Interpretacja indywidualna z dnia 5 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.909.2025.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z dnia 10 stycznia 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 163), zwana dalej: „ustawa o PIT”, i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Wnioskodawczynię forma opodatkowania to zasady ogólne – skala podatkowa.

Wnioskodawczyni jest czynnym zawodowo adwokatem prowadzącym w tym zakresie indywidualną działalność gospodarczą wpisaną do CEIDG od (…) 2012 r. Legitymuje się numerem NIP: (…). Działalność Wnioskodawczyni polega na świadczeniu pomocy prawnej i usług doradztwa prawnego.

Zagadnienie, którego dotyczy wniosek, związane jest z interpretacją kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 Ustawy o PIT. Wnioskodawczyni wynajmuje biuro z innymi adwokatami w ramach wspólnoty biurowej profesjonalnych pełnomocników, w celu obsługi korespondencji oraz klientów zgodnie z wytycznymi wewnętrznymi adwokatury. Zadania zawodowe nie wymagające osobistego spotkania z Klientami (w obecnych realiach absolutna większość zadań zawodowych), takie jak: analiza akt sprawy, zapoznawanie się z literaturą prawniczą (elektroniczny system informacji prawnej), przygotowanie się do rozprawy, spotkania online i porady online, rozprawy online, korzystanie z Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych, czy elektronicznego KRS itp., opracowywanie umów, dokumentów itp. Wnioskodawczyni przeprowadza w trybie home office w swoim mieszkaniu – lokalu mieszkalnym – (…) („lokal”).

Nieruchomość lokalowa została kupiona przez Wnioskodawczynię za środki pochodzące z kredytu bankowego. Wyłącznym właścicielem lokalu jest Wnioskodawczyni. Lokal nie został włączony do środków trwałych przedsiębiorstwa. Lokal posiada niewielką powierzchnię (…) m² i składa się z kilku pomieszczeń: dwóch pokoi i kuchni (salon połączony z kuchnią i sypialnia), toalety, przedpokoju oraz pomieszczenia gospodarczego (komórka lokatorska wykorzystywana m.in. jako zaplecze techniczne i archiwum działalności gospodarczej).

Lokal nie posiada wydzielonego miejsca na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast można wydzielić przestrzeń, która w ogóle nie jest wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności i przestrzenią tą jest jeden z pokoi – sypialnia o powierzchni (…) m², a zatem stanowiąca ponad 20 (dwadzieścia) procent powierzchni całego lokalu.

Analogicznie jak w sprawie, w której wydano interpretację indywidualną z dnia 24 kwietnia 2025 r. 0114-KDIP3-1.4011.169.2025.2.PT: pomieszczenia, w których jest prowadzona działalność gospodarcza, nie będą przeznaczone wyłącznie na cele działalności gospodarczej, a to choćby z tej przyczyny, że lokal ma niewielką powierzchnię. W tym, nie zostanie wydzielony lub wyodrębniony pokój, pomieszczenie lub 1 przestrzeń przeznaczona wyłącznie na cele prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym, niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji wykorzystania mieszkania na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni całego lokalu (dalej: Proporcja). Pomieszczenia, które będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, to łączna powierzchnia lokalu pomniejszona o jeden pokój – sypialnię, wynosząca: (…) m², na którą składają się: jeden pokój i kuchnia (salon połączony z kuchnią, w którym znajduje się m.in. sprzęt biurowy), toaleta, przedpokój oraz pomieszczenie gospodarcze (komórka lokatorska wykorzystywana m.in. jako zaplecze techniczne i archiwum działalności gospodarczej). Udział powierzchni pomieszczeń wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni użytkowej całego lokalu wynosi ok. 80% („Proporcja”).

Biorąc pod uwagę, że ww. pomieszczenia nie mają wydzielonej części wyłącznie do prowadzenia działalności ani wyposażenia, które może być wykorzystywane wyłączenia na jej cele, oraz uwzględniając ich mieszany charakter wykorzystywania na cele prywatne, jak i cele działalności gospodarczej, w ocenie Wnioskodawczyni, racjonalne jest ustalenie proporcji na poziomie 80%, gdyż około 20% powierzchni lokalu stanowi sypialnia i jest to jedyne pomieszczenie, które w żaden sposób nie jest wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni wskazuje, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza we wskazanym lokalu będzie mieć charakter rzeczywisty. W tym zakresie Wnioskodawczyni planuje świadczyć usługi prawne w sposób zdalny na rzecz klientów i kontrahentów (tj. za pośrednictwem sieci Internet, telefonu oraz środków komunikacji na odległość), brać udział w zdalnych rozprawach sądowych jako pełnomocnik oraz sporządzać pisma procesowe, opinie prawne oraz inne dokumenty prawne, a także dokonywać analizy akt sprawy, zapoznawać się z literaturą prawniczą (elektroniczny system informacji prawnej), przygotować się do rozpraw, przeprowadzać spotkania online i porady online, rozprawy online, korzystać z Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych, czy elektronicznego KRS itp.

Wnioskodawczyni ponosi następujące koszty związane z prowadzeniem działalności w lokalu: opłaty za prąd, podatek od nie ruchomości, ubezpieczenie nieruchomości, miesięczna zaliczka na rzecz wspólnoty mieszkaniowej. Dodatkowo, Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość za środki z kredytu hipotecznego przeznaczonego na jej zakup. W związku z powyższym od kredytu hipotecznego Wnioskodawczyni płaci co miesiąc odsetki. Nieruchomość nie została zakupiona w ramach prowadzonej działalności oraz nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych. W przyszłości Wnioskodawczyni nie planuje wprowadzenia do ewidencji środków trwałych nieruchomości lub któregokolwiek z jej pomieszczeń zajmowanych na prowadzenie działalność gospodarczej. Na chwilę obecną w prowadzonej ewidencji podatkowej Wnioskodawczyni nie rozlicza wydatków na mieszkanie (opłat) ani odsetek od kredytu mieszkaniowego jako kosztu uzyskania przychodu przy kalkulacji należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, lecz zamierza w przyszłości uznawać te wydatki za koszty uzyskania przychodu w proporcji wynikającej ze stosunku powierzchni użytkowanej na cele prowadzonej działalności do całkowitej powierzchni użytkowej lokalu (80%).

W ocenie Wnioskodawczyni – zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT.

Definicja kosztów uzyskania przychodów wskazuje ponadto, że kosztami mogą być wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. W przypadku źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zgodnie z Ustawą o PIT, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany. Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. W przypadku Wnioskodawczyni źródłem przychodów jest jednoosobowa działalność gospodarcza Wnioskodawczyni, w ramach której wykonywane są usługi doradztwa prawnego świadczone u klientów, jak i w trybie zdalnym („home office”).

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. W przypadku wykorzystywania w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej pomieszczeń w lokalu mieszkalnym, pomiędzy wydatkami związanymi z użytkowaniem tego lokalu (tj. koszty za prąd, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie nieruchomości, zaliczka na rzecz wspólnoty mieszkaniowej) oraz finansowaniem jego zakupu (odsetki od kredytu) a prowadzoną działalnością istnieje, w opinii Wnioskodawczyni, niewątpliwie związek przyczynowo-skutkowy, dlatego też Wnioskodawczyni uważa, że koszty te mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w działalności Wnioskodawczyni. Przy ustaleniu wysokości kosztów uzyskania przychodów podlegających odliczeniu należy ustalić, jaka kwota z tych wydatków dotyczy części lokalu mieszkalnego przypadającej na działalność gospodarczą.

Zgodnie z ustalonym orzecznictwem, jeżeli część lokalu mieszkalnego jest wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, to w takim zakresie (proporcji) związane z jego eksploatacją wydatki wskazane w stanie faktycznym mogą stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym – zdaniem Wnioskodawczyni – może ona wliczać w koszty uzyskania przychodu koszty używania lokalu wskazane w stanie faktycznym, które zostaną poniesione oraz odsetki od kredytu w proporcji pomieszczeń wykorzystywanych na cele prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem w zakresie 80%.

Prawidłowość stanowiska przedstawionego powyżej znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo: interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2025 r. 0114-KDIP3-1.4011.169.2025.2.PT, interpretacja indywidualna z dnia 6 marca 2024 r. 0112-KDIL2-2.4011.41.2024.1.KP, interpretacja DKIS z dnia 30 listopada 2023 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.659.2023.1.JS, interpretacja DKIS z dnia 20 października 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.642.2023.1.MC, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. ILPB1/4511-1-600/16-2/IM.

Wnioskodawczyni oświadcza, że w sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe i nie jest prowadzona kontrola podatkowa lub kontrola celno-skarbowa oraz, że sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Pytania

1.Czy zapłacone przez Wnioskodawczynię odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu, o którym mowa, z uwzględnieniem proporcji (80%) będą stanowiły w tej proporcji koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w przypadku kontynuowania opodatkowania Wnioskodawczyni na zasadach ogólnych (skala podatkowa) oraz w przypadku zmiany opodatkowania Wnioskodawczyni na podatek liniowy?

2.Czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (m.in. prąd, ubezpieczenie nieruchomości, podatek od nieruchomości, zaliczka na rzecz wspólnoty mieszkaniowej), z uwzględnieniem proporcji 80%, będą stanowiły w tej proporcji koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w przypadku kontynuowania opodatkowania Wnioskodawczyni na zasadach ogólnych (skala podatkowa) oraz w przypadku zmiany opodatkowania Wnioskodawczyni na podatek liniowy?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 1 – zapłacone przez Wnioskodawczynię odsetki od kredytu hipotecznego z uwzględnieniem proporcji 80% będą stanowiły w tej proporcji koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w przypadku kontynuowania opodatkowania Wnioskodawczyni na zasadach ogólnych (skala podatkowa) oraz w przypadku zmiany opodatkowania Wnioskodawczyni na podatek liniowy.

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 2 – poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (m.in. prąd, ubezpieczenie nieruchomości, podatek od nieruchomości, zaliczka na rzecz wspólnoty mieszkaniowej), z uwzględnieniem proporcji 80%, będą stanowiły w tej proporcji koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w przypadku kontynuowania opodatkowania Wnioskodawczyni na zasadach ogólnych (skala podatkowa) oraz w przypadku zmiany opodatkowania Wnioskodawczyni na podatek liniowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

-pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

-nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

-być właściwie udokumentowany.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, wskazuję, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani adwokatem prowadzącym w tym zakresie indywidualną działalność gospodarczą. Pani działalność polega na świadczeniu pomocy prawnej i usług doradztwa prawnego. Rozlicza się Pani na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Panią forma opodatkowania to zasady ogólne. Wynajmuje Pani biuro z innymi adwokatami w ramach wspólnoty biurowej profesjonalnych pełnomocników, w celu obsługi korespondencji oraz klientów. Zadania zawodowe nie wymagające osobistego spotkania z Klientami, takie jak: analiza akt sprawy, zapoznawanie się z literaturą prawniczą (elektroniczny system informacji prawnej), przygotowanie się do rozprawy, spotkania online i porady online, rozprawy online, korzystanie z Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych, czy elektronicznego KRS, opracowywanie umów, dokumentów itp. przeprowadza Pani w trybie home office w swoim mieszkaniu – lokalu mieszkalnym (dalej: lokal). Nieruchomość lokalowa została kupiona przez Panią za środki pochodzące z kredytu bankowego. Wyłącznym właścicielem lokalu jest Pani. Lokal nie został włączony do środków trwałych Pani działalności gospodarczej. Lokal nie posiada wydzielonego miejsca na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast można wydzielić przestrzeń, która w ogóle nie jest wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności i przestrzenią tą jest jeden z pokoi – sypialnia. Ponosi Pani koszty związane z prowadzeniem działalności w lokalu, tj.: opłaty za prąd, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie nieruchomości, miesięczna zaliczka na rzecz wspólnoty mieszkaniowej.

W sytuacji wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej części lokalu stwierdzam, że między wydatkami związanymi z jej utrzymaniem i korzystaniem (opłaty za prąd, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie nieruchomości, miesięczna zaliczka na rzecz wspólnoty mieszkaniowej) a prowadzoną działalnością istnieje związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa wyżej. Wydatki te mogą zatem – pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania – stanowić koszty uzyskania przychodów w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystania lokalu na cele działalności gospodarczej do całej powierzchni lokalu.

Podsumowanie: poniesione przez Panią koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (opłaty za prąd, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie nieruchomości, miesięczna zaliczka na rzecz wspólnoty mieszkaniowej) – proporcjonalnie do powierzchni lokalu wykorzystywanej na cele prowadzonej działalności gospodarczej – będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w przypadku kontynuowania opodatkowania Pani działalności na zasadach ogólnych (skala podatkowa) oraz w przypadku zmiany opodatkowania działalności na podatek liniowy.

W odniesieniu natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu wyjaśniam, co następuje.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:

-są faktycznie zapłacone,

-pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,

-nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).

Skoro wskazany przez Panią lokal będzie w części wykorzystywany przez Panią w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, to odsetki od kredytu zaciągniętego na jego zakup – w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystywaną w działalności gospodarczej – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Podsumowanie: zapłacone przez Panią odsetki od kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu, proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni lokalu, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w przypadku kontynuowania opodatkowania Pani działalności na zasadach ogólnych (skala podatkowa) oraz w przypadku zmiany opodatkowania działalności na podatek liniowy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do wskazanej przez Panią proporcji określającej stosunek wykorzystywania powierzchni lokalu do prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej w odniesieniu do całej powierzchni tego lokalu wyjaśniam, że nie dokonuję weryfikacji i oceny prawidłowości tego wyliczenia, ponieważ interpretacji indywidualnej, w myśl art. 14b § 1 ustawy ‒ Ordynacja podatkowa, podlegają wyłącznie przepisy prawa podatkowego.

Ponadto w odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.