

Jednocześnie w myśl art. 20 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 10 ustawy:

Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 14 ustawy:

Na podstawie art. 29a ust. 15 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

Stosownie do art. 42 ust. 12 ustawy:

Przepis art. 42 ust. 12 ustawy odnosi się do jednego z warunków zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy. Warunek ten dotyczy jedynie udokumentowania wywozu z kraju towarów będących przedmiotem dostawy i dostarczenia ich na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Przepis art. 42 ust. 12 ustawy reguluje sytuację, gdy powyższy warunek nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres.

Jak wynika z art. 42 ust. 12a ustawy:

Wprowadzona z dniem 1 stycznia 2021 r. treść przepisu art. 29a ust. 13 ustawy umożliwia podatnikowi dokonanie obniżenia podstawy opodatkowania już w momencie wystawienia faktury korygującej pod warunkiem, że z posiadanej przez niego dokumentacji wynika, że uzgodnił z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług, określone w fakturze korygującej i faktura korygująca jest zgodna z tą posiadaną dokumentacją. Natomiast w przypadku gdy podatnik nie posiada dokumentacji w okresie, w którym wystawił fakturę korygującą, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za ten okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

W tym miejscu należy stwierdzić, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości.

W myśl obowiązujących przepisów, jeżeli po wystawieniu faktury pierwotnej wystąpią zdarzenia, które mają wpływ na zmianę treści wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, wówczas należy wystawić fakturę korygującą. Podkreślić należy, że prawo do wystawienia faktury korygującej uzależnione jest od ściśle wskazanych w ustawie sytuacji. Powyższe oznacza, że ustawodawca nie pozostawił podatnikowi swobody w powyższym zakresie lecz uzależnił prawo do skorygowania pierwotnie wystawionych faktur od wystąpienia określonych zdarzeń. Wśród okoliczności, które determinują konieczność wystawienia faktury korygującej ustawodawca wskazał m.in. udzielenie obniżki ceny w formie rabatu, opustów i obniżek cen, zwrot podatnikowi towarów oraz zwrot nabywcy całości lub części zapłaty. Zatem w sytuacji gdy po wystawieniu faktury pierwotnej podatnikowi zwrócono towar, wówczas podatnik wystawia fakturę korygującą. Oznacza to, że dopiero po wykonaniu powyższej czynności, czyli po faktycznym zwrocie towaru, możliwe jest udokumentowanie tego zdarzenia fakturą korygującą.

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”).

W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, na poczet której uiszczono zaliczkę, istotne znaczenie ma fakt, że w następstwie tego odstąpienia ostatecznie nie dochodzi do czynności opodatkowanej na poczet której płatność (zaliczka) została przyjęta. Odstąpienie od umowy powoduje, że przedmiot opodatkowania (dla którego przyjęta płatność była częścią podstawy opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma więc czego obejmować opodatkowaniem. Konsekwencją powyższego musi być upadek obowiązku podatkowego od zaliczki. Nie ma bowiem przedmiotu podatku (czynności podlegającej opodatkowaniu), od którego obowiązek podatkowy miałby powstać.

Dotyczy to zarówno przypadku, gdy płatność miała charakter zaliczki i jest zwracana nabywcy, jak i sytuacji, gdy płatność stanowiła np. wadium zatrzymywane przez sprzedawcę. Także w tym ostatnim przypadku nie ma przedmiotu podatku, zaś przyjęta zaliczka przestaje być wynagrodzeniem za spodziewaną czynność opodatkowaną. Pełni funkcję quasi - odszkodowawczą i nie łączy się z żadnym świadczeniem sprzedawcy.

Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r. dokonali Państwo sprzedaży 20 szt. urządzeń chłodniczych na rzecz podmiotu mającego siedzibę w (…). Klient dokonał zapłaty za cały towar przed jego odebraniem. Na tym etapie, rozpoznali Państwo transakcję jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Następnie Klient zwrócił Państwu 3 szt. urządzeń, wskazując, że urządzenia dotarły uszkodzone. W związku z powyższym, otrzymali Państwo potwierdzenie dostawy 17 szt. urządzeń oraz odmowę odbioru 3 szt. urządzeń. W ewidencji za miesiąc (…) 2025 r. wykazali Państwo dostawę 3 szt. urządzeń, którą Państwo opodatkowali. Reklamacja Klienta została przez Państwa rozpatrzona negatywnie, w konsekwencji czego, (…) 2025 r. odstąpili Państwo od umowy sprzedaży w części (w zakresie 3 szt. urządzeń), a następnie wystawili Państwo fakturę korygującą sprzedaż w tej części, w deklaracji za miesiąc (…).

W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w świetle art. 29a ust. 10 pkt 3 w zw. z ust. 13 w zw. z ust. 15 pkt 1 ustawy, w związku z ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży w części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, od których następnie uiścili Państwo VAT w stawce krajowej (23%), przysługuje Państwu prawo do korekty stawki krajowej do 0,00.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że pierwotna faktura uwzględniająca sprzedaż 20 szt. urządzeń chłodniczych dokumentowała czynność, do której w części (w zakresie 3 szt. urządzeń) w ogóle nie doszło. W takiej sytuacji, gdy nie doszło do zawarcia transakcji w pełnym zakresie, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, regulujące wystawianie faktur korygujących podstawę opodatkowania oraz podatek należny, wprost stanowią o obowiązku wystawienia przez dostawcę faktury korygującej podstawę opodatkowania i podatku należnego z tytułu otrzymanej zaliczki na poczet transakcji, do zrealizowania której, w zakresie 3 szt. urządzeń de facto nie doszło.

Gdy dostawca odstąpi od umowy sprzedaży w wyniku braku odbioru towarów przez klienta, na poczet której wniósł uprzednio zapłatę, to zatrzymana kwota zapłaty, nie stanowi wynagrodzenia za dokonanie dostawy towaru. W konsekwencji, gdy dostawa towaru nie dojdzie do skutku, należy skorygować rozliczenie w zakresie pobranej i opodatkowanej płatności, albowiem opodatkowana zapłata nie dotyczy już, z chwilą wystąpienia przesłanek warunkujących odstąpienie od umowy, sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Wobec tego, należy do wystawionej uprzednio faktury, dokumentującej otrzymanie zapłaty wystawić fakturę korygującą.

Zgodnie z powołanym przepisem art. 29a ust. 15 pkt 1 ustawy, w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie stosuje się warunku posiadania dokumentacji, z której wynika, że podatnik uzgodnił z nabywcą towaru warunki obniżenia podstawy opodatkowania.

Zatem skoro w okolicznościach niniejszej sprawy odstąpili Państwo od umowy sprzedaży w zakresie 3 szt. urządzeń, które nie zostały odebrane przez klienta, a za które wcześniej otrzymali Państwo zapłatę, niejako przestał istnieć przedmiot transakcji sprzedaży tj. w zakresie 3 szt. urządzeń.

W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, przedmiot opodatkowania, dla którego przyjęta płatność była częścią podstawy opodatkowania, nie zaistnieje. W konsekwencji nie ma od czego naliczyć podatku. Nie ma bowiem czynności podlegającej opodatkowaniu, od którego obowiązek podatkowy miałby powstać.

Tym samym, w analizowanej sprawie na podstawie art. 29a ust. 10 pkt 3 w zw. z ust. 13 w zw. z ust. 15 pkt 1 ustawy, w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży w części, tj. w zakresie 3 szt. urządzeń, przysługuje Państwu prawo do obniżenia podstawy opodatkowania do zera w okresie rozliczeniowym, w którym wystawili Państwo fakturę korygującą, tj. w deklaracji za miesiąc (…) 2025 r. Natomiast nie przysługuje Państwu prawo do korekty stawki VAT do 0,00.

W związku z powyższą argumentacją, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostało uznane za nieprawidłowe.

W dalszej części wniosku, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia dostarczenia towaru do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym.

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego.

Dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

W związku z tym, że Spółka nie uzyskała potwierdzenia dostarczenia 3 szt. urządzeń do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym w tym zakresie, Spółka słusznie opodatkowała sprzedaż 3 szt. towaru stawką krajową.

Państwa stanowisko do pytania nr 2 w zakresie opodatkowania stawką krajową sprzedaży 3 szt. urządzeń jest zatem prawidłowe.

Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy prawa do korekty stawki krajowej do 0,00, w związku z ustawowym odstąpieniem od umowy sprzedaży części, to jest w zakresie 3 szt. urządzeń, zakwalifikowanej uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, od których Spółka uiściła podatek VAT w stawce 23% - (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz ustalenia czy w świetle art. 42 ust. 12 ustawy, Spółka prawidłowo opodatkowała stawką krajową VAT sprzedaż 3 szt. urządzeń, zakwalifikowaną uprzednio jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jeżeli nie uzyskała potwierdzenia towaru do nabywcy, a dysponowała odmową przyjęcia towaru na liście przewozowym (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Natomiast w zakresie konkretnej wartości stawki podatku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.