Interpretacja indywidualna z dnia 5 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.646.2025.2.AP

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, przesłany do tutejszego organu przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego, zgodnie z właściwością rzeczową. Uzupełniła go Pani pismami, które wpłynęły 4 i 29 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) maja 2011 r. nabyła Pani wraz z ówczesnym mężem lokal mieszkalny do majątku wspólnego małżeńskiego.

Wyrokiem Sądu Okręgowego z (…) maja 2017 r. został orzeczony rozwód.

Następnie, wyrokiem z (…) lipca 2017 r. ustanowiono między Panią a byłym mężem rozdzielność majątkową ze skutkiem wstecznym od (…) maja 2011 r.

(…) stycznia 2020 r., w wyniku zniesienia współwłasności tego lokalu (bez spłat i dopłat), stała się Pani jego jedyną właścicielką. W 2025 r. sprzedała Pani mieszkanie.

W piśmie z 4 grudnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani opis sprawy poprzez wskazanie, że (…) września 2025 r. w wyniku podpisania aktu notarialnego dokonała Pani sprzedaży – jako osoba fizyczna – spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będącego w dniu sprzedaży wyłącznie Pani prawem.

Powyższy lokal nabyła Pani (…) maja 2011 r. na rynku wtórnym, wraz z ówczesnym małżonkiem. Lokal stanowił Państwa wspólny majątek małżeński w równych częściach, po 1/2 każdy. Jednak z powodu notorycznego uchylania się małżonka od ciążących na nim obowiązków wynikających z założenia rodziny doszło do rozwiązania małżeństwa.

Wyrokiem Sądu Okręgowego z (…) maja 2017 r. (…) został orzeczony rozwód z wyłącznej winy pozwanego wraz z ograniczeniem władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem.

Kolejnym wyrokiem zaocznym, tym razem wydanym przez Sąd Rejonowy z (…) lipca 2017 r. (…) ustanowiono z datą wsteczną, tj. od (…) maja 2011 r. rozdzielność majątkową pomiędzy Wnioskodawczynią a byłym mężem.

Następnie Postanowieniem Sądu Rejonowego z (…) stycznia 2020 r. (…), dokonano zniesienia współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w ten sposób, że przyznano je na wyłączną własność Wnioskodawczyni bez obowiązku regulowania spłaty na rzecz byłego męża.

Pani zdaniem, zgodnie z zapisami art. 10 ust. 6 updof, który mówi, że „w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej” datą nabycia przez Panią spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest dzień (…) maja 2011 r. W związku z powyższym dokonana przez Panią w 2025 r. sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto ustanowienie rozdzielności majątkowej nie stanowi w świetle zapisów ustawy o pdof nowego nabycia ani przysporzenia.

Dodatkowo w piśmie z 29 grudnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1.Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.Czy prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem złożonego wniosku nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności?

Odpowiedź: Prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od 6 maja 2024 r. Sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem złożonego wniosku nie nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności gospodarczej.

3.Czy wskutek dokonanego zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego otrzymała Pani lokal mieszkalny, którego wartość po dokonanym podziale przekraczała wartość udziału jaki pierwotnie Pani przysługiwał?

Innymi słowy, czy przy dokonaniu zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przez Panią przed dokonaniem tej czynności?

Odpowiedź: W wyniku zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego nie otrzymała Pani lokalu, którego wartość po dokonanym podziale przekraczałaby wartość udziału, jaki przysługiwał Pani przed dokonaniem tej czynności. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez przysporzenia majątkowego po Pani stronie, a wartość otrzymanego lokalu odpowiadała wartości posiadanego uprzednio udziału.

Pytanie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego dokonana przez Panią z uwzględnieniem wskazanego powyżej stanu faktycznego rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie, zgodnie z zapisami art. 10 ust. 6 updof „w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej” , datą nabycia przez podatnika spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest (…) maja 2011 r. W związku z powyższym dokonana przez Panią w 2025 r. sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto ustanowienie rozdzielności majątkowej nie stanowi w świetle zapisów ustawy o pdof nowego nabycia, ani przysporzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 10 ust. 6 ww. ustawy:

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (…) września 2025 r. w wyniku podpisania aktu notarialnego dokonała Pani sprzedaży – jako osoba fizyczna – spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będącego w dniu sprzedaży wyłącznie Pani prawem. Powyższy lokal nabyła Pani (…) maja 2011 r. na rynku wtórnym, wraz z ówczesnym małżonkiem. Lokal stanowił Państwa wspólny majątek małżeński w równych częściach, po 1/2 każdy. Wyrokiem Sądu Okręgowego z (…) maja 2017 r. został orzeczony rozwód. Następnie wyrokiem z (…) lipca 2017 r. ustanowiono z datą wsteczną, tj. od (…) maja 2011 r. rozdzielność majątkową pomiędzy Panią a Pani mężem. (…) stycznia 2020 r., w wyniku zniesienia współwłasności tego lokalu (bez spłat i dopłat), stała się Pani jego jedyną właścicielką.

W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie dokonana przez Panią sprzedaż lokalu mieszkalnego podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Według art. 155 § 1 ww. Kodeksu:

Pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Nadmienić w tym miejscu należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Stosownie do art. 33 pkt 1 ww. Kodeksu:

Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:

Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. Kodeksu) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. Kodeksu).

Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.

Na podstawie art. 50¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 52 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:

W konsekwencji wydania przez sąd orzeczenia o ustanowieniu między małżonkami rozdzielności majątkowej ustrój ten między małżonkami obowiązuje zatem od dnia, który został oznaczony w wyroku.

Zatem, skoro sąd orzekł o zniesieniu wspólności majątkowej małżonków z datą wsteczną od (…) maja 2011 r., to od tego dnia między Panią a Pani mężem istniała rozdzielność majątkowa.

W rezultacie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że (…) maja 2011 r. nabyła Pani z ówczesnym mężem do majątku osobistego lokal mieszkalny w częściach ułamkowych.

Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Według art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:

·podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

·wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.

Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy stwierdzić, że nabycie przedmiotowej nieruchomości w dniu (…) maja 2011 r. przez Panią i Pani ówczesnego męża nastąpiło do Państwa majątków odrębnych, tj. Pani nabyła udział 1/2 do swojego majątku osobistego i Pani ówczesny małżonek nabył udział 1/2 do swojego majątku osobistego.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że nie zawarli Państwo umowy małżeńskiej rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską na udziały w przedmiotowej nieruchomości. Zatem wskazać należy, że przedmiotowa nieruchomość od dnia (…) maja 2011 r. (tj. od dnia nabycia przez Panią i Pani ówczesnego męża udziałów po 1/2 w przedmiotowej nieruchomości) do dnia (…) stycznia 2020 r. (tj. do dnia zniesienia współwłasności) nie była objęta wspólnością majątkową małżeńską.

Wobec powyższego wskazać należy, że art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzam, że nabyła Pani lokal mieszkalny w różnym czasie i w różny sposób. W 2011 r. nabyła Pani lokal mieszkalny w częściach ułamkowych z ówczesnym mężem. Natomiast w 2020 r. nabyła Pani pozostały udział w ww. lokalu mieszkalnym w wyniku zniesienia współwłasności. Z uwagi na to, że nabycie przedmiotowego prawa nastąpiło w dwóch datach, to pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego udziału nabytego przez Panią.

Ponieważ od końca 2011 r., w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego na współwłasność w częściach ułamkowych z ówczesnym mężem, do sprzedaży w dniu (…) września 2025 r. minęło pięć lat, to przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tego udziału nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Natomiast odpłatne zbycie (…) września 2025 r. udziału w tym lokalu nabytego przez Panią w 2020 r. wskutek dokonanego zniesienia współwłasności, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jego sprzedaż nastąpiła przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w tym przepisie, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału.

Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztem uzyskania przychodów będzie całość udokumentowanych kosztów nabycia lub udokumentowanych kosztów wytworzenia nieruchomości, powiększonych o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości.

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Podsumowując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy wskazuję, że przychód ze sprzedaży (…) września 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości nabytego przez Panią w 2011 r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tego udziału nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Panią.

Natomiast sprzedaż przez Panią (…) września 2025 r. udziału w nieruchomości nabytego przez Panią (…) stycznia 2020 r. w drodze zniesienia współwłasności od Pani męża z jego majątku osobistego stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Panią. Dochód uzyskany ze sprzedaży ww. udziału podlega opodatkowaniu według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 o wysokości osiągniętego dochodu w myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do dnia 30 kwietnia 2026 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionymi we wniosku stanami faktycznymi i zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanów faktycznych i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanami faktycznymi i zdarzeniem przyszłym podanymi przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.