Interpretacja indywidualna z dnia 30 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.747.2025.2.SKJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 grudnia 2025 r. (wpływ 12 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca rozważa utworzenie spółki kapitałowej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dalej: „Spółka”), w której będzie jednym ze wspólników. W związku z tym, na podstawie art. 14n Ordynacji podatkowej Wnioskodawca o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie planowanej działalności gospodarczej Spółki.

Zakładanym celem Spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej związanej z przewozem osób lub mienia oraz z dostawą żywności na podstawie pozyskiwanych zleceń, generowanych przez nabywców ww. usług w aplikacjach mobilnych, dostarczonych przez podmioty współpracujące ze Spółką (np. (…)). Spółka będzie działała na terytorium Polski jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany dla celów VAT), którego świadczenia w zakresie przewozów podlegają opodatkowaniu stawką VAT, właściwą dla danego świadczenia (8% lub 23%). Nie jest zakładana realizacja przez Spółkę czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.

Zgodnie z założeniem, Spółka nie będzie posiadała własnych zasobów personalnych ani floty pojazdów pozwalających na realizację planowanej działalności. Spółka zawrze umowę o współpracy z podmiotem powiązanym, który takie zasoby posiada (dalej: „Kontrahent”). Wnioskodawca nie jest i nie planuje być wspólnikiem Kontrahenta.

Kontrahent dysponuje pojazdami, tj. samochodami osobowymi, skuterami oraz rowerami, które mogą być wykorzystane do realizacji usług zakładanych przez Spółkę. Kontrahent współpracuje również z osobami zdolnymi do realizacji przewozów osób i mienia, a w przedmiocie jego działalności gospodarczej mieszczą się m.in. usługi w zakresie wynajmu i dzierżawy oraz usługi transportu lądowego.

Spółka nie będzie zawierać odrębnych umów na pozyskanie samochodów oraz kierowców. Jej celem będzie pozyskanie kompleksowego świadczenia Kontrahenta, w postaci udostępnienia mu samochodu lub innego pojazdu wraz z kierowcą, który będzie ów pojazd obsługiwał.

Założenia umowy pomiędzy Spółką (jako usługobiorcą) a Kontrahentem (jako usługodawcą) są następujące:

·Kontrahent udostępni Spółce zasoby konieczne do realizacji usługi, tj. pojazdy wraz z ich obsługą przez Kierowców za wynagrodzeniem, dla potrzeb wykonywania świadczenia usług transportu osób lub mienia lub dostaw żywności;

·Kontrahent umożliwi Spółce korzystanie z Pojazdów wraz z zapewnieniem ich obsługi przez Kierowców w takim zakresie i w takiej liczbie, aby możliwe było efektywne realizowanie przez działalności przewozowej przez Spółkę;

·Kontrahent będzie odpowiedzialny za przeszkolenie kierowców i zapewnienie możliwości realizacji przez nich przewozów zgodnie z wymogami prawa;

·Kontrahent będzie odpowiedzialny za przygotowanie i utrzymywanie Pojazdów w stanie umożliwiającym realizację przewozów. Wszelkie koszty eksploatacji samochodu będą pozostawały poza Spółką, w tym koszty m.in. dokonywania przeglądów technicznych, zakupu niezbędnych materiałów eksploatacyjnych, w tym paliwa, a także serwisowania i wszelkich napraw pojazdów, jeżeli byłoby to konieczne. Wnioskodawca podkreśla że okoliczność ta jest wynikiem fundamentalnego założenia okoliczności współpracy pomiędzy Spółką a Kontrahentem, tj. otrzymanie przez Spółkę kompleksowego świadczenia w postaci usługi realizowanej przez kompetentnego kierowcę za pomocą w pełni przygotowanego do pracy pojazdu, Spółka nie będzie natomiast zainteresowana ani utrzymywaniem floty samochodów, ani nie zamierza ponosić wydatków związanych z funkcjonowaniem pojazdów.

·Strony będą się wzajemnie informować o zapotrzebowaniu na zasoby oraz o dostępności zasobów, w celu jak najbardziej efektywnego ich wykorzystania dla potrzeb opisanej działalności przewozowej;

·Spółka nie będzie uprawniona do powierzania pojazdów innym osobom niż kierowcy współpracujący z Kontrahentem.

Umowa pomiędzy Spółką a Kontrahentem będzie realizowana za wynagrodzeniem. Wynagrodzenie będzie należne za usługę udostępnienia zasobów, bez podziału na część dotyczącą udostępnienia infrastruktury oraz obsługę kierowców. Kalkulacja wynagrodzenia zakłada uwzględnienie kosztów poniesionych przez Kontrahenta oraz ustalonej przez strony marży.

Z perspektywy operacyjnej współpraca stron będzie opierała się na złożeniu zapotrzebowania przez Spółkę na dany okres określonej liczby pojazdów (z uwzględnieniem ich rodzajów), szacowaną liczbę kierowców, którzy mają je obsługiwać oraz miejsce ich udostępnienia.

Przekazanie określonych zasobów będzie potwierdzone ich zestawieniem, w którym wymienione zostaną:

·rodzaj pojazdu, wraz z jego danymi identyfikacyjnymi;

·dane identyfikacyjne osoby obsługującej pojazd;

·data udostępnienia ww. zasobów.

Jeżeli zakres zapotrzebowania będzie ulegał zmianie, strony mogą odpowiednio dostosowywać zakres zasobów wykorzystywanych w ramach umowy.

Spółka nie będzie weryfikowała zleceń usług przewozu w aplikacjach generowanych przez ich konsumentów ani ingerowała w praktyce w przebieg realizacji usługi przewozu. Wykonanie usługi przewozu będzie wymagało korzystania z aplikacji udostępnionej przez jej operatora (np. (…)). Czynności operacyjne w zakresie obsługi tej aplikacji będą wykonywane przez kierowców obsługujących dane pojazdy.

Umowa będzie zawarta na czas nieoznaczony.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

1) Do jakich czynności na podstawie umowy o współpracy z kontrahentem będzie zobowiązana Spółka?

Wnioskodawca informuje, że istotą planowanej współpracy jest wykonywanie działalności przewozowej przez Spółkę z wykorzystaniem zasobów kontrahenta. Spółka będzie posiadać bowiem narzędzia (aplikację) pozwalające na współpracę z firmami takimi, jak (…) w pozyskiwaniu zleceń przewozu i realizacji na tej podstawie usług przewozu. Spółka będzie także posiadała formalne uprawnienia do realizacji działalności przewozowej, wymagane zgodnie z odrębnymi przepisami prawa.

Natomiast kontrahent Spółki będzie posiadał zasoby konieczne do wykonania przewozów – przede wszystkim środki rzeczowe (np. samochody) i osobowe (kierowców). Zgodnie z zakładaną współpracą kontrahent udostępni na rzecz Spółki wskazane zasoby za wynagrodzeniem.

Zgodnie z założeniami umowy z kontrahentem Spółka będzie więc zobowiązana do:

·zgłaszania zapotrzebowania na zasoby konieczne do realizacji usługi;

·zapłaty wynagrodzenia;

·informowania kontrahenta o wszystkich okolicznościach, które mają wpływ na realizację umowy oraz przekazywanie kontrahentowi wszelkich informacji, dokumentów oraz danych koniecznych do wykonywania umowy, w szczególności poprzez przez systemy informatyczne, które będzie wykorzystywać Spółka;

·współpracy z kontrahentem w przypadku zgłoszenia wobec kontrahenta jakichkolwiek roszczeń przez osoby trzecie, w związku z wykonywaniem działalności przewozowej;

·realizacji innych czynności (o niesprecyzowanym zakresie) związanych z realizacją umowy.

2) Za jakie działania w myśl zawartej umowy będzie odpowiedzialna Spółka?

Odpowiedź na to pytanie została w istocie zawarta w punkcie powyżej – zakres działań, do których zobowiązuje się Spółka względem kontrahenta obejmuje:

·zgłaszania zapotrzebowania na zasoby konieczne do realizacji usługi;

·zapłaty wynagrodzenia;

·informowania kontrahenta o wszystkich okolicznościach, które mają wpływ na realizację umowy oraz przekazywanie kontrahentowi wszelkich informacji, dokumentów oraz danych koniecznych do wykonywania umowy, w szczególności poprzez przez systemy informatyczne, które będzie wykorzystywać Spółka;

·współpracy z kontrahentem w przypadku zgłoszenia wobec kontrahenta jakichkolwiek roszczeń przez osoby trzecie, w związku z wykonywaniem działalności przewozowej;

·realizacji innych czynności (o niesprecyzowanym zakresie) związanych z realizacją umowy.

Należy przy tym podkreślić, że celem zawarcia przez Spółkę umowy z kontrahentem będzie realizacja przez nią działalności przewozowej na podstawie zleceń pozyskiwanych od firm takich, jak (…). W tym celu Spółka potrzebuje wsparcia ze strony kontrahenta, który posiada zasoby i kompetencje w tym zakresie.

3) Czy w czasie trwania umowy Spółka będzie swobodnie dysponować udostępnionymi pojazdami? Czy w czasie trwania umowy osoby obsługujące pojazdy będą w dyspozycji Spółki? Czy Spółka będzie podejmowała decyzje dotyczące wykorzystania pojazdów wraz z obsługą w bieżącej działalności prowadzonej przez Spółkę?

Spółka nie zakłada swobodnego (tj. na dowolne cele) dysponowania pojazdami. Zasoby udostępnione jej przez kontrahenta – pojazdy wraz z obsługującymi je kierowcami - mają był wykorzystane wyłącznie do realizacji usług przewozu przez Spółkę. W tym więc zakresie pojazdy i osoby kierujące pojazdami będą oddane przez kontrahenta do dyspozycji Spółki.

Spółka będzie uzgadniała z kontrahentem pozyskanie określonych zasobów (liczby, rodzaju, marki pojazdów wraz z kierowcami) oraz miejsca ich udostępnienia. Natomiast kwestie związane z zarządzaniem np. stanem technicznym pojazdów oraz rozwiązywaniem ewentualnych zagadnień związanych z ich obsługą przez kierowcę będzie w kompetencji kontrahenta. Celem Spółki jest bowiem nabycie kompletnej usługi kontrahenta. W tym znaczeniu, Spółka decydując o pozyskiwaniu zasobów od kontrahenta, będzie w praktyce decydowała o ich bieżącym przeznaczeniu do swojej bieżącej działalności.

Zlecenia usług przewozu w działalności Spółki będą generowane za pomocą aplikacji we współpracy z partnerami zewnętrznymi ((…)). Proces ten będzie w wysokim stopniu zautomatyzowany, przez co Spółka nie zakłada wydawania poleceń osobom obsługującym pojazdy ani nie będzie uczestniczyła w podejmowaniu decyzji o wyborze konkretnego zlecenia do realizacji – w tym więc sensie nie będzie podejmowała decyzji o bieżącym wykorzystaniu pozyskanych zasobów.

4) Kto będzie realizował usługi przewozowe w oparciu o udostępnione Spółce zasoby i na czyją rzecz?

Udostępnione Spółce zasoby będą wykorzystywane wyłącznie przez Spółkę do realizacji usług przewozów na rzecz konsumentów (osób składających zlecenia w aplikacjach partnerów (…) etc.).

5) Czy liczba udostępnionych pojazdów i liczba kierowców będzie tożsama? Czy konkretny pojazd będzie obsługiwany przez jednego konkretnego kierowcę?

Spółka zakłada pozyskiwanie kompletnych usług kontrahenta, umożliwiających jej świadczenie usług przewozu, a więc samochodu wraz z kierowcą realizującym usługę przewozu. Spółka nie wyklucza, że samochody lub osoby kierujące samochodami będą ulegały zmianie w czasie trwania współpracy z kontrahentem – jest to jednak z perspektywy Spółki kwestia nieistotna, bowiem zarządzaniem tymi okolicznościami w praktyce będzie zajmował się kontrahent, który dostarczyć ma Spółce kompletną usługę.

6) W jaki sposób będzie wyliczone wynagrodzenie z tytułu udostępnienia Spółce zasobów w postaci pojazdów wraz z obsługą kierowców? Od jakich czynników będzie uzależnione? Czy wynagrodzenie będzie uzależnione przykładowo od:

·Liczby udostępnionych pojazdów,

·Czasu na jakich zostały udostępnione,

·Liczby wykonanych przez Spółkę usług przewozowych,

·Innych czynników (jakich)?

Wynagrodzenie należne kontrahentowi będzie kalkulowane zgodnie z zakładaną przez Spółkę i kontrahenta polityką cen transferowych wykorzystując metodę marży transakcyjnej netto. Wynagrodzenie kontrahenta ustalane jest na podstawie przychodu osiągniętego przez Spółkę, pomniejszonego o przyjętą przez strony marżę zysku Spółki oraz koszty działalności operacyjnej Spółki.

7) Jakie konkretnie koszty poniesione przez kontrahenta będą uwzględniane w wynagrodzeniu z tytułu udostępnienia pojazdów wraz z obsługą kierowców?

Wnioskodawca wyjaśnia, że w kalkulacji wynagrodzenia kontrahenta nie będą uwzględniane koszty kontrahenta. Założenie to było wskazane w treści wniosku, niemniej uległo zmianie. Aktualne założenia kalkulacji wynagrodzenia są wskazane w odpowiedzi na pyt. 6.

8) Czy pojazdy samochodowe, objęte pytaniem będą pojazdami samochodowymi o których mowa w art. 2 pkt. 34 ustawy o VAT?

Tak, są to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

9) Czy pojazdy samochodowe objęte pytaniem będą pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt. 1 – 3 ustawy - jeżeli tak, proszę wskazać (…)

Nie, pojazdy te nie mieszczą się w katalogu pojazdów wskazanych w art. 86a ust. 9 pkt. 1 – 3 ustawy o VAT.

10) Czy pojazdy samochodowe objęte pytaniem będą pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą i czy z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynikać będzie takie przeznaczenie?

Nie, nie będą to pojazdy konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób.

11) Czy udostępnione pojazdy będą wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę i nie będą wykorzystywane w celach prywatnych (w tym pracowników Spółki)?

Pojazdy udostępnione przez kontrahenta w ramach jego świadczenia będą wyłącznie wykorzystywane do działalności przewozowej Spółki. Nie będę wykorzystywane przez Spółkę do innych celów. Spółka nie planuje zatrudniać pracowników, więc możliwość wykorzystania samochodów do celów prywatnych pracowników jest wykluczona.

12) Czy będą istnieć okoliczności obiektywnie potwierdzające brak wykorzystania pojazdów samochodowych do użytku prywatnego (również do użytku prywatnego pracowników), prosimy opisać te okoliczności?

Do okoliczności obiektywnych należą:

·Brak pracowników Spółki (przez co brak możliwości wykorzystywania samochodów do użytku prywatnego);

·Umowne zobowiązanie Spółki wobec kontrahenta do wykorzystywania zasobów wyłącznie do działalności przewozowej;

·Brak faktycznego dysponowania pojazdami w praktyce (tj. ich garażowania, parkingu, etc).

13) Czy będą określone zasady użytkowania pojazdów, a jeżeli tak – w jakiej formie (np. regulaminu, wewnętrznego zarządzenia) i jakie będą jego postanowienia. W przypadku odpowiedzi twierdzącej prosimy o wskazanie (…).

Spółka nie planuje określać zasad użytkowania pojazdów. Spółka przyjmuje założenie, że skoro nie nabywa prawa do swobodnego dysponowania pojazdami, lecz określoną usługę kontrahenta, nie ma konieczności sformułowania takich zasad.

14) Czy będzie prowadzony nadzór nad użytkowaniem pojazdów (tj. czy samochody będą miały zamontowany GPS – jeżeli tak, proszę wskazać w jaki sposób i kto będzie dokonywać tego nadzoru.

Spółka nie planuje nadzoru nad użytkowaniem pojazdów. Spółka przyjmuje założenie, że skoro nie nabywa prawa do swobodnego dysponowania pojazdami, lecz określoną usługę kontrahenta, nie ma konieczności takiego nadzoru.

15) Gdzie będą parkowane/garażowane pojazdy po wykonaniu czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz w jaki sposób będzie zapewniony brak użycia pojazdów do celów innych niż działalność gospodarcza.

Bieżące zarządzanie zasobami kontrahenta pozostawać będzie poza zakresem kompetencji Spółki. Sprawy związane z utrzymaniem, parkowaniem, garażowaniem i bieżącą obsługą pojazdów będzie w kompetencji kontrahenta.

16) W przypadku zatrudniania pracowników – czy Spółka będzie dysponować bieżącymi informacjami o przebytych trasach przez pracowników.

Spółka nie planuje zatrudniania pracowników.

17) Czy będzie zatrudniona osoba odpowiedzialna za analizę sposobu wykorzystywania pojazdów? Czy analizy porównawcze będą regularne? Z jaką częstotliwością będą wykonywane?

Spółka nie planuje zatrudniania pracowników. Spółka nie planuje weryfikacji lub analizy sposobu wykorzystywania pojazdów, w celu ustalenia czy jest on zgodny z zakresem wskazanym w umowie z kontrahentem. Spółka przyjmuje założenie, że skoro nie nabywa prawa do swobodnego dysponowania pojazdami, lecz określoną usługę kontrahenta, nie ma konieczności prowadzenia takich analiz.

18) Czy zostanie zgłoszona do urzędu skarbowego informacja o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do pojazdów?

Spółka nie będzie składała ww. zgłoszenia.

19) Czy Spółka będzie prowadzić ewidencję przebiegu opisanych we wniosku pojazdów, a jeżeli tak, czy będzie zawierać wszystkie elementy wymienione w art. 86a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka nie będzie prowadzić ww. ewidencji.

Podsumowując, Wnioskodawca wskazuje, że zakładany sposób współpracy Spółki i kontrahenta w zakresie udostępnienia Spółce określonych zasobów nie oznacza jednoczesnego wyzbycia się tych zasobów przez kontrahenta. W tym sensie udostępnienie Spółce zasobów nie będzie oznaczało nabycia przez Spółkę samochodu. Prowadzi to do wniosku wskazanego w stanowisku Spółki, że nabycie przedmiotowej usługi przez Spółkę wiązać się będzie z pełnym odliczeniem VAT naliczonego zgodnie z zasadami ogólnymi, bez ograniczeń właściwych dla odliczeń związanych z nabyciem samochodów osobowych, wskazanych w art. 86a ust. 1 i następne ustawy o VAT.

Pytanie

Czy Spółka będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców, w sytuacji, gdy usługa ta będzie wykorzystywana dla celów świadczenia przez Spółkę usługi przewozowej?

Pana stanowisko w sprawie

Spółka będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców, w sytuacji, gdy usługa ta będzie wykorzystywana dla celów świadczenia przez Spółkę usługi przewozowej. W stosunku do nabywanej przez Spółkę usługi Kontrahenta nie ma zastosowania ograniczenie prawa do odliczenia VAT wynikające z art. 86a ust. 1 i 2 Ustawy o VAT. Zastosowanie ma więc odliczenie VAT na zasadach ogólnych, wskazanych w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.

Uzasadnienie.

Z art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie przez tego podatnika towarów i usług. Z perspektywy zasady ogólnej opisane we wniosku nabycie przez Spółkę usług ma bezpośredni związek z realizacją czynności opodatkowanych stawką VAT. Przesłanki zasady ogólne są więc w tej sytuacji spełnione.

Jednocześnie Ustawa o VAT zawiera zastrzeżenia lub wyłączenia stosowania zasady ogólnej. Wśród nich w szczególności należy wymienić wskazane w art. 86a ust. 1 Ustawy o VAT ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi.

Ustawa o VAT zastrzega, że podatnik posiada co do zasady prawo do odliczenia 50% naliczonego VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z pojazdami samochodowymi, do których należą:

·Wydatki dotyczące nabycia, importu i wytworzenia pojazdów samochodowych, a także nabycia lub importu ich części składowych;

·Wydatki dotyczące używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową;

·Wydatki na nabycie lub import paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy i konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Ograniczenie prawa do odliczenia, wynikające z art. 86a ust. 1 Ustawy o VAT nie ma zastosowania, gdy pojazdy samochodowe są:

1)wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

2)konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Ustawa precyzuje przy tym, jak rozumie wykorzystywanie pojazdów samochodowych wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika oraz precyzuje warunki formalne, które pozwalają na uznanie, że wydatek związany z pojazdem samochodowym daje pełne prawo do odliczenia naliczonego VAT.

Wszystkie powyższe regulacje dotyczą jednak wydatków zdefiniowanych w ustawie jako wydatki związane z pojazdem samochodowym. Ocena zasadności stosowania powyższych zasad w określonej sytuacji wymaga więc w pierwszej kolejności ustalenia, czy dany wydatek mieści się w zakresie świadczeń wymienionych w art. 86a ust. 2 Ustawy o VAT.

Kategorie wydatków wskazanych w tym przepisie należy interpretować w sposób ścisły jako odstępstwo od zasady ogólnej, wyrażonej w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest bowiem fundamentalną i integralną częścią mechanizmu VAT, wynika z zasady neutralności tego podatku. Ograniczenie tego prawa musi więc wynikać z jednoznacznego przepisu prawa i nie może być interpretowane rozszerzająco. Pogląd ten jest powszechnie przyjęty i stosowany w praktyce stosowania prawa, zarówno organów podatkowych, jak również sądów administracyjnych.

Praktyka ta wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE w orzeczeniach m.in. C-440/04 Axel Kittel i Recolta Recycling SPRL. Jak podkreśla Trybunał „(…) prawo do odliczenia stanowi integralną część systemu podatku VAT i zasadniczo nie podlega ograniczeniu. Jest ono wykonywane w sposób bezpośredni w stosunku do całego podatku obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku (zob. w szczególności wyroki z 6 lipca 1995 r. w sprawie C-62/93 BP Soupergaz, Rec. str. I-1883, pkt 18, oraz z 21 marca 2000 r. w sprawach połączonych od C-110/98 do C-147/98 Gabalfrisa i in., Rec. str. I-1577, pkt 43).

System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT należnego lub zapłaconego w ramach jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób w zakresie ciężaru podatkowego neutralność jakiejkolwiek działalności gospodarczej - niezależnie od jej celu lub wyników - pod warunkiem, że co do zasady podlega ona sama podatkowi VAT.”

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nabywane przez Spółkę usługi nie będą mieścić się w katalogu wymienionym w art. 86 ust. 2 pkt. 1 - 3 Ustawy o VAT:

• Nie są to wydatki dotyczące nabycia, importu i wytworzenia pojazdów samochodowych, a także nabycia lub importu ich części składowych (art. 86a ust. 2 pkt. 1) – Spółka nie będzie nabywać pojazdu samochodowego, nie będzie nabywać jego części składowych.
• Spółka nie będzie ponosić wydatków na nabycie paliw do napędu samochodów opisanych w stanie faktycznym, nie będzie nabywać także świadczeń w zakresie naprawy i konserwacji pojazdów, ani innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów. Nie ma więc zastosowania art. 86a ust. 2 pkt 3 Ustawy o VAT.

Co najbardziej istotne z perspektywy omawianego zdarzenia przyszłego, usługa, która będzie nabywana przez Spółkę, nie będzie wypełniała definicji „usługi najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze”, której przedmiotem jest pojazd samochodowy. Nabywane usługi nie skutkują więc ograniczeniem prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 2 pkt. 2 Ustawy o VAT. Należy przy tym zauważyć, że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „usług najmu, dzierżawy, leasingu”. Praktyka stosowania prawa przyjmuje, że powołanie przez przepisy ustawy podatkowej pojęcia umowy, która nie jest zdefiniowana w tejże ustawie, uzasadnia definiowanie danego pojęcia zgodnie z przepisami prawa cywilnego.

Umowa najmu, dzierżawy oraz leasingu są zdefiniowane w art. 659 i następnych Kodeksu cywilnego.

Istotą każdej z tych umów jest oddanie danej rzeczy do używania usługobiorcy oraz możliwość czasowego korzystania przez usługobiorcę z rzeczy cudzej, za wynagrodzeniem. Z tego powodu należy przyjąć, że wskazane w art. 86 ust. 2 pkt. 2 ustawy o VAT „inne umowy o podobnym charakterze”, jakkolwiek nie objęte konkretną definicją, uwzględniać będą analogiczne świadczenia – umowy nienazwane, których istotą będzie odpłatne oddanie do używania rzeczy i możliwość korzystania z tej rzeczy przez nabywcę świadczenia, za wynagrodzeniem.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisana w niniejszym wniosku umowa „najmu samochodu z kierowcą” nie jest skutkuje nabyciem przez Spółkę świadczenia najmu, dzierżawy, leasingu lub świadczenia na podstawie umowy o podobnym charakterze. Opisane we wniosku świadczenie jest bowiem z perspektywy przepisów Ustawy o VAT świadczeniem usługi transportowej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Świadczenie usług podlega co do zasady opodatkowaniu stawką 23% VAT. Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi aktualnie 8%.

W załączniku 3 do ustawy o VAT w pozycji 39 - 41 wymienione zostały:

39. Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski (PKWiU 49.31)

40. Usługi taksówek (PKWiU 49.32)

41. Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany (PKWiU 49.39).

Z art. 5a ustawy o VAT wynika, że towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U., poz. 1676), do dnia 31 grudnia 2017 r. dla celów podatku od towarów i usług obowiązuje klasyfikacja wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

W dziale PKWiU 49.32. „Usługi taksówek” wyróżnić należy:

·Usługi taksówek, z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą (PKWiU 49.32.11.), oraz

·Wynajem samochodów osobowych z kierowcą (PKWiU 49.32.12).

Oznacza to, że wymienione w załączniku 3 do ustawy o VAT „usługi taksówek” obejmują oba wskazane powyżej grupowania. Udostępnienie samochodu z kierowcą za wynagrodzeniem jest traktowane dla potrzeb VAT (tj. dla potrzeb określenia stawki opodatkowania danego świadczenia) jako rodzaj usługi transportowej. Jak wskazuje opis klasyfikacji PKWiU, usługi te świadczone są zazwyczaj na określony czas dla ograniczonej liczby pasażerów i często obejmują dojazd do więcej niż jednego punktu docelowego. Istotą tej usługi nie jest jednak oddanie nabywcy rzeczy do używania, w sposób skutkujący wyzbyciem się posiadania przez usługodawcę.

W realiach opisanego zdarzenia przyszłego Spółka nie będzie nabywać uprawnienia do dysponowania rzeczą (pojazdem samochodowym), w sposób wyłączający możliwość dysponowania nim przez Kontrahenta. Wręcz przeciwnie, Kontrahent udostępnia własne zasoby Wnioskodawcy w określonych ramach – jako pakiet obejmujący zarówno pojazd samochodowy, jak również kierowcę obsługującego ów pojazd. Nie będzie możliwe wykorzystanie samochodu w inny sposób niż do celów realizacji usługi przewozu, w której faktyczne wykonanie (wybór konkretnego zlecenia, sposób jego realizacji) Spółka nie będzie zaangażowana. Spółka nie ma także możliwości powierzenia samochodu w celu realizacji usług przewozu innej osobie niż kierowca z zasobu dostarczonego przez Wnioskodawcę.

Założenia współpracy pomiędzy Kontrahentem jako świadczeniodawcą a Spółką jako świadczeniobiorcą wskazują, że Spółka będzie nabywać kompleksową usługę, którą z perspektywy VAT należy uznać za usługę najmu samochodu z kierowcą.

Pojęcie świadczenia kompleksowego nie jest wskazane wprost w przepisach prawa podatkowego, lecz wynika z praktyki ich stosowania, w tym z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej m.in. w sprawach C-349/96, C-572/07, C-425/06 oraz C-463/16. Orzecznictwo to, na przykładzie ostatniego z wymienionych orzeczeń wskazuje następujące najważniejsze cechy świadczeń złożonych:

• jedno świadczenie (kompleksowe) występuje wtedy, gdy co najmniej dwa elementy bądź co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny;
• mamy do czynienia z jednym świadczeniem, jeżeli jeden lub kilka elementów należy uznać za świadczenie główne, natomiast pozostałe elementy należy postrzegać jako świadczenie lub świadczenia dodatkowe, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne;
• świadczenie należy uważać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego usługodawcy;
• okoliczność, że taka identyfikacja (tj. ustalenie cen poszczególnych elementów usługi) jest możliwa lub że strony umawiają się co do tych cen, nie może bowiem uzasadniać odstąpienia od zasad wynikających z orzecznictwa przytoczonego (powyżej).

Również w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych oraz praktyce organów podatkowych potwierdzone są powyższe przesłanki rozpoznawania świadczeń o charakterze złożonym.

W interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, wydanej 4 lutego 2025 r. sygn. 0112- KDIL3.4012.736.2024.2.MC, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „(…) w przypadku czynności o charakterze kompleksowym, o sposobie opodatkowania, w tym wysokości stawki podatku, decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną czynnością kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych czynności. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter”.

W okolicznościach omawianej sprawy założenia treści umowy pomiędzy stronami nie pozwalają na wyodrębnienie poszczególnych elementów świadczenia Kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy.

Czynności przewidziane w umowie będą wzajemnie na tyle powiązane, że rozpoznawanie odrębnych świadczeń byłoby działaniem sztucznym i nieuzasadnionym gospodarczo. Istotne jest w tej sytuacji ustalenie okoliczności, które decydują o charakterze przedmiotowej usługi.

W ocenie Wnioskodawcy, nie można uznać, że istotą i celem umowy w zakresie udostępnienia przez Kontrahenta określonych zasobów jest świadczenie usługi najmu. Zakres czynności realizowanych przez Kontrahenta w tym zakresie, w szczególności z perspektywy realizacji przewozów na podstawie zleceń generowanych w aplikacjach, wskazuje, że istotą usługi Kontrahenta jest realizacja transportu.

Nabycie szeroko pojętych usług transportowych nie jest objęte ograniczeniem prawa do odliczenia naliczonego VAT, wskazanym w art. 86a ust. 1 Ustawy o VAT. Jakkolwiek świadczenie usług transportu samochodowego nie może być zrealizowane bez użytkowania samochodu, nabywca usługi transportowej nie nabywa pojazdu samochodowego. Należy więc wyraźnie rozróżnić sytuację, w której nabywca usługi staje się posiadaczem i użytkownikiem samochodu osobowego, wykorzystywanego w ramach działalności gospodarczej, od sytuacji nabycia usługi transportowej, realizowanej przez podmiot trzeci z wykorzystaniem samochodu osobowego. Różnica w tej sytuacji mieści się zakresie uprawnień oraz możliwości wykorzystywania samochodu przez usługobiorcę. Nabywając usługę „najmu samochodu z kierowcą” Spółka uzyskuje możliwość realizacji przez Kontrahenta jako jej podwykonawcy przewozu osób na podstawie zleceń złożonych w aplikacji mobilnej przez konsumentów tych usług.

Zwraca przy tym uwagę, że dla potrzeb statystycznych PKWiU odrębnie definiuje wynajem samochodu osobowego z kierowcą, odrębnie zaś – wynajem pojazdu jako takiego. To drugie świadczenie jest klasyfikowane w PKWiU 2025 w grupowaniu 77.11.10. „Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy”. Objaśnienia do PKWiU wyraźnie zastrzegają, że w grupowaniu tym nie należy klasyfikować świadczeń najmu pojazdów z kierowcą, dla których właściwym grupowaniem jest kod 49.32.

Wskazane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje także potwierdzenie w praktyce stosowania prawa. W interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z 24 grudnia 2012 r. sygn. IPPP3/443- 906/12-5/LK organ podatkowy wskazał:

„Usługi wynajmu zostały zawarte w dziale 77 „Wynajem i dzierżawa”, do którego należy m.in. grupowanie 77.11 „Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy”.

Natomiast świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi są sklasyfikowane jako „wynajem samochodów osobowych z kierowcą” PKWiU 49.32.12 i należą do działu 49 „Transport lądowy i rurociągowy”. A zatem mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis świadczonych usług oraz fakt, że według klasyfikacji przedmiotowe usługi są traktowane jako usługi transportowe, nie można uznać ich za usługi o podobnym charakterze do usług wynajmu czy dzierżawy.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w związku z faktem, iż nabywane przez Wnioskodawcę usługi, nie będą stanowiły usług, o których mowa w art. 3 ust. 6 oraz art. 86a ust. 8 ustawy nowelizującej Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało ograniczone prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 60% z każdej faktury VAT dokumentującej zakup usługi najmu samochodu osobowego wraz z kierowcą nie więcej niż 6.000 zł.

Jednakże w przypadku, gdy usługi te będą nabywane w związku z prowadzoną opodatkowaną działalnością Wnioskodawcy, będzie On miał jako podatnik prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie przedmiotowych usług na podstawie zasady ogólnej o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy”.

Wprawdzie interpretacja indywidualna prawa podatkowego odnosi się do stanu prawnego, który uległ późniejszym zmianom, lecz zasady odliczania podatku naliczonego w tym względzie nie zmieniły się.

Przytoczona powyżej argumentacja organu podatkowego pozostaje więc aktualna.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z treścią ww. przepisu:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

Zatem, dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.

Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

W każdym przypadku zatem należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Z kolei kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:

Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:

Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.

W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:

Według art. 86a ust. 4 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:

W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:

Wskazać jednak należy, że kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi uregulowane przepisami art. 86a ustawy nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż jak wskazano w opisie sprawy Spółka nabędzie usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców. Spółka zakłada pozyskiwanie kompletnych usług kontrahenta, umożliwiających jej świadczenie usług przewozu, a więc samochodu wraz z kierowcą realizującym usługę przewozu. Spółka nie zakłada swobodnego (tj. na dowolne cele) dysponowania pojazdami. Zasoby udostępnione jej przez kontrahenta – pojazdy wraz z obsługującymi je kierowcami - mają być wykorzystane wyłącznie do realizacji usług przewozu przez Spółkę. W tym więc zakresie pojazdy i osoby kierujące pojazdami będą oddane przez kontrahenta do dyspozycji Spółki. Spółka będzie uzgadniała z kontrahentem pozyskanie określonych zasobów (liczby, rodzaju, marki pojazdów wraz z kierowcami) oraz miejsca ich udostępnienia. Natomiast kwestie związane z zarządzaniem np. stanem technicznym pojazdów oraz rozwiązywaniem ewentualnych zagadnień związanych z ich obsługą przez kierowcę będzie w kompetencji kontrahenta. Celem Spółki jest bowiem nabycie kompletnej usługi kontrahenta. Zlecenia usług przewozu w działalności Spółki będą generowane za pomocą aplikacji we współpracy z partnerami zewnętrznymi ((…)). Proces ten będzie w wysokim stopniu zautomatyzowany, przez co Spółka nie zakłada wydawania poleceń osobom obsługującym pojazdy ani nie będzie uczestniczyła w podejmowaniu decyzji o wyborze konkretnego zlecenia do realizacji – w tym sensie nie będzie podejmowała decyzji o bieżącym wykorzystaniu pozyskanych zasobów.

Przepisy podatkowe nie definiują pojęcia „wydatki związane z eksploatacją lub używaniem pojazdów” użytego przez ustawodawcę w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. W tym przypadku należy zatem posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą: „używać” oznacza „posługiwać się, stosować coś, korzystać, brać, przyjmować, robić z czegoś użytek, wykorzystywać”. Natomiast pojęcie „eksploatować” oznacza „użytkowanie maszyn, urządzeń itp.” (wg Słownika Języka Polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl).

A zatem za wydatki związane z pojazdami samochodowymi, zgodnie z art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy stanowiące „inne wydatki związane z eksploatacją lub używaniem pojazdów” należy uznać te wydatki, które łączą się ściśle z użytkowaniem samochodu jako środka transportu lub są następstwem takiego użytkowania. Są to więc wydatki ściśle związane z eksploatacją lub używaniem pojazdów samochodowych. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w przypadku nabycia towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem wskazanych i ściśle określonych przez ustawodawcę pojazdów. Nabywane towary i usługi muszą być więc ściśle związane z eksploatacją i używaniem pojazdów wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Usługa udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców nie stanowi zatem wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy, a więc przepisy te nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że istotnym jest to, że Spółka w żadnym momencie nie ma możliwości dysponowania pojazdami. Umowa jaką zawrze Spółka przewiduje, że kontrahent udostępni Spółce pojazd wraz z kierowcą. Przy czym Spółka nie będzie zatrudniała samodzielnie kierowców, a jedynie będzie nabywać kompletną usługę udostępniania pojazdów z kierowcą. Zakładanym celem Spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej związanej z przewozem osób lub mienia oraz z dostawą żywności na podstawie pozyskiwanych zleceń, generowanych przez nabywców ww. usług w aplikacjach mobilnych, dostarczonych przez podmioty współpracujące ze Spółką (np. (…)). Spółka będzie działała na terytorium Polski jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany dla celów VAT), którego świadczenia w zakresie przewozów podlegają opodatkowaniu stawką VAT, właściwą dla danego świadczenia. Zgodnie z założeniem Spółka nie będzie posiadała własnych zasobów personalnych ani floty pojazdów pozwalających na realizację planowanej działalności. Spółka zawrze umowę o współpracy z podmiotem powiązanym, który takie zasoby posiada. Wnioskodawca nie jest i nie planuje być wspólnikiem Kontrahenta.

Kontrahent dysponuje pojazdami, tj. samochodami osobowymi, skuterami oraz rowerami, które mogą być wykorzystane do realizacji usług zakładanych przez Spółkę. Kontrahent współpracuje również z osobami zdolnymi do realizacji przewozów osób i mienia, a w przedmiocie jego działalności gospodarczej mieszczą się m.in. usługi w zakresie wynajmu i dzierżawy oraz usługi transportu lądowego.

Spółka nie będzie zawierać odrębnych umów na pozyskanie samochodów oraz kierowców. Jej celem będzie pozyskanie kompleksowego świadczenia Kontrahenta, w postaci udostępnienia mu samochodu lub innego pojazdu wraz z kierowcą, który będzie ów pojazd obsługiwał.

Założenia umowy pomiędzy Spółką (jako usługobiorcą) a Kontrahentem (jako usługodawcą) są następujące:

·Kontrahent udostępni Spółce zasoby konieczne do realizacji usługi, tj. pojazdy wraz z ich obsługą przez Kierowców za wynagrodzeniem, dla potrzeb wykonywania świadczenia usług transportu osób lub mienia lub dostaw żywności;

·Kontrahent umożliwi Spółce korzystanie z Pojazdów wraz z zapewnieniem ich obsługi przez Kierowców w takim zakresie i w takiej liczbie, aby możliwe było efektywne realizowanie działalności przewozowej przez Spółkę;

·Kontrahent będzie odpowiedzialny za przeszkolenie kierowców i zapewnienie możliwości realizacji przez nich przewozów zgodnie z wymogami prawa;

·Kontrahent będzie odpowiedzialny za przygotowanie i utrzymywanie Pojazdów w stanie umożliwiającym realizację przewozów. Wszelkie koszty eksploatacji samochodu będą pozostawały poza Spółką, w tym koszty m.in. dokonywania przeglądów technicznych, zakupu niezbędnych materiałów eksploatacyjnych, w tym paliwa, a także serwisowania i wszelkich napraw pojazdów, jeżeli byłoby to konieczne. Wnioskodawca podkreśla że okoliczność ta jest wynikiem fundamentalnego założenia okoliczności współpracy pomiędzy Spółką a Kontrahentem, tj. otrzymanie przez Spółkę kompleksowego świadczenia w postaci usługi realizowanej przez kompetentnego kierowcę za pomocą w pełni przygotowanego do pracy pojazdu, Spółka nie będzie natomiast zainteresowana ani utrzymywaniem floty samochodów, ani nie zamierza ponosić wydatków związanych z funkcjonowaniem pojazdów.

·Strony będą się wzajemnie informować o zapotrzebowaniu na zasoby oraz o dostępności zasobów, w celu jak najbardziej efektywnego ich wykorzystania dla potrzeb opisanej działalności przewozowej;

·Spółka nie będzie uprawniona do powierzania pojazdów innym osobom niż kierowcy współpracujący z Kontrahentem.

Zakres działań, do których zobowiązuje się Spółka względem kontrahenta obejmuje:

• zgłaszania zapotrzebowania na zasoby konieczne do realizacji usługi;
• zapłaty wynagrodzenia;
• informowania kontrahenta o wszystkich okolicznościach, które mają wpływ na realizację umowy oraz przekazywanie kontrahentowi wszelkich informacji, dokumentów oraz danych koniecznych do wykonywania umowy, w szczególności poprzez systemy informatyczne, którymi będzie wykorzystywać Spółka;
• współpracy z kontrahentem w przypadku zgłoszenia wobec kontrahenta jakichkolwiek roszczeń przez osoby trzecie, w związku z wykonywaniem działalności przewozowej;
• realizacji innych czynności (o niesprecyzowanym zakresie) związanych z realizacją umowy.

Celem zawarcia przez Spółkę umowy z kontrahentem będzie realizacja przez nią działalności przewozowej na podstawie zleceń pozyskiwanych od firm takich, jak (…). W tym celu Spółka potrzebuje wsparcia ze strony kontrahenta, który posiada zasoby i kompetencje w tym zakresie.

Umowa pomiędzy Spółką a Kontrahentem będzie realizowana za wynagrodzeniem. Wynagrodzenie będzie należne za usługę udostępnienia zasobów, bez podziału na część dotyczącą udostępnienia infrastruktury oraz obsługę kierowców. Kalkulacja wynagrodzenia zakłada uwzględnienie kosztów poniesionych przez Kontrahenta oraz ustalonej przez strony marży.

Z perspektywy operacyjnej współpraca stron będzie opierała się na złożeniu zapotrzebowania przez Spółkę na dany okres określonej liczby pojazdów (z uwzględnieniem ich rodzajów), szacowaną liczbę kierowców, którzy mają je obsługiwać oraz miejsce ich udostępnienia.

Spółka nie będzie weryfikowała zleceń usług przewozu w aplikacjach generowanych przez ich konsumentów ani ingerowała w praktyce w przebieg realizacji usługi przewozu. Wykonanie usługi przewozu będzie wymagało korzystania z aplikacji udostępnionej przez jej operatora (np. (…)). Czynności operacyjne w zakresie obsługi tej aplikacji będą wykonywane przez kierowców obsługujących dane pojazdy. Celem Spółki jest bowiem nabycie kompletnej usługi kontrahenta. W tym znaczeniu, Spółka decydując o pozyskiwaniu zasobów od kontrahenta, będzie w praktyce decydowała o ich bieżącym przeznaczeniu do swojej bieżącej działalności.

Zlecenia usług przewozu w działalności Spółki będą generowane za pomocą aplikacji we współpracy z partnerami zewnętrznymi ((…)). Proces ten będzie w wysokim stopniu zautomatyzowany, przez co Spółka nie zakłada wydawania poleceń osobom obsługującym pojazdy ani nie będzie uczestniczyła w podejmowaniu decyzji o wyborze konkretnego zlecenia do realizacji – w tym więc sensie nie będzie podejmowała decyzji o bieżącym wykorzystaniu pozyskanych zasobów.

Przedmiotem Pana wątpliwości w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie czy Spółka będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem świadczonej przez Kontrahenta usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców, w sytuacji, gdy usługa ta będzie wykorzystywana dla celów świadczenia przez Spółkę usługi przewozowej, a więc czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Odpowiadając na Pana wątpliwości należy przeanalizować, czy pomiędzy wydatkami opisanymi we wniosku, a opodatkowaną działalnością Spółki istnieje związek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego.

Jak wynika z opisu sprawy, zakładanym celem Spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej związanej z przewozem osób lub mienia oraz z dostawą żywności na podstawie pozyskiwanych zleceń, generowanych przez nabywców ww. usług w aplikacjach mobilnych, dostarczonych przez podmioty współpracujące ze Spółką (np. (…)). Spółka będzie działała na terytorium Polski jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany dla celów VAT), którego świadczenia w zakresie przewozów podlegają opodatkowaniu stawką VAT, właściwą dla danego świadczenia (8% lub 23%). Zgodnie z założeniem Spółka nie będzie posiadała własnych zasobów personalnych ani floty pojazdów pozwalających na realizację planowanej działalności. Spółka zawrze umowę o współpracy z Kontrahentem, który takie zasoby posiada. Jej celem będzie pozyskanie kompleksowego świadczenia Kontrahenta, w postaci udostępnienia mu samochodu lub innego pojazdu wraz z kierowcą, który będzie ów pojazd obsługiwał. Kontrahent udostępni na rzecz Spółki wskazane zasoby za wynagrodzeniem. Spółka będzie posiadać narzędzia (aplikację) pozwalające na współpracę z firmami takimi jak, (…) w pozyskiwaniu zleceń przewozu i realizacji na tej podstawie usług przewozu, a udostępnione Spółce zasoby będą wykorzystywane wyłącznie przez Spółkę do realizacji usług przewozów na rzecz konsumentów (osób składających zlecenia w aplikacjach partnerów (…).).

Wobec powyższego, w analizowanej sprawie Spółka spełni warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, ponieważ będzie zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz wydatki, które będą poniesione na zakup usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców związane będą z czynnościami opodatkowanymi Spółki, tj. świadczeniem przez Spółkę usług przewozowych.

Zatem, Spółka będzie mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia usługi udostępniania zasobów w postaci pojazdów samochodowych wraz z ich obsługą przez kierowców, która jest nabywana w związku ze świadczeniem przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług - usług przewozowych, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zastrzec należy, że Organ dokonał oceny prawnej Pana stanowiska tylko w zakresie objętym treścią zadanego pytania. Inne kwestie, które nie były przedmiotem pytania, nie podlegały analizie w ramach wydanej interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.