Interpretacja indywidualna z dnia 5 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4015.433.2025.1.JKU
Zwrot środków pieniężnych na rzecz wnioskodawcy, dokonany w ramach ugody między byłymi partnerami jako wyrównanie poniesionych nakładów, nie powoduje obowiązku podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn, gdyż nie stanowi nieodpłatnego przysporzenia majątkowego rozumianego jako darowizna.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych od partnera. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Ma Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz jest Pani polską rezydentką podatkową. W latach (…) pozostawała Pani w nieformalnym związku partnerskim ze swoim partnerem („Partner”). Wraz z Partnerem prowadziła Pani w tym okresie wspólne gospodarstwo domowe.
W okresie trwania związku, nabyła Pani mieszkanie w drodze darowizny od swojej babci, stając się jego jedyną właścicielką. Następnie, poniosła Pani wydatki w związku z remontem mieszkania, a w dalszej kolejności dokonała Pani sprzedaży nieruchomości.
Środki ze sprzedaży zostały wpłacone na wspólne konto bankowe Pani i Partnera. Część z nich została przeznaczona dla Partnera na wkład własny, służący sfinansowaniu przez niego zakupu nowego mieszkania - stał się on jego jedynym właścicielem. Nieruchomość ta była następnie wynajmowana przez Partnera, a przychody z wynajmu trafiały na odrębny rachunek Partnera, do którego nie miała Pani dostępu.
Partycypowała Pani w kosztach codziennego życia z Partnerem, ponosząc nakłady na wspólne gospodarstwo domowe.
W (…) r. rozstała się Pani z Partnerem. Obecnie, w związku z rozstaniem, planuje Pani z Partnerem zawarcie umowy dotyczącej ugodowego rozliczenia konkubinatu („Ugoda”).
Na podstawie Ugody, Partner dokona przelewu na Pani rzecz środków pieniężnych jako zwrot poniesionych nakładów na jego majątek osobisty.
Podkreśla Pani, że intencją stron wyrażoną w Ugodzie jest rozliczenie poniesionych przez Panią nakładów na majątek Partnera (partycypowanie w kosztach zakupu i wyposażenia mieszkania sfinansowanego z Pani środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny).
Zwrot środków przez Partnera nie wynika z żadnego tytułu darowizny, sprzedaży, spadku ani innego tytułu odpłatnego lub nieodpłatnego przysporzenia, lecz stanowi jedynie wyrównanie rozliczeń finansowych pomiędzy stronami po ustaniu związku partnerskiego.
Środki, które zostały wykorzystane przez Partnera na zakup nieruchomości w czasie trwania związku, pochodziły z Pani majątku prywatnego.
Zastanawia się Pani czy w związku z zawarciem i wykonaniem Ugody powstanie po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.
Pytanie
Czy otrzymanie przez Panią od Partnera na podstawie Ugody środków pieniężnych stanowiących zwrot nakładów na majątek Partnera będzie skutkować powstaniem po Pani stronie obowiązku podatkowego określonego w ustawie o podatku od spadków i darowizn, a w konsekwencji wystąpi po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, otrzymanie przez Panią od Partnera na podstawie Ugody środków pieniężnych stanowiących zwrot nakładów na majątek Partnera nie będzie skutkować powstaniem po Pani stronie obowiązku podatkowego określonego w ustawie o podatku od spadków i darowizn, a w konsekwencji nie wystąpi po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.
Kwota, którą otrzyma Pani od Partnera to pieniądze, które wcześniej wydatkowała Pani w formie nakładów na majątek Partnera (nieruchomość nabyta przez Partnera, ale za Pani środki).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn: podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2) darowizny, polecenia darczyńcy;
3) zasiedzenia;
4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Na mocy art. 1 ust. 2 ww. ustawy: podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
Podkreślić należy, że katalog tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, określony w art. 1 ust 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, stąd w tym zakresie należy sięgnąć do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071) („Kodeks cywilny”).
Zgodnie z art. 888 §1 Kodeksu cywilnego: przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Jak natomiast stanowi art. 890 §1 Kodeksu cywilnego: oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
W świetle powyższych okoliczności, należy stwierdzić, że skoro przelew, który otrzyma Pani od Partnera na podstawie Ugody, tj. środki pieniężne tytułem zwrotu poniesionych nakładów na majątek Partnera jest dokonywany de facto jako zwrot wydatków, to nie sposób uznać go za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego.
W konsekwencji, otrzymanie przez Panią od Partnera środków pieniężnych na podstawie Ugody będących zwrotem nakładów na majątek Partnera, nie będzie skutkować powstaniem po Pani stronie obowiązku podatkowego określonego w ustawie o podatku od spadków i darowizn, wobec czego nie wystąpi po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.
Na potwierdzenie swojego stanowiska powołała się Pani na interpretację indywidualną.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny, zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej:
Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.
Końcowo wskazuję, że aktualny tekst jednolity ustawy o podatku od spadków i darowizn został opublikowany w Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.
W odniesieniu do przywołanej interpretacji indywidualnej należy wskazać, iż została ona wydana w indywidualnej sprawie, w związku z czym nie znajduje zastosowania w tej sprawie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1ustawy Ordynacja podatkowa.
